Ο κόσµος δικός του

Ο χρυσός στις µέρες µας είναι η πιο σίγουρη επένδυση και ο Λευτέρης Κοσµίδης επένδυσε σωστά. Ο 19χρονος πρωταθλητής µας έλαµψε στο «Αχόι» του Ρότερνταµ
Ο Λευτέρης Κοσµίδης ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου του Παγκοσµίου Πρωταθλήµατος ενόργανης γυµναστικής στις ασκήσεις εδάφους.

Τώρα αρχίζω», είπε πολύ εύστοχα ο έλληνας πρωταθλητής ο οποίος από µικρό παιδάκι στα πόντιουµ και στα όργανα, δίπλα στον πατέρα του καταξιωµένο αθλητή της εθνικής οµάδας Θανάση Κοσµίδη, είχε δει τον δρόµο. Ο συναθλητής και φίλος του πατέρα του, Γιώργος Αγγέλου τον είχε γνωρίσει από τα εννέα του χρόνια και ανέλαβε να τον οδηγήσει µέχρι την κορυφή.

Μια δεκαετία λοιπόν µετά, τον καµάρωσε στην κορυφή του κόσµου και στο πρώτο χρυσό σε Παγκόσµιο Πρωτάθληµα για τα ελληνικά χρώµατα στο συγκεκριµένο αγώνισµα (είχαµε άλλα τρία χρυσά, δύο µε τον Βλάση Μάρα στο µονόζυγο και ένα µε τον Δηµοσθένη Ταµπάκο στους κρίκους).

Μόλις πριν από τρία χρόνια, ο 16χρονος τότε Λευτέρης Κοσµίδης είχε βρεθεί στο Αµστερνταµ για το Ευρωπαϊκό µε στόχο τις εµπειρίες, αλλά έφυγε µε χάλκινο µετάλλιο!

Η επιστροφή στην Ολλανδία ήταν θριαµβευτική.

«Ακόµα δεν έχω καταλάβει τι πέτυχα! Είναι στιγµές που ανατριχιάζω από ενθουσιασµό και όταν άκουσα τον εθνικό ύµνο, πήγα να δακρύσω. Μετά βίας συγκρατήθηκα. Ηταν µοναδικό!

Ηταν η καλύτερη εµφάνιση που έχω κάνει στη ζωή µου, αλλά και πάλι δεν θα τη χαρακτηρίσω τέλεια. Υπάρχουν κι άλλα περιθώρια βελτίωσης.

Αφιερώνω το χρυσό µετάλλιο στον προπονητή µου Γιώργο Αγγέλου, σε όλους τους συναθλητές µου και τους προπονητές της εθνικής οµάδας, στην οικογένειά µου, αλλά και στον γιατρό της οµάδας Οδυσσέα Παξινό, που φρόντισε να αποκατασταθεί άµεσα ένα πρόβληµα που είχα δύο ηµέρες πριν από τον τελικό, όταν το γόνατό µου µάζεψε υγρό. Επίσης, αφιερώνω το µετάλλιο σε όλους τους Ελληνες. Στις δύσκολες οικονοµικές συνθήκες που βιώνουν, εύχοµαι αυτή η διάκριση να τους δώσει λίγη δύναµη και χαρά», δήλωσε σαν χείµαρρος ο Λευτέρης Κοσµίδης τρίβοντας το χρυσό µετάλλιο για να το συνειδητοποιήσει, ενώ δίπλα του ο προπονητής του Γιώργος Αγγέλου φανερά συγκινηµένος τόνισε:

«Φτάσαµε στην κορυφή! Ηταν ένα όνειρο ζωής για µένα από τότε που ήµουν µικρός, αθλητής ακόµα. Ως αθλητής της Εθνικής δεν µπόρεσα να το πετύχω, αλλά να που ως προπονητής έκανα το όνειρο αυτό πραγµατικότητα.

Ο Λευτέρης έκανε το καλύτερο πρόγραµµα της ζωής του. Μόνο έτσι µπορούσε να κερδίσει».