Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Στα σηµερινά «ΝΕΑ» ο αναγνώστης θα βρει πληροφορίες για παρεµβάσεις στους αρχαιολογικούς χώρους και τα µουσεία που ανακοίνωσε χθες το υπουργείο Πολιτισµού και Τουρισµού (σελ. 28, 37). Δεν πρόκειται για µεγαλόπνοα σχέδια και δεν απαιτούν τεράστια κονδύλια.
Ενδεχοµένως αν εξεταστούν µία προς µία δεν έχουν καν σηµασία.
Ως σύνολο όµως αυτέςοι παρεµβάσεις έχουν ιδιαίτερη αξία για δύο λόγους.
Πρώτον, δείχνουν ότι στην πολιτική δεν χρειάζονται απαραιτήτως λεφτά για να υπάρξει µια δηµιουργική δραστηριότητα. Δεύτερον, από τα µικρά πράγµατα σε έναν τοµέα διακυβέρνησης µπορείς να αποκοµίσεις µεγάλα ωφελήµατα για τη χώρα.
Τις παρεµβάσεις παρουσίασε ο ίδιοςο υπουργός Πολιτισµού και Τουρισµού και είναι τόσο… µικρής κλίµακας, ώστε ενδεχοµένως άλλοι υπουργοί δεν θα καταδέχονταν καν να ασχοληθούν.
Πρόκειται για εγκατάσταση ορισµένων εξυπηρετήσεων που απουσίαζαν από τους αρχαιολογικούς χώρους, τους οποίους επισκέπτονται εκατοµµύρια τουρίστες κατ’ έτος.
Π.χ.: ξενόγλωσσες πινακίδες (και όµως, δεν υπάρχουν ούτε στην Ακρόπολη!), χώροι υγιεινής, διευκολύνσεις προσπέλασης ιδίως για άτοµα µε ειδικές ανάγκες, διάθεση υλικού ξενάγησης και άλλα µικρά και «ασήµαντα».
Θα µπορούσε να αποτελέσει θέµα ειδικής µελέτης ότι στην Ελλάδα, η οποία θέλει να επωφεληθεί από τον πολιτισµό της, αυτές οι στοιχειώδεις υποδοµές δεν υπήρχαν στους αρχαιολογικούς χώρους και τα µουσεία της.
Αλλά αυτό είναι υπόθεση. Εδώ επισηµαίνουµε µια νέα αντίληψη της πολιτικής διαχείρισης, η οποία έλειπε έως τώρα.
Η αντίληψη που θέλει τα υπουργεία να αξιοποιούν το επιµέρους για να αναδείξουν το συνολικό.
Να λύνουν τα µικρά προβλήµατα και να µην περιµένουν την επίλυση των µεγαλύτερων. Αυτή η νοοτροπία πρέπει να επεκταθεί στο σύνολο της κυβέρνησης και αυτές οι µικροπαρεµβάσεις πρέπει να γίνουν αντικείµενο δράσης ολόκληρης της κρατικής µηχανής. Υπάρχουν πολλοί τοµείς οι οποίοι µπορεί να αποτελέσουν πεδία υπουργικήςδόξης λαµπρά.
Από τις συγκοινωνίες και την οργάνωση των τουριστικών χώρων µέχρι τις κρατικές υπηρεσίες και την τρέχουσα εξυπηρέτηση όσων κάνουν χρήση των δηµόσιων υποδοµών.
Φυσικά, αυτός ο προσανατολισµός στην αξία των µικρών πραγµάτων δεν αφορά µόνο το κράτος, τις υπηρεσίες του και την κυβέρνηση.
Μπορεί και πρέπει να γίνει οδηγός συµπεριφοράς για τους πολίτες.
Οι οποίοι µπορούν να αλλάξουνπολλά στην καθηµερινή ζωή τους, αν ακολουθήσουν το πνεύµα της γνωστής φράσης του Τζων Κέννεντυ:
«Μη ρωτάς τι κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά τι κάνεις εσύ για την πατρίδα σου».













