Ρώσικη ρουλέτα

ΟΠΟΤΕ γυρίζω και πέφτω πάνω στην τρίτη σελίδα αυτής της πάμπτωχης εβδομάδας. Χρεοκοπία προ των πυλών. Και τι βλέπω; Το αμερικανικό ριμέικ του «13 Τzameti» και του 2005, σκηνοθετημένο από τον ίδιο ούγγρο σκηνοθέτη, έναν κάποιο Γκέλα Μπαμπλουάνι.

Οπου κάπου στο Οχάιο, σε απομονωμένη κατοικία καμιά εκατοστή μεγαλοτζογαδόροι ποντάρουν ένα σκασμό λεφτά σε δεκατρείς μελλοθάνατους μονομάχους. Ολοι σε σχηματισμό κύκλου, ο ένας πίσω από τον άλλο. Με ένα περίστροφο και μια σφαίρα να ακουμπάει στο κεφάλι του μπροστινού. Με το που θα ανάψει ένας γλόμπος που κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους, θα πυροβολήσουν και όποιον πάρει ο Χάρος. Ακολουθεί δεύτερος και τρίτος γύρος μέχρι να μονομαχήσουν οι δύο εναπομείναντες τελευταίοι. Ο νικητής, εκ τύχης φυσικά, θα κερδίσει μια Samsonite με 1.800.000 δολάρια. Ως ιδέα, πιο ανατριχιαστική από τις σκηνές στον «Ελαφοκυνηγό» με τη ρώσικη ρουλέτα και τους Βιετκόνγκ. Ως εκτέλεση, άσε να πάνε. Χάρτινο, πέτσινο, βαρετό. Α ξέχασα. με Τζέισον Στέιθαμ, Μίκι Ρουρκ (ολόιδιος ο «Παλαιστής» με χιλιάδες μπότοξ) και Ρέι Ουίνστον.

Να το δω;

Εγώ; Ούτε με σφαίρες!