Το τέταρτο κουδούνι

Ο Γιώργος Σκούρτης επιστρέφει φέτος στη σκηνή µε δυο παλαιότερες επιτυχίες του.

Ο Γιάννης Ιορδανίδης ανέβασε στο «Ζίνα» το πρώτο του έργο, τους «Νταντάδες», µε Θύµιο Καρακατσάνη – ο οποίος έπαιζε στο πρώτο ανέβασµα του έργου, µεσούσης της δικτατορίας, το 1970, απ’ τον Γιώργο Λαζάνη στο «Θέατρο Τέχνης», στο Υπόγειο, ενώ το 1982 το παρουσίασε κι ο ίδιος στο «Αλάµπρα» µε την «Νέα Ελληνική Σκηνή» του σε σκηνοθεσία του συγγραφέα (φωτογραφία)–, Γιώργο Κωνσταντίνου και Τάκη Χρυσικάκο.

Κι ο Γιώργος Αρµένης ανέβασε στο «Νέο Ελληνικό Θέατρο» του το σπονδυλωτό «Κοµµάτια και θρύψαλα» του Γιώργου Σκούρτη που ’χε ανεβάσει και το 1998/’99 – και επαναλάβει το 1999/2000. Αλλά εµπλουτισµένο, πια, µε τρία καινούργια κοµµάτια εξ ου κι ο εµπλουτισµένος τίτλος του «Κοµµάτια και θρύψαλα… 2010».

∆υο Σάφερ φιλοξενεί φέτος η ελληνική σκηνή. Τον Πίτερ Σάφερ της «Μαύρης κωµωδίας» που ’χει ανεβάσει ο Πέτρος Φιλιππίδης στο «Μουσούρη» – Τάσος Χαλκιάς, Ζέτα ∆ούκα, Πυγµαλίων ∆αδακαρίδης… Και τον Αντονι Σάφερ του «Σλουθ» που παίζουν για δεύτερη χρονιά – σπάνε τα ταµεία µού λένε – ο Γιώργος Κιµούλης κι ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης σε διασκευή / σκηνοθεσία τους στο «Αθηνών».

Ξέρετε, όµως, πως οι δυο – Αγγλοι – Σάφερ ήταν δίδυµοι; Γεννηµένοι το 1926. Κι ο µεν Πίτερ βρίσκεται εν ζωή, αλλά ο Αντονι έχει πεθάνει το 2001.

Ε λοιπόν, όχι. Η τρίπτυχη κωµωδία του Νιλ Σάιµον «Σουίτα στο Πλάζα» που παίζεται, µετά την περιοδεία της την περσινή χειµερινή σεζόν, στο «Αθηνά» µε µια «ολάνθιστη» Μίρκα Παπακωνσταντίνου και µε Αντώνη Καφετζόπουλο δεν «ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη θεατρική σεζόν 2005-2006 σε απόδοση Αλέξανδρου Ρήγα – ∆ηµήτρη Αποστόλου (σ.σ.

στην ίδια στην οποία παρουσιάζεται και τώρα µε σκηνοθέτη τον πρώτο) και σκηνοθεσία Σταµάτη Φασουλή µε τον τίτλο “Τρεις φορές γυναίκα”» όπως διάβασα στο πρόγραµµα της τρέχουσας παράστασης. Οχι.

Το ανέβασµα στο οποίο πρωταγωνιστούσε η Σοφία Φιλιππίδου µε Παύλο Κοντογιαννίδη, Γιάννη Ζουγανέλη, ∆ηµήτρη Μαυρόπουλο δεν ήταν το πρώτο ελληνικό.

Το πρώτο ελληνικό – το ‘χω δει! – έγινε ήδη απ’ τη σεζόν 1968-’69 – λίγους µήνες µετά την πρεµιέρα του έργου τον Φεβρουάριο του ’68 στο Μπρόντγουέι – στο τότε θέατρο «Βεργή» µε τον τίτλο «∆ιαµέρισµα στο ξενοδοχείο Πλάζα» απ’ το θίασο Κατερίνας – Αλέκου Αλεξανδράκη. Σε µετάφραση και σκηνοθεσία της ίδιας της Κατερίνας –ήταν η προτελευταία σεζόν, αν δεν κάνω λάθος, που η εξαίρετη κοµεντιέν εµφανιζόταν στη σκηνή πριν αποσυρθεί, έκτοτε έπαιξε σ’ άλλα τρία µόνον έργα.

Τη σεζόν 1981-’82 η κωµωδία ανέβηκε και στο «Κάππα» απ’ το θίασο Αλέκου Αλεξανδράκη – Νόνικας Γαληνέα σε µετάφρασή της και σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, µε τον τίτλο «Σουίτα για δύο».

Το µονόλογο του πρωτοεµφανιζόµενου θεσσαλονικιού συγγραφέα Ζάχου Βασιλείου «Το παγκάκι» – µονολογεί ένας απ’ τους χιλιάδες πια άστεγους που ζουν στα παγκάκια… – θα παίζει απ’ τις 20 ∆εκεµβρίου στο «Αλεκτον» ο Σπύρος Μπιµπίλας (φωτογραφία), σε σκηνοθεσία Βασίλη Πλατάκη – παραγωγή του εταιρικού θιάσου του ΟΕΘ / ΣΕΗ «Συνθήκη». Ο οποίος, παράλληλα, θα παρουσιάζει το «Ρόσµερσχολµ» του Ιψεν σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη στο «Θέατρο της Ελπίδας».

«Το παγκάκι» τον Φεβρουάριο θα ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη.

Ξεκίνησε πέρσι τις παραστάσεις του: «Μην παίζεις µε τα χώµατα». Εξοχα κείµενα της Στέλλας Βλαχογιάννη, µεταποιηµένα σε θέατρο απ’ τη Σοφία Καραγιάννη και την Υρώ Μιχαλακάκου που συνυπογράφουν τη σκηνοθεσία, ερµηνεύονται απ’ τη Θεοδώρα Σιάρκου, την Ειρήνη Μουρελάτου και την ίδια τη Σοφία Καραγιάννη. Φέτος συνεχίζεται στο «Studio Μαυροµιχάλη». Αξίζει να το δείτε. Πάλλεται από ευαισθησία.

Η σκηνή σε µεσηµεριανάδικο. Μια απ’ τις µε IQ – έτσι λέµε πια στα ελληνικά τον ∆είκτη Νοηµοσύνης – ραδικιού αλλά θρασύτατες ξανθιές που το παρουσιάζουν θέτει ρητορικού τύπου «κουίζ» πριν προβληθεί το σχετικό βίντεο: «Είναι Βρετανός.

Αλλά, αν και Βρετανός, δεν είναι ξενέρωτος. Είναι σέξιιιι, εεεµ, είναι πολύ ωραίος τύπος, είναι τύ πος, εεεεµµ, τύπος χλεµπονιάρης » – έως και οι άλλοι, αναλόγου IQ αλλά επίσης θρασύτατοι, «συµπαρουσιαστές» την κοιτάζουν µε απορία – «είναι τύπος βρωµιάρης, είναιαιαι αλήτης… Να πέσει, τώρα, το βίντεο».

Ε, λοιπόν, το πνεύµα της – κινηµατογραφικής – ∆έσποινας Στυλιανοπούλου ζει, αυτό µας οδηγεί… Κι ο αθάνατος τύπος που δηµιούργησε η Αννα Παναγιωτοπούλου (φωτογραφία) στην επιθεώρηση.

Ολος ο κόσµος, µια σκηνή… Α, µε την ευκαιρία που την ανέφερα. Η ∆έσποινα Στυλιανοπούλου (φωτογραφία) επανεµφανίζεται φέτος. Στο «Θέατρο της Ηµέρας» µε το οποίο διατηρεί σχέσεις φιλίας. Θα ‘ναι η Γιαγιά σε µια χριστουγεννιάτικη / πρωτοχρονιάτική παράσταση – θεατρικό παιχνίδι για τα παιδιά µε τον τίτλο «Γλυκογιορτινά παιχνίδια στης γιαγιάς » που θα παίζεται κάθε Κυριακή από 5 ∆εκεµβρίου έως και 9 Ιανουαρίου στην Κόκκινη Σκηνή του Θεάτρου, σε σκηνοθεσία και µε παιδαγωγική επιµέλεια Ανδροµάχης Μοντζολή. Μια γιαγιά που µπροστά στο αναµµένο τζάκι θα αναπολεί, θα νοσταλγεί και θα ονειρεύεται στιγµές απ’ τα Χριστούγεννα των παιδικών της χρόνων.

Γλυκός άνθρωπος, άµεση ηθοποιός – ξεσκολισµένη στην αµεσότητα µέσω της επιθεώρησης – η ∆έσποινα Στυλιανοπούλου, νοµίζω πως είναι µια πολύ καλή επιλογή για τη συγκεκριµέ- νη παράσταση.

Αντόν Τσέχωφ (φωτογραφία): «Φοβάµαι όσους ψάχνουν πίσω από τις γραµµές των κειµένων µου και θέλουν µε κάθε θυσία να βρουν αν είµαι φιλελεύθερος ή συντηρητικός. ∆εν είµαι ούτε φιλελεύθερος ούτε συντηρητικός ούτε οπαδός της εξέλιξης των ειδών ούτε καλόγερος ούτε πλάσµα αδιάφορο για τον κόσµο. Θα ήθελα να ήµουν ένας ελεύθερος καλλιτέχνης, αυτό είναι όλο, και λυπάµαι που ο Θεός δε µου έδωσε τη δύναµη να γίνω τέτοιος».
Προ 50ετίας

Απόψε στις 9.45 µ.µ. ο θίασος ∆ηµήτρη Μυράτ δίδει στο θέατρο «Άλφα» την «πρώτη» του ωραίου έργου του Μαρσέλ Πανιόλ «Οι έµποροι της δόξας». Η ενδιαφέρουσα σκηνική δηµιουργία του διάσηµου Γάλλου συγγραφέως ανεβάζεται κατά σκηνοθεσία ∆ηµ.

Μυράτ και µε σκηνικά και κοστούµια Γιώργου Ανεµογιάννη. Στο έργο εκτός από τον ∆ηµήτρη Μυράτ και την Βούλα Ζουµπουλάκη ερµηνεύουν βασικούς ρόλους ο Γιάννης Αργύρης, ο Βύρων Πάλλης, η Κρινιώ Παππά, η Άννα Μπράτσου και άλλοι καλλιτέχναι. Εν τω µεταξύ χθες ο θίασος έκανε την τελευταία του γενική δοκιµή, η οποία άφησε άριστες εντυπώσεις.

2 ∆εκεµβρίου 1960.

Χθες ετερµάτισε τις παραστάσεις του στην Κοζάνη ο θίασος Τζέννης Καρέζη και σήµερα αναχωρεί στην Λάρισα, όπου αρχίζει τις παραστάσεις του µε το έργο του Ιάκ. Καµπανέλλη «Ήταν ένα κουτό κορίτσι». Την αποψινή πρεµιέρα θα προλογίση ο συγγραφεύς.

5 ∆εκεµβρίου 1960.

Την Τετάρτη 14 ∆εκεµβρίου και στις 7 µ.µ., θα γίνη στο θέατρο Έλσας Βεργή, η δεύτερη εκδήλωσις του «Μουσικού Κύκλου» του θεάτρου, µε την εµφάνισι της διακεκριµένης χορεύτριας Ζουζούς Γαζή – Νικολούδη (φωτογραφία).

6 ∆εκεµβρίου 1960.