Η ανάμνηση του παιδικού γέλιου

Αυτό που λατρέψαμε στο «Παρά πέντε». Γίναμε μια παρέα τότε με τα παιδιά μας και απολαύσαμε μαζί τους το χιούμορ του Γιώργου Καπουτζίδη. Για μας νοσταλγία της «χαμένης» αθωότητας, για εκείνα μια κατανόηση του κόσμου και των ενήλικων συμπεριφορών, που εκτόνωνε τις ηλικιακές διαφορές.

Κάθε του εμφάνιση πανηγύρι της απόλαυσης. Οι μεταμφιέσεις του και η σάτιρα ολόκληρης της ιστορίας των εγχώριων γιουροβιζιονικών συμμετοχών, ένα πανηγύρι της ελαφρότητας που την αποενοχοποίησε το απολαυστικό χιούμορ. Και το περασμένο καλοκαίρι το γιορτινό αφιέρωμα στα 20 χρόνια Μega, το «Τhe twenty», με τον ίδιο να «εισβάλλει» στα σίριαλ, παίζοντας με τις αναμνήσεις τις δικές του και του κοινού από μια τηλεόραση που μεγάλωνε μαζί του, επιβεβαίωσε το ταλέντο του. Ξεχωριστό. Για την ποιότητα του χαρακτήρα που αποτυπώνει. Χιούμορ έχουν πολλοί. Σάτιρα κάνουν λιγότεροι. Αλλά ο Γιώργος Καπουτζίδης διαθέτει εκείνη τη σπάνια, ειλικρινή ευγένεια προς οτιδήποτε αποτελεί το αντικείμενο της σάτιράς του.

Επέστρεψε στην κανονική ροή προγράμματος του Μega αναλαμβάνοντας την παρουσίαση του τραγουδιστικού διαγωνισμού διασημοτήτων, «Just the two of us», ξαναδοκιμάζοντας, όχι το χιούμορ του, που παραμένει απολαυστικό, αλλά κάτι σπάνιο, να κερδίσει και πάλι βήμα βήμα την επικοινωνία με το κοινό. Με έναν διαφορετικό ρόλο από αυτούς που τον έχουν συνηθίσει. Σε μια μεγάλη παραγωγή, με δυσκολία συντονισμού, που δεν εξαρτάται από τον ίδιο, αλλά γίνεται πυρήνας της, καθώς είναι ο μοναδικός συνδετικός κρίκος μεταξύ διαφόρων συνδυασμών ασχέτων διασημοτήτων. Με τις σατιρικές μεταμφιέσεις του «τοποθετεί» τον καθένα εξ αυτών στο θέαμα του σόου, συνδέει πρόσωπο και ρόλο, δίνει την αφορμή στο βλέμμα του τηλεθεατή να σταθεί. Και πάνω απ΄ όλα παραμένει επαγγελματίας μιας τηλεόρασης που σέβεται και γι΄ αυτό τής αρνείται να τον καταπιεί.