Οι ζωές των άλλων

Η ΟΛΟΦΡΕΣΚΗ μετάφραση της «Μαντάμ Μποβαρί» απ΄ την αμερικανίδα μυθιστοριογράφο Λίντα Ντέιβις (φωτογραφία) δεν άφησε ασυγκίνητο τον Τζούλιαν Μπαρνς («Ο παπαγάλος του Φλωμπέρ»), που γράφει στο «London Review of Βooks»: «Τι ζητάμε από μια νέα μετάφραση; Πάντως όχι να “κουδουνίζει” ή να “βουίζει” κάθε φορά που πρέπει να αποδώσει τον σωστό τόνο. Θα θέλαμε πιθανότατανα προκαλέσει μέσα μας τις ίδιες αντιδράσεις με έναν γαλλόφωνο αναγνώστη (αν και θα επιδιώκαμε παράλληλα μια αίσθηση αποστασιοποίησης και λαχτάρας ότι εξερευνούμε έναν άγνωστο κόσμο). Αλλά τι είδους Γάλλο, για να ΄χουμε καλό ρώτημα; Του 1850 ή του 2010; Θα θέλαμε το μυθιστόρημα να αποπνέει την ίδια εντύπωση όπως όταν γράφτηκε ή την απήχηση που απέκτησε στη συνέχεια στην ιστορία της γαλλικής λογοτεχνίας;».

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Λάζλο Σέρες μεταφέρει στο ουγγρικό περιοδικό «Εlet es Ιrodalom» την ανακούφισή του για το «τέλος της multiculti Ευρώπης»: «Τώρα μπορεί να αφοσιωθεί στις απειλές που το Ισλάμ εκφράζει για την ευρωπαϊκή επικράτεια (αναγκαστικοί γάμοι, εγκλήματα τιμής, γκετοποίηση κ.λπ.). Η Δύση έχει τόσο λίγη πεποίθηση στον εαυτό της, τόσο περιορισμένη πίστη στις αξίες της, ώστε διστάζει να φέρει τους μετανάστες κοντά στις δικές της νόρμες. Η έννοια των ατομικών δικαιωμάτων γεννήθηκε και μεγάλωσε στον δυτικό πολιτισμό. Δεν μπορείς από τη μια να αποδέχεσαι τη ζωτική έννοια της ελευθερίας και από την άλλη να ισχυρίζεσαι ότι όλες οι αρχαϊκές, συγκεντρωτικές κουλτούρες είναι ίσες. Εξαιτίας αυτής της άποψης η πολυπολιτισμικότητα ρίχνει νερό στο κρασί των δικών της αξιών και καταλήγει μηδενιστική».