«Για να χορεύεις πρέπει να το διασκεδάζεις»

Το κόλπο στον χορό είναι «να φτάνεις να µην καταλαβαίνεις πόσο δύσκολος είναι και να το διασκεδάζεις» λέει η πρίµα µπαλαρίνα που θα χορέψει στο αφιέρωµα Νουρέγιεφ στο Ηρώδειο
«Ηταν µοναδικός. Ενας πραγµατικός µύθος στην ιστορία του µπαλέτου. Κανείς δεν µπόρεσε ποτέ να χορέψει όπως εκείνος. Η δουλειά του αντικατοπτρίζει την πολυσχιδή προσωπικότητά του και το σθένος του.

Ηταν αφοσιωµένος στον χορό, τον οποίο λάτρευε και σεβόταν».

Με αυτά τα λόγια η Λουτσία Λακάρα εκφράζει – µιλώντας στα «ΝΕΑ»– τα συναισθήµατά της για τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ. Είναι λόγια που συµµερίζονται και οι υπόλοιποι 15 χορευτές από µεγάλα µπαλέτα ανά τον κόσµο που δίνουν ραντεβού στο Ηρώδειο για να τιµήσουν τη µνήµη του κορυφαίου ρώσου χορευτή και χορογράφου.

Μπαλέτα που ο ίδιος χόρεψε ή χορογράφησε θα ζωντανέψουν από αστέρια συγκροτηµάτων όπως το Μπολσόι, το Μαρίινσκι, το Βασιλικό Μπαλέτο της Αγγλίας, το Μπαλέτο της Οπερας του Παρισιού, το Εθνικό Μπαλέτο Ολλανδίας, καθώς και το Κρατικό Μπαλέτο του Βερολίνου. Σε έναν χώρο – το Ηρώδειο – που συνδέει τον Νουρέγιεφ µε το ελληνικό κοινό από την πρώτη του εµφάνιση εκεί, το 1962, έως την τελευταία, το καλοκαίρι του 1991.

Στην Αθήνα, η Λουτσία Λακάρα έρχεται ως βασική χορεύτρια του Κρατικού Μπαλέτου της Βαυαρίας. Γεννηµένη στην Ισπανία το 1975, σπούδασε χορό στη σχολή Victor Ullate στη Μαδρίτη. Το 1994 δέχτηκε πρόταση να γίνει µέλος του Βallet Νational de Μarseille υπό τη διεύθυνση του Ρολάν Πετί.

Το ταλέντο της αναγνωρίστηκε από κοινό και κριτικούς το 1997, όταν έγινε η βασική χορεύτρια του Μπαλέτου του Σαν Φρανσίσκο. Αγαπηµένοι της ρόλοι είναι η Τατιάνα στην όπερα «Ευγένιος Ονιέγκιν» και η Μαργαρίτα Γκοτιέ στο µπαλέτο «Η κυρία µε τις καµέλιες». Στον ελεύθερο χρόνο της, η ισπανίδα χορεύτρια λικνίζεται σε λάτιν ρυθµούς. Αλλωστε δεν είναι µόνο οι χορευτικές της ικανότητες που κερδίζουν την προσοχή του κοινού αλλά και το πάθος που προσδίδει σε κάθε της κίνηση.

«Στην πόλη που γεννήθηκα δεν υπήρχε σχολή µπαλέτου, γι’ αυτό και περίµενα ν’ ανοίξει. Ηµουν ήδη εννέα ετών όταν ξεκίνησα µαθήµατα. Ακριβώς επειδή ήµουν σχετικά µεγάλη σε ηλικία, πρόλαβα να ζήσω τα παιδικά χρόνια χωρίς τους περιορισµούς του µπαλέτου», λέει η Λουτσία Λακάρα, που είχε εµφανιστεί πριν από τέσσερα χρόνια στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Η καθηµερινότητα µιας µπαλαρίνας δεν είναι εύκολη. Ατελείωτες ώρες σε πρόβες, αυστηρό πρόγραµµα διατροφής και άσκησης και περιοδείες σε όλο τον κόσµο. Ωστόσο, µε τη θέληση όλα ξεπερνιώνται. «Τουλάχιστον συνηθίζεις» σχολιάζει η ισπανίδα µπαλαρίνα. «Αλλωστε, η υπακοή και η αφοσίωση είναι από τα πρώτα πράγµατα που µαθαίνουµε όταν αρχίζουµε µαθήµατα µπαλέτο. Μέχρι που φτάνουµε στο σηµείο να µην καταλαβαίνουµε πόσο δύσκολο είναι και το διασκεδάζουµε».

ΙΝFΟ

«Τribute to Rudolf Νureyev» στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στις 13 Σεπτεµβρίου.
Εισιτήρια: από 35 έως 95 ευρώ. Προπώληση: Πανεπιστηµίου 39 (Στοά Πεσµαζόγλου) και στα τηλ. 210-7234.567 και 210-6728.080.

«Κάποτε ήταν όλοι τους σταρ»

Τα πράγµατα σήµερα στη χορευτική σκηνή είναι διαφορετικά από την εποχή του Νουρέγιεφ.

«Οι χορευτές τότε ήταν λίγοι και όλοι τούς φέρονταν ως σταρ. Ωστόσο, σήµερα κάνουν πρόβες τόσες πολλές ώρες, που δεν έχουν τη δυνατότητα να τους γνωρίσει το κοινό», λέει η Λουτσία Λακάρα, η οποία εµφανίζεται στο Ηρώδειο µαζί µε τους Γιόχαν Κόµποργκ, Ντέιβιντ Μακατέλι, Ντανίλα Κορσούντσεβ, Αννα Αντονίτσεβα, Ντελφίν Μουσίν, Αλέσιο Καρµπόνε, Ροµπέρτα Μαρκές… Το µέλλον του µπαλέτου;

«Αυτό είναι δύσκολο να το προβλέψεις. Από τη µία πλευρά είναι εκείνοι που επιθυµούν να το κάνουν µοντέρνο σε ακραίο βαθµό. Και από την άλλη, εκείνοι που προσπαθούν να διατηρήσουν την αυστηρότητά του. Νοµίζω ότι οφείλουµε να βρούµε µια ισορροπία µεταξύ των δύο πλευρών».