Ποιήματα και πεζογραφήματα

Το αστικό τοπίο και η ιστορία της Θεσσαλονίκης διαποτίζουν δημιουργικά χιλιάδες ποιήματα και πεζογραφήματα ελλήνων και ξένων συγγραφέων. Μανόλης Αναγνωστάκης, Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, Γ. Θ. Βαφόπουλος, Τάκης Γραμμένος, Ανέστης Ευαγγέλου, Γ. Θέμελης, Πάνος Θεοδωρίδης, Ζωή Καρέλλη, Κλείτος Κύρου, Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Μάρκος Μέσκος, Διονύσης Σαββόπουλος, Μίμης Σουλιώτης, Αλέξης Τραϊανός, Ντίνος Χριστιανόπουλος είναι μόνο μερικοί από τους ποιητές των οποίων το έργο βρίσκεται σε κρίσιμη συνομιλία με την πόλη. Στην πεζογραφία, ο ενδεικτικός κατάλογος είναι μακρύς: Τηλέμαχος Αλαβέρας « Απ΄ αφορμή », Βασίλης Βασιλικός « Οι φωτογραφίες », Πάνος Θεοδωρίδης «Τι εφύλαγεν αυτός ο Χαμαιδράκων;», Γιώργος Ιωάννου « Πεζογραφήματα », « Το δικό μας αίμα », « Η πρωτεύουσα των προσφύγων », Τόλης Καζαντζής « Η παρέλαση », « Ενηλικίωση », « Καταστροφές », Γιώργος Κάτος «Ι στορίες της νύχτας », Νίκος Α. Κοκάντζης « Τζιοκόντα », Νίκος Μπακόλας « Η μεγάλη πλατεία », Σάκης Παπαδημητρίου « Το ασανσέρ », Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης « Μητέρα Θεσσαλονίκη », Γιώργος Σκαμπαρδώνης « Ουζερί Τσιτσάνης », Αντώνης Σουρούνης « Το μονοπάτι στη θάλασσα », Τάσος Χατζητάτσης « Ακροτελεύτιοι εσπερινοί », Γιώργος Χειμωνάς « Πεισίστρατος », Εντμουντ Κήλυ« Το τελευταίο καλοκαίρι της αθωότητας », Μπερνάρ Λεντερίκ « Τα παιδιά της Θεσσαλονίκης », κ.ά.