Χονγκ Κονγκ μέσω Θήβας

ΤΟ ΕΡΓΟ. Ξενοδοχείο Πλάζα. Με τ΄ όνομα. Μια πολυτελής σουίτα σε τρία διαφορετικά μέρη του κόσμου- σε τρία διαφορετικά «Πλάζα». Και τρία ώριμα ζευγάρια- ένα σε κάθε «Πλάζα». Στο πρώτο μέρος «Επέτειος γάμου», «Πλάζα» Νέας Υόρκης. Εκείνος, πολυάσχολος μπίζνεσμαν. Παντρεμένος αλλά με ερωμένη. Τη γραμματέα του. Ερχονται στη σουίτα με τη γυναίκα του για να γιορτάσουν την επέτειό τους. Η βραδιά θα λήξει κάπως πικρά: με τον σύζυγο να πηγαίνει να βρει τη γραμματέα «γιατί έχουν πολλή δουλειά» και με ένα επερχόμενο διαζύγιο.

Στο δεύτερο μέρος «Πελάτης από το Ηollywood», Πλάζα Αθήνας. Εκείνος, ο Τζόνι, Ελληνοαμερικανός, δημοσιογράφος της τηλεόρασης στο Χόλιγουντ, συναντιέται με έναν ανεκπλήρωτο νεανικό του έρωτα, την Μπέττη, παντρεμένη πια και μόνιμη κάτοικο Θήβας. Πιστή στον άντρα της. Αλλά μέχρις ενός σημείου. Του σημείου από το οποίο ο Τζόνι αρχίζει να της αραδιάζει τους κινηματογραφικούς αστέρες τους οποίους, υποτίθεται, συναναστρέφεται. Στο τρίτο μέρος «Cool Βaby», Πλάζα Χονγκ Κονγκ. Ενας αμερικανός επιχειρηματίας από την Αλαμπάμα, με αλυσίδα γραφείων τελετών, παντρεύει, για λόγους σκοπιμότητας, με τον έλληνα θετό γιο ενός κινέζου δισεκατομμυριούχου την κόρη του που λί γο πριν ξεκινήσει ο γάμος κλείνεται στην τουαλέτα και αρνείται να βγει επειδή το προηγούμενο βράδυ συνάντησε έναν Ινδό που τον ερωτεύτηκε. Ο Δημήτρης Αποστόλου και ο Αλέξανδρος Ρήγας προσπάθησαν στη διασκευή τους να συνδέσουν τα τρία σκετς της κωμωδίας «Σουίτα στο Πλάζα» (1968) του Νιλ Σάιμον- ένα έξυπνο μπουλβάρ, γραμμένο για δύο πρωταγωνιστές που ερμηνεύουν και τα τρία ζευγάρια και που μόνη αξίωσή του είναι να βγάλει ευπρεπώς το γέλιο. Η διασκευή, χωρίς να πολυφτηναίνει το πράγμα, παρά κάποιες στιγμές στο τρίτο μέρος- «τσουλί» κ.λπ.-, δεν το έχει κάνει καλύτερο.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. Ο Αλέξανδρος Ρήγας ανέβασε τη διασκευή πρόχειρα, χωρίς μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες. Η παράσταση συχνά χάνει τους ρυθμούς της και κάποιες στιγμές είναι άτεχνη- ίχνος πειστικότητας όταν ο Στιβ, στο τρίτο μέρος, ορμάει να σπάσει την πόρτα… Ευχάριστη έκπληξη, σε σχέση με τη «γραμμή Ρήγα» που επιδιώκει το φορτσάρισμα στο μη περαιτέρω καθιερώνοντας, με τραγικές συνέπειες, και… σχολή στη σκηνή της ελληνικής κωμωδίας: οι τόνοι διατηρούνται χαμηλοί ώστε το αστείο να έχει την ανάσα να προβληθεί και να μην καταπλακώνεται από τα ουρλιαχτά. Εξυπηρετικό, με τάση προς το κιτς, το σκηνικό της Λίας Ασβεστά, με ακόμα μεγαλύτερη τάση προς το κιτς, ελεγχόμενη πάντως, τα κοστούμια της Κατερίνας Δαφίνη. Οι φωτισμοί που χρειάζονταν από την Κατερίνα Μαραγκουδάκη. ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ. Ο σκηνοθέτης μοιάζει να μην ξέρει να οδηγήσει τους ηθοποιούς του. Απειρος ο Μάνος Ψιστάκης μοιάζει αφημένος στην τύχη του. Με εντυπωσιακή εμφάνιση η Τζίνα Αλιμόνου, ντυμένη όχι ως γραμματέας αλλά ως χολιγουντιανή σταρ, ξέρει να σταυρώνει επιδέξια τις γάμπες της πράγμα που συγχέει όμως με την υποκριτική. Επίσης άπειρη και αβοήθητη από τη σκηνοθεσία ηαγνώριστη, γλυκύτατη- Υακίνθη Παπαδοπούλου δίνει σημάδια πως είναι ικανή να κάνει κωμωδία. Γιατί έχει χιούμορ. Ο Αντώνης Καφετζόπουλος, με κίνηση ξεκούρδιστη, μοιάζει να παραπαίει: έχει βρει «κόλπα» κωμικά, έχει καλές στιγμές αλλά και άλλες που σαν να χάνει την ενέργειά του και απλώς να διεκπεραιώνει. Η παράσταση σαφώς και είναι η Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Με το εξαιρετικής ποιότητας αυτοσαρκαστικό χιούμορ της, με απόλυτη γνώση της τεχνικής της κωμωδίας, χωρίς μανιέρα περισσότερη απ΄ όση απαιτεί το είδος, αυτοελεγχόμενη, με μέτρο και με αίσθηση του ρυθμού, κτίζει τρεις ρόλους σαφώς διαφοροποιημένους γνωρίζοντας άριστα πότε μπορεί να τεντώσει το σκοινί μέχρι την παρωδία όπως στο δεύτερο μέρος και πότε μπορεί να δώσει στον ρόλο ελαφρές δραματικές πινελιές όπως στο πρώτο. Απολαυστική!

info

Στο θέατρο «Αθηνά» (Δεριγνύ 10-Πατησίων, Πεδίον Αρεως, τηλ. 210-
8237.330, 210-8238.698).

Εν ολίγοις.

Αξίζει να το δείτε για να χαρείτε τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου