Κάτι παλιό, κάτι δανεικό, πολύ πληκτικό και κιτς το αποτέλεσµα του φιλόδοξου τραγουδοδιαγωνισµού άµεσης ιντερνετικής ψηφοφορίας Εurovoice
Μια νίκη της Κύπρου µε τη Φλώρα Θεοδώρου στο «Τhe Secret», η πρώτη στην ιστορία της σε ευρωπαϊκό, τραγουδιστικό διαγωνισµό είναι το µόνο θετικό στοιχείο από όσα κόµισε στη σκηνή του «Αθηνών Αρένα» και από εκεί στις τηλεοπτικές οθόνες µας η διοργάνωση του Εurovoice (προβλήθηκε από τον ΑΝΤ1 Πέµπτη και Παρασκευή).

Ας πούµε ότι ήταν και το µοναδικό γεγονός στο διήµερο αυτό της µουσικής πλήξης, το οποίο δικαίωνε την πρωτοτυπία της διαδικασίας του διαγωνισµού, να ψηφίζει το κοινό επί σειρά µηνών (από τον περασµένο Μάιο) µέσω Ιντερνετ και µέσα από πάµπολλες συµµετοχές, όλες υπό την ευθύνη (οικονοµική και καλλιτεχνική) των µουσικών που συµµετείχαν, για να καταλήξει σε 28 τραγούδια, ένα από κάθε χώρα, τα οποία διαγωνίστηκαν στον τελικό του «Αθηνών Αρένα». Η ιδέα έµοιαζε σύγχρονη και «δηµοκρατική». Αποδείχθηκε έρµαιο εκείνων των χαλύβδινων, δεινοσαυρικών νοοτροπιών της αγοράς περί «λαϊκής αισθητικής», που παντρεύουν όποια στοιχεία θεωρούν ότι «γεµίζουν αίθουσες». Αποτέλεσµα ένα πανηγυρτζίδικο συνονθύλευµα από παλιές συνταγές που σερβίρονται τελικώς σε άδεια καθίσµατα.

Ετσι ο πανηγυρικός «γάµος» των δύο λαϊκών µέσων (ιντερνετικού και τηλεοπτικού) υπό την οµπρέλα της πιο εµπορικής, δήθεν «δηµοκρατικής» µοντερνιάς των καιρών µας, που είναι όλα αυτά τα τραγουδιστικά τάλεντ σόου, αποδείχθηκε στην πρεµιέρα του φιάσκο.

Το µόνο που θα µας γλίτωνε από την κατάθλιψη, για τα αλλοιωµένα κριτήρια του φιλοθεάµονος, θα ήταν να θεωρήσουµε ότι σε αυτού του είδους τις µαζικές ψηφοφορίες το κοινό διαπνέεται αίφνης από αυτοσαρκαστικό χιούµορ και κάνει την πλάκα του.

Γιατί υπήρξαν συµµετοχές που δεν βλέπονταν και κυρίως δεν ακούγονταν. Τι να πρωτοθυµηθούµε... Τη συµµετοχή του Βελγίου; Οπου ο ευτραφής τραγουδιστής απήγγειλε έναν ύµνο λατρείας στον Μάικλ Τζάκσον σαν 10χρονο «ταλέντο της µαµάς» σε οικογενειακή γιορτή; Ή της Τουρκίας, όπου τρισχαρούµενος τραγουδιστής µε παντελόνι καµπάνα επιδόθηκε σε ένα τσιφτετελάτο φλαµένκο σαν µερακλωµένος τουρίστας;

Η αισθητική του θεάµατοςακροάµατος µόνον µε τα σαλονάκια της Πάνια µπορούσε να συγκριθεί. Με την ιέρεια του σιλικονούχου κιτς Πάµελα Αντερσον στη σκηνή να κάνει την παρουσιάστρια – ο δικός µας Σάκης Ρουβάς αποχώρησε την τελευταία στιγµή, σοφά ποιώντας –, ντυµένη σαν µποµπονιέρα, γυαλιστερή και ολοστρόγγυλη µέχρι σκασµού και τον διάσηµο συνθέτη Ερικ Σέρα στο πλευρό της, στον ρόλο του προέδρου του διαγωνισµού, να συµπληρώνει αυτή τη διαστροφική εκδοχή «λαϊκού θεάµατος». Σαν να ανακατεύονται στο µίξερ µουσακάς και τούρτα σοκολάτα επειδή και τα δύο αρέσουν. Μπλιαχ! Μπροστά στο φιάσκο αρνήθηκε να τραγουδήσει η Αnastacia, που είχε καταφθάσει για µία εµφάνιση, µε τη δικαιολογία ότι ένα από τα εφέ µε καπνό δηµιούργησε πρόβληµα στον λαιµό της. Δύσκολα µπορεί να την αδικήσει κανείς, όταν µπροστά της έχασκαν άδειες καρέκλες. Ετσι έµεινε µόνο ο Ενρίκε Ιγκλέσιας να κάνει το σόου του τη δεύτερη βραδιά, µπροστά σε µια χούφτα σεληνιασµένες έφηβες.

Για µουσικό διαγωνισµό δεν ξέρουµε, µάλλον για θέαµα πανικού µας φάνηκε. Πανικού που έχει καταλάβει την εµπορική, µουσική βιοµηχανία µπροστά σε ένα κοινό που γίνεται όλο και πιο µεγάλο, όλο και πιο απρόβλεπτο.

Είδαµε πάντως ένα εγχώριο προϊόν τάλεντ σόου, τη Μαρλέν, µέλος των πάλαι ποτέ Ηi Five (από το «Ρop idol» του Μega), να εκπροσωπεί το Ηνωµένο Βασίλειο «ροκάροντας» µε επαγγελµατισµό χωρίς αξιώσεις, µια ακοµπλεξάριστη, ζουµπουρλή από τη Δανία σε αναστενάρικους λαρυγγισµούς που διεκδικούσε τουλάχιστον την πρωτοτυπία, τον Ρώσο Αλεξάντρ Λοµίνσκι σε τύπου Τοµ Τζόουνς ερµηνεία, έναν Σέρβο που θύµιζε Γιουροβίζον του ’80, όπως και οι περισσότερες ενδυµατολογικές επιλογές.

Ως εκ τούτου, µακράν καλύτερη η κυπριακή συµµετοχή, γιουροβιζιονικών προδιαγραφών, αν ήταν αυτό το ζητούµενο.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από