Γενιάς σπορέας

Τον θυµάµαι τον Γιάννη ∆ρόσο λυγερό και ευθυτενή να ανεβοκατεβαίνει στα διαλείµµατα το Θέατρο Παπαρρηγοπούλου της Φιλοσοφικής Σχολής στην οδό Σόλωνος. Ενας από τότε ευπατρίδης µε αγγλικό χιούµορ και ταυτόχρονα ελληνικό κέφι. Τι εποχή! Εµείς πρωτοετείς, εκείνοι δευτεροετείς και τριτοετείς αλλά µε συχνές συναντήσεις στις συνδιδασκαλίες. Στην έδρα Θεοδωρακόπουλος, Ζακυθηνός, Μαρινάτος, Σταµατάκος, Βουρβέρης, Ζώρας, Τωµαδάκης, Ορλάνδος, Κολακλίδης, Μέγας, Κοντολέων και συµφοιτητές πρεσβύτεροι ο ∆ρόσος, ο Σακελλαράκης, ο Ανδρέας Λεντάκης, ο Μερακλής, ο ∆εσπίνης, ο Κρεµµυδάς, ο Θέµελης, ο Μόραλης, ο Κουκουλές, ο Φαράκλας, ο Γεωργούλης και στα αµφιθέατρα και στους διαδρόµους εµείς οι νεώτεροι, η Λίλα Μαραγκού, η Αγάπη Βασιλάκη, ο ∆εληβορριάς, ο Σβολόπουλος, ο Μπαµπινιώτης, ο Λαµπρινουδάκης, ο Γ. Κορρές, ο Ευαγγελάτος, η Καραΐνδρου, ο Ζίας, ο Συµεώνογλου, ο Γιάννης Παπαδηµητρίου, ο Πανηγύρης, η Μάργαρη, ο Κοντός, η ∆ήµητρα Θεοφανοπούλου, η Στέλλα Γεωργούδη, ο Νίνος Μικελίδης, η Αλέκα Λαµπροπούλου και τόσοι άλλοι που όλοι επιστρέψαµε τα τροφεία, αν και την αλήστου µνήµης εκείνη εποχή της πληρωµένης γενικής και πανεπιστηµιακής εκπαίδευσης πληρώναµε δίδακτρα και αγοράζαµε ακριβά τα βιβλία. Πάντως κάτι προσφέραµε στην επιστήµη σε µια εποχή, σχεδόν όλοι γόνοι µικροαστικών και επαρχιακών οικογενειών, µετά τον εµφύλιο, µε τους ασφαλίτες µε την αλυσιδίτσα στα Προπύλαια και στους διαδρόµους, µε απαγορευµένη ακόµη και την έκδοση φοιτητικών εφηµερίδων και περιοδικών αλλά και συλλογών, τολµήσαµε να ιδρύσουµε τον σύλλογο «Πλάτων» και να κυκλοφορήσουµε το περιοδικό «Εστιάς», όπου ο κάθε ερευνητής µπορεί να συναντήσει τις υπογραφές των περισσότερων από αυτούς που µνηµονεύω σε αυτό το µικρό αφιέρωµα στη µνήµη των Γιάννη ∆ρόσου και Γιάννη Σακελλαράκη που πρόσφατα µας αποχαιρέτησαν για πάντα. Ο Γιάννης ∆ρόσος έβαζε έως προχθές τη σφραγίδα του στο «Βήµα Ιδεών» του «Βήµατος» υλοποιώντας την επιθυµία του Χρήστου Λαµπράκη να αναβιώσει µε νέους όρους τη µεγάλη επανάσταση ιδεών των «ΕΠΟΧΩΝ».