Δίκτυο

Κόντρες για τις διαφωνίες
Β.Χ.

Ουδέποτε στα 26 τελευταία χρόνια (από τα 49 λειτουργίας του) που καλύπτω το ρεπορτάζ καλλιτεχνικών και διοικητικών δράσεων του ΚΘΒΕ έλαβα τόσα τηλεφωνήµατα – όχι ακριβώς διαµαρτυρίας, όχι ακριβώς διαφωνίας, όχι ακριβώς µε διάθεση παρέµβασης, όµως ούτε και µε διάθεση «καλλιτεχνικής ευγένειας» – από µέλη του Δ.Σ, ηθοποιούς, παράγοντες, απλούς εργαζοµένους (από τους συνολικά 260) του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος όσα µετά το χθεσινό σχόλιο υπό τον τίτλο «Διαφωνίες και κόντρες» στο ΚΘΒΕ. Οχι, λοιπόν. Οι διαφωνίες και οι κόντρες – θέλησαν να µε πείσουν – δεν είναι µεταξύ του καλλιτεχνικού διευθυντή και του Δ.Σ. αλλά µεταξύ του καλλιτεχνικού διευθυντή και του προέδρου, καθώς η πλειονότητα των µελών του Δ.Σ., στις όποιες διαφωνίες έχουν προκύψει, δήλωναν πως είναι µε το µέρος του Σωτήρη Χατζάκη. Οπως και οι εργαζόµενοι, των οποίων εκπρόσωποι και αυτοχρισθέντες εκπρόσωποι τον χαρακτηρίζουν ως τον «καλύτερο» και ως υπεύθυνο για την πλέον µακρόχρονη περίοδο εργασιακής ειρήνης στους κόλπους του θεάτρου. Το οποίο παρ’ όλα αυτά κλυδωνίζεται από την έλλειψη κονδυλίων και την καθυστέρηση πληρωµής των µισθών, ενώ ήδη «συζητείται» η αναγκαιότητα µείωσης του αριθµού των εργαζοµένων. Κανείς εκ των δεκάδων που τηλεφώνησαν, πάντως, δεν ήταν έτοιµος να καταθέσει και γραπτά τις διαφωνίες και θέσεις του. Πολύ δε περισσότερο τις ακριβείς αιτιάσεις των διαφωνιών, τις οποίες µόνο λεκτικά και σε επίπεδο καφενείου επικαλέστηκαν. Βρείτε τα, παιδιά. Ολοι µαζί. Γιατί µου ‘ρχονται πολλές παροιµίες: περί γαϊδάρων και ξένων αχυρώνων, περί κοκόρων που λαλούν όλοι µαζί και αργεί να ξηµερώσει, περί πολλών κερασιών και µικρών καλαθιών…


Σιγά και σταθερά
Χ.Π.

Πριν κυκλοφορήσει o πρώτος του δίσκος (2003), είχε κυκλοφορήσει ήδη η φήµη για την «ανακάλυψη» µιας άλλης Δήµητρας Γαλάνη που ερχόταν από τη Θεσσαλονίκη, λεγόταν Ζακ και ήταν 19 ετών. Φοιτητής της αρχιτεκτονικής στο ΑΠΘ τότε, βρέθηκε εν µια νυκτί στην Αθήνα µε έναν ηχολήπτη στο προσκεφάλι του και τη Δήµητρα απ’ το χέρι να πηγαινοέρχονται στο στούντιο, µέχρι να βγει το πρώτο του LΡ «Στο Διάστηµα Δραπέτες» (Sony – ΒΜG) σε ενορχηστρώσεις Μανώλη Φάµελλου. Από τότε πέρασαν κάµποσα χρόνια, ο Ζακ µεγάλωσε, έβγαλε και άλλους δίσκους και ο τελευταίος, «Κoalaboration», κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2010.

Ηχογραφήθηκε σε διάρκεια 2 ετών στο υπόγειο αρχηγείο του Ζακ Στεφάνου & της µΠάντα-Κοάλα στην Κατεχάκη, ενώ το mastering ανέλαβε το Οasis Μastering στην Καλιφόρνια δίνοντας µια πνοή αµερικανικού ήχου στο τελικό ηχητικό αποτέλεσµα. Η µΠάντα-Κοάλα τώρα ετοιµάζει έναν νέο µίνι δίσκο µε όλες τις «φωνές» του συγκροτήµατος. Καλό είναι να τους έχουµε στον νου µας, να τους δούµε και λάιβ…


Εικαστική «εισβολή»
Μ.Α.

Και ο Λουκάς Σαµαράς και ο Γιάννης Κουνέλλης και η Λίντα Μπένγκλις και ο Μπεν Νίκολσον ετοιµάζονται να εγκατασταθούν στην καρδιά της Αθήνας και δη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Το δραστήριο µουσείο που εδώ και χρόνια καταφέρνει να παντρέψει µε επιτυχία εκθέσεις που αφορούν το παρελθόν µε παρουσιάσεις έργων σύγχρονης τέχνης, ξαναχτυπά. Αξονας της νέας διοργάνωσης είναι να παρουσιαστούν για πρώτη φορά τα έργα πολλών καταξιωµένων καλλιτεχνών διεθνώς που έζησαν και δούλεψαν στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα, αλλά και εκείνων που µπορεί να έφυγαν νωρίς από τη χώρα αλλά συνέχισαν να δουλεύουν στενά µε την ιστορία και τον πολιτισµό της. Την έκθεση που θα πραγµατοποιηθεί τον Απρίλιο επιµελείται η Τζέσικα Μόργκαν από την Τate Μodern.