Η γιαγιά Ζαφείρω και ο Αλέξανδρος

«Αγαµοι Θύται, λεφτά έχουµε», είναι το µήνυµα που µας στέλνουν οι Αγαµοι Θύται, από τον κατάµεστο «Ζυγό» και οµολογούµε ότι είχαµε πεθυµήσει το χιούµορ τους και το κέφι τους. Κορυφαίο νούµερο η µαντιλοδεµένη γιαγιά Ζαφείρω του Ι. Μιχαηλίδη, η γιαγιά που µέσα στην αφέλειά της, αναδεικνύει τον τραγέλαφο της ελληνικής πραγµατικότητας. Αυτήν τη φορά πιο απαρηγόρητη από ποτέ, «γιατί ξέρεις τι έπαθε πουλάκι µου η εξαδέλφη της; Tη συνέλαβαν για κατοχή µικροποσότητας σύνταξης!».

Απολαυστικές µουσικές (από Γιαννίδη και Πλέσσα µέχρι Γκόραν Μπρέγκοβιτς και Ιγκι Ποπ), δεµένα περάσµατα από τα τραγούδια στις πρόζες, ωραίος ο βορειοελλαδίτικος ήχος από το Cabaret Balkan και τα πνευστά του, αίσθηση σφιχτoδεµένης και «προπονηµένης» παράστασης και στο µουσικό κοµµάτι και στις πρόζες. Πάντα οι Αγαµοι έχουν έναν κεντρικό πυρήνα (Ι. Μηχαηλίδης, ∆. Σταρόβας, Ρ. Μανισάνου, Σ. Παχίδης, Χρ. Μητρέντζης) που διανθίζεται από νέα πρόσωπα, απαραίτητα (κατά τη γνώµη µας) για την ανανέωση της οµάδας. Η σκηνική άνεση και το δέσιµο µε το πνεύµα και το χιούµορ των Αγαµων των δυο νεώτερων µελών – οι Γιώργος Χρυσοστόµου και Πυγµαλίωνας ∆αδακαρίδης – ήταν σίγουρα ένα από τα συν της παράστασης, όπως συν ήταν – και θα ήταν παράλειψη αν δεν το σηµειώναµε – ένας παλιότερος Θύτης, ο Ταξιάρχης Χάνος, που και στον «Εξαρτηµένο» του και στις «Ποινικές συνέπειες του καπνίσµατος» (όπου δεµένος πισθάγκωνα υποβάλλεται σε ανάκριση αν έφτιαξε το blog «τα Καρέλια τραγουδάνε ακόµα») κάνει την αίθουσα να τραντάζεται από τα γέλια. Η Μακεδονική Φάλαγγα, µε τον Ιεροκλή (ως Αλέξανδρο) να µιλάει ποντιακά, τον Σταρόβα να ατακάρει (ως Βουκεφάλας) και όλο τον θίασο σε ρόλο Χορού, είναι επίσης από τις απογειωτικές στιγµές.