ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Oσοι επιμένουν ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του πολιτικού συστήματος είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα δικαιώθηκαν, ακόμη μία φορά, με τη χθεσινή ανακοίνωση του περίφημου πόθεν έσχες των βουλευτών για το έτος… 2008!

Η επιμονή των μελών του Κοινοβουλίου να εναποθέτουν την προστασία της τιμής και της υπόληψής τους σε αυτή τη διαδικασία, το μόνο που επιτυγχάνει είναι να τους εκθέτει.

Οπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος οι δηλώσεις για την περιουσιακή τους κατάσταση δεν είναι καθόλου κατατοπιστικές για το «πόθεν», ενώ μάλλον τίθεται εν αμφιβόλω και το «έσχες».

Υπάρχουν συγκεκριμένες παρατηρήσεις που καθιστούν αυτή τη διαδικασία τουλάχιστον ανώφελη και αναποτελεσματική, αν όχι υποκριτική ή ακόμη και στα όρια της κοροϊδίας.

Πρώτον, οι δηλώσεις δίνονται στη δημοσιότητα με δύο χρόνια καθυστέρηση. Και επειδή αυτή τη φορά μεσολάβησαν εκλογές, χθες κοινοποιήθηκε… η προπέρσινη περιουσιακή κατάσταση προσώπων που δεν είναι πλέον βουλευτές, ενώ δεν γνωρίζουμε τα αντίστοιχα στοιχεία για άλλους που βρίσκονται στη Βουλή.

Δεύτερον, την εποχή της τεχνολογικής ευκολίας και του Διαδικτύου, κατά την οποία οι έλληνες βουλευτές ψηφίζουν νόμους για ηλεκτρονική υποβολή δηλώσεων από τους φορολογουμένους, οι ίδιοι υποβάλλουν το πόθεν έσχες χειρογράφως και η Βουλή των Ελλήλων το κοινοποιεί σε… χαρτόκουτα!

Τρίτον, ο υποτιθέμενος έλεγχος των στοιχείων που δηλώνουν οι βουλευτές, μόνο έλεγχος δεν μπορεί να είναι καθόσον για δεκαετίες δεν υπήρξε ούτε μία περίπτωση στην οποία να εντοπιστούν προβλήματα- και θα ήταν μάλλον υπερβολή να ισχυριστεί κάποιος ότι όλοι οι έλληνες πολιτικοί κολυμπούν σε πελάγη διαφάνειας!

Τέταρτον, η στοιχειώδης παρακολούθηση των δηλώσεων για τα ίδια πρόσωπα από χρόνο σε χρόνο προσκρούει σε αντικρουόμενα στοιχεία και σε αρκετές περιπτώσεις οι συγκρίσεις μάλλον εις βάρος του τεκμηρίου ειλικρινείας μπορούν να αποβούν.

Αυτές οι παρατηρήσεις και άλλες ακόμη ισοδυναμούν με επιχειρήματα υπέρ της ανάγκης για ριζική αλλαγή αυτής της μεθόδου καταγραφής της περιουσίας των πολιτικών, ώστε να ελέγχεται επί της ουσίας η εξέλιξη της πραγματικής οικονομικής τους κατάστασης κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους. Η κυβέρνηση και ο πρόεδρος της Βουλής υπόσχονται ότι τα πράγματα θα αλλάξουν και τυπικά και ουσιαστικά. Θα είναι προς το συμφέρον της πολιτικής και των πολιτικών να το εννοούν.