Πρεμιέρα με διαγραφή!
Ντυμένος σαν γαμπρός (κι όχι βέβαια με την εκδρομική αμφίεση της φωτογραφίας αρχείου) προσήλθε στα εγκαίνια του κόμματος της Ντόρας και ο σταρ κοριός του 1990-93 Χρήστος Μαυρίκης. Μόνον που έφυγε... μαύρος! Ηταν η πρώτη διαγραφή της Δημοκρατικής Συμμαχίας...
ΜΗΠΩΣ οι οικογένειες τα καταφέρνουν καλύτερα; Αυτό είναι το βασικό θέμα του τρέχοντος τεύχους του μεταμοντέρνου περιοδικού «Μonocle». Το θυμήθηκα εξ αφορμής όσων εγράφησαν για παρουσίες και απουσίες στα εγκαίνια του κόμματος της Ντόρας. Πριν ασχοληθώ με την οικογένεια Μητσοτάκη – απόντες οι «Πάπι» και Κυριάκος, παρόντες ο δήμαρχος Καρπενησίου και η αδελφή του Αλεξία – εστιάζομαι στην οικογένεια Καραγκούνη. Παρών ο πατήρ Ανδρέας, απών ο υιός και βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας Ανδρέας. Για να απαντήσω στο ερώτημα του «Μonocle», εν Ελλάδι οι πολιτικές οικογένειες όσο περισσότερο πολυπληθείς είναι τόσο μεγαλύτερες δυνατότητες ευελιξίας διαθέτουν. Κοινώς: και έτσι και γιουβέτσι.
Η κατάρα της Αλεξάνδρας
ΦΥΣΙΚΑ, μένοντας στον χώρο της ευρύτερης συντηρητικής παράταξης, δράττωμαι της ευκαιρίας για να πω ότι στη Γλυφάδα το γιουβέτσι κάηκε. Εκεί είχαμε σύγκλιση της ενδεκάτης ώρας με την ανανεωμένη οπτικά Φάνη Πετραλιά να δίνει μάχη υπέρ του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη για τον Δήμο. Αν αυτός εκλεγόταν, αυτή θα έμπαινε ξανά ως επιλαχούσα στη Βουλή. Τελικώς, εξελέγη για μια φούχτα ψήφους ο- στηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ- Κώστας Κόκκορης , προκαλώντας διπλό οικογενειακό κλονισμό.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ συνοψίζονται, βεβαίως, στη φράση: «Η κατάρα της Αλεξάνδρας». Η ΑλεξάνδραΠάλλη ήταν ανεξάρτητη υποψήφια για δέκα ημέρες στη Γλυφάδα, μην έχοντας το χρίσμα ούτε της Ρηγίλλης ούτε της οικογενείας της. Οι πιέσεις εντάθηκαν, καθώς η υποψηφιότητα δεν εξυπηρετούσε καμία οικογένεια, αλλά το τελικό αποτέλεσμα υπήρξε τζίφος.
Σαν γαμπρός
ΠΑΝΤΩΣ, ο «guest star» των εγκαινίων της Δημοκρατικής Συμμαχίας ήταν ο σταρ κοριός του 1990-93 Χρήστος Μαυρίκης. Προσήλθε ντυμένος σαν γαμπρός, φωτογραφήθηκε και μετά πήγε και υπέγραψε για να είναι στη λίστα ιδρυτικών μελών του κόμματος. Το επιτελείο της Ντόρας μιλούσε μετά για προβοκάτσια και στημένο περιστατικό. Αποτέλεσμα; Ο Μαυρίκης ήταν η πρώτη διαγραφή της Δημοκρατικής Συμμαχίας.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ δεν έχει μόνο μεγαλεία και επιτυχίες.
Εχει και γυρίσματα ή κακοτοπιές. Ο μεγάλος Φρανσουά Μιτεράν που τα ΄ζησε- ακόμη και ως πρόεδρος- δεν έδινε σημασία σε όλα αυτά.
Στήριζε τους φίλους του, ανεξαρτήτως των περιπετειών τους, ενώ ανάλογη στήριξη περίμενε και από τους φίλους του. Φάνηκε αυτό σε περιπτώσεις όπως αυτή του υπουργού Αμυνας Σαρλ Ερνί- που του αποκάλυψαν σχέση με το Παραπέτασμα- ή του υπουργού Εξωτερικών Ρολάν Ντιμά που είναι ένας από τους Δον Ζουάν της γαλλικής πολιτικής. Τα θυμήθηκα αυτά εξ αφορμής της στήριξης που έδωσε ο Μάνος Ελευθερίου- και η Κική Δημουλά- στον Ηλία Ψινάκη, που βγήκε πρώτος μεταξύ των δημοτικών συμβούλων του Νικήτα Κακλαμάνη. Ελευθερίου και Ψινάκης συνδέονται με προσωπική φιλία- που προφανώς υπερβαίνει την πολιτική, ακόμη και σε επίπεδο Αυτοδιοίκησης.
Στον Πρόεδρο Κάρολο Παπούλια πάνε σήμερα- για διαφορετικούς, φαντάζομαι, λόγους- η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.











