Οι ζωές των άλλων

Η ΖΑΚΛΙΝ ΡΟΟΥΖ εξηγεί στην «Guardian» έναν κίνδυνο κατά την ανάγνωση του βιβλίου «Τo the end of land» του Ντέιβιντ Γκρόσμαν (φωτογραφία): «Ενα μέρος της φήμης του οφείλεται στο γεγονός ότι ο γιος του Γκρόσμαν, Ούρι, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της συγγραφής: την τελευταία ημέρα της ισραηλινής επίθεσης στον Λίβανο το 2006. Κανείς δεν θα το διαβάσει χωρίς αυτήν την πληροφορία, χωρίς αυτόν τον ανείπωτο πόνο, που λίγο ακόμη και θα δώσει στο βιβλίο μυθικές διαστάσεις. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για ένα από τα πιο «δυνατά» και συγκινητικά βιβλία που έχω διαβάσει. Αλλά δεν βοηθάμε τον Γκρόσμαν εάν μετατρέψουμε το βιβλίο σε ιερό αντικείμενο που δεν επιδέχεται κριτική ανάλυση και αν το τοποθετήσουμε μακριά από την ιστορική σφαίρα στην οποία ανήκει».

Ο ΠΡΩΗΝ μαφιόζος και νυν συγγραφέας Τζεμ Γκιουλέ περιγράφει στη γερμανική «Frankfurter Rundschau» την πορεία των τούρκων μεταναστών στη Γερμανία: «Η γενιά μου, που επίσημα αναφέρεται ως “δεύτερη” γενιά μεταναστών, κουτσά στραβά τα κατάφερε (έστω και αν εγώ αποτελώ εξαίρεση). Ο ξάδερφός μου έγινε μηχανικός, η ξαδέρφη μου μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων (SΡD). Κι όμως, τι διαβάζω στο «Spiegel»; Οτι πολλοί φεύγουν μαζί με τα παιδιά τους. Γιατί; Σύμφωνα με το περιοδικό, επειδή… δεν βρίσκουν δουλειά. Και ποιος μένει; Οσοι δεν έχουν χρήματα. Μια οργισμένη γενιά μένει πίσω. Και τι απομένει γι΄ αυτούς; Το έγκλημα και η θρησκεία. Οργή μείον ευκαιρίες ίσον εγκληματικότητα και φανατισμός. Τόσο απλή εξίσωση».