ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

Είναι γνωστό ότι οι θεωρίες περί «σύγκρουσης των πολιτισµών» που βρέθηκαν διεθνώς στο προσκήνιο προ ετών, έχουν αποδοµηθείεκ των πραγµάτων.
Κατά συνέπεια το θέµα που έχει εγερθεί από χθες µε αφορµή το προσκύνηµα σε δηµόσιους χώρους από τους µεταναστευτικούς πληθυσµούς των µουσουλµάνων της Αθήνας (ρεπορτάζ στις σελίδες 12-13) έχει ανάγκη από άλλη θεώρηση.
Χαρακτηριστικά στοιχεία αυτής της θεώρησης πρέπει να είναι η κοινή λογική και τα πραγµατικά δεδοµένα της κατάστασης που έχει διαµορφωθεί τα τελευταία χρόνια, σχετικά µε τα δικαιώµατα και τις υποχρεώσεις αυτών των πληθυσµών.
Στους οποίους, πρέπει να σηµειωθεί, συνυπάρχουν οικονοµικοί µετανάστες µε προχωρηµένο βαθµό ενσωµάτωσης στην ελληνική κοινωνία, αλλά και οµάδες προσώπων µε άγνωστη προέλευση, ταυτότητα και σύνθεση, οι οποίες βρίσκονται παρανόµως στη χώρα.
Ασφαλώς συνιστά υποχρέωση της ελληνικής Πολιτείας να διαµορφώσει λατρευτικούς χώρους, στους οποίους αυτοί οι άνθρωποι να ασκούν υπό κανονικές συνθήκες τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.
Το προβλέπουν οι διεθνείς συνθήκες, ο ουµανιστικός χαρακτήρας του ελληνικού πολιτισµού, αλλά και η νοµοθεσία που θέσπισε επ’ αυτού η Βουλή, µε τη συµφωνία όλων των κοµµάτων, της Εκκλησίας και των φορέων της κοινωνίας. Με απλά λόγια, να χωροθετηθεί οριστικά και να κατασκευαστεί το περιλάλητο τζαµί, προκειµένου να µην αναγκάζονται οι ασπαζόµενοι τη µουσουλµανική θρησκεία να προσφεύγουν σε ανεπίσηµους και ανεξέλεγκτους χώρους για να προσευχηθούν. Από την άλλη πλευρά όµως πρέπει να καταστεί σαφές ότι η Ελλάδα είναι συντεταγµένο κράτος µε νόµους, τους οποίους οφείλουν να σέβονται όλοι όσοι βρίσκονται στο έδαφός της.
Αυτοί οι νόµοι µεταξύ άλλων προβλέπουν και την υποχρέωση να υπάρχει άδεια από τις αρµόδιες αρχές για δραστηριότητες σε δηµόσιους χώρους, που µπορεί να προκαλέσουν δυσλειτουργίες πάσης φύσεως. Αυτή η άδεια δεν ζητήθηκε για το χθεσινό προσκύνηµα.
Υπάρχει και µια επισήµανση περισσότερο κρίσιµη. Το θέµα που δηµιουργήθηκε µε αφορµή τον εορτασµό µιας θρησκευτικής εορτής των µουσουλµάνων είναι µια πτυχή του ευρύτερου και µείζονος µεταναστευτικού ζητήµατος. Το οποίο ειδικά στην Αθήνα βρέθηκε και στο επίκεντρο των πρόσφατων εκλογών για την ανάδειξη δηµάρχου.
Εκ του αποτελέσµατος µπορεί να καταλήξει κανείς στο συµπέρασµα ότι η κοινωνία υιοθετεί αυτό που προέκυπτε από τις προτάσεις του εκλεγέντος δηµάρχου: δικαιώµατα στους µετανάστες, ασφάλεια στην πόλη. Και ακριβώς αυτή η πρόσφατη λαϊκή ετυµηγορία πρέπει να αξιοποιηθεί από την Πολιτεία για να επιλύσει µε ψυχραιµία αλλά και αποφασιστικότητα ένα υπαρκτό πρόβληµα, προτού διογκωθεί ή οδηγήσει µε τη συµβολή ακραίων στοιχείων σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.














