Οι ζωές των άλλων

Η ΚΙΑΒΑΛΑΝΤ ταξίδεψεαπό τη Γερµανία στα Τίρανα για να συναντήσει τον ζωγράφο Εντι Χίλα, που είχε πέσει στη δυσµένεια επί καθεστώτος Ενβέρ Χότζα. «∆εν πρόκειται για επαναστάτη. ∆εν ήθελε ποτέ να παριστάνει τον Πικάσο», γράφει στη «Sueddeutsche Zeitung». «Οπως µου είπε ο ίδιος “τα πράγµατα πήγαιναν σχετικά καλά και πετούσα στον έβδοµο ουρανό, επειδή είχα µόλις γνωρίσει τη σύζυγό µου, Τζοάνα”. Ισως αυτό εξηγεί και τον λόγο για τον οποίο το 1972 ζωγράφισε µε άδεια του Κόµµατος έναν µάλλον αισιόδοξο πίνακα µε νέους της Αλβανίας σε δεντροφύτευση. Ηταν τόσος ο δυναµισµός της εικόνας που ο ουρανός έµοιαζε να πέφτει πάνω στα κλαδιά. Τα “τσακάλια” του κόµµατος σκέφτηκαν ότι κάτι τέτοιο ήταν ανεπιθύµητος εξπρεσιονισµός και έστειλαν τον Χίλα σε εργοστάσιο πουλερικών για να εκτίσει ποινή αναγκαστικής εργασίας».

Το «LITERARY REVIEW» αποφάσισε ότι το «Χρυσό βατόµουρο» (σε ελεύθερη απόδοση) γιατη χειρότερη λογοτεχνική σκηνή σεξ πάει στον Βρετανό ΡόουανΣόµερβιλ (φωτογραφία). Ο συγγραφέας του «Shape of her» παροµοίασε µια ερωτικήσυνεύρεση µε «ένανεντοµολόγονα καβαλάει ένα έντοµο που αντιστέκεται» κι έτσι πέρασε στην αιωνιότητα. Σηµειωτέον ότι το ζωώδες ένστικτο του πρωταγωνιστή ξυπνάει σε ένα ελληνικό νησί. Ο Σόµερβιλ – που δήλωσε ότι «δεν υπάρχει τίποτε πιο βρετανικό από το κακό σεξ» –ήταν συνυποψήφιος των Χρίστου Τσιόλκα («Το χαστούκι») και Τζόναθαν Φράνζεν («Ελευθερία»).Πριν από αυτόν, το αντιβραβείο έχουνκερδίσει οι Τοµ Γουλφ, Νόρµαν Μέιλερ, Τζον Απντάικ και πέρσι ο Τζόναθαν Λίτελ για τις «Ευµενίδες» (παροµοίασε το σεξ µε «ένα σοκ που αδειάζει το κεφάλι από σκέψεις, όπως ένα κουτάλιξύνει το εσωτερικό ενός µελάτου αυγού»).