Οι μεγάλοι καταπιεστές

ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΣ και Λουίς Μπουνιουέλ (1900-1983) είναι ασφαλώς ταυτόσημα. Και στο «Φάντασμα της ελευθερίας» («Le fantome de la liberte»), παραγωγής ΄74, έχουμε την πιο πολιτική και ανατρεπτική ταινία του. Αρχίζει από έναν πίνακα του Γκόγια και περνάει στην Ευρώπη του 20ού αιώνα. Παρακολουθούμε μια σειρά από ασύνδετα, παράδοξα, τυχαία, και, πολλές φορές, κωμικά γεγονότα στη ζωή των αστών. Αλλά μέσα από αυτή την ασύνδετη αφήγηση και τον παραλογισμό, ο σκηνοθέτης ανατινάσσει όχι μόνο τις κοινοτοπίες της καθημερινής ζωής των αστών αλλά και όσες αποτελούν ένα είδος πλασματικής ελευθερίας, που καταπιέζει την πραγματική φύση των ανθρώπων. Εδώ είναι η απόλυτη αναρχία του: ο θεατής βιώνει μια ακόμη αίσθηση αφηγηματικής ελευθερίας, η οποία, και αυτή, όπως και η αστική ελευθερία, είναι απλώς φάντασμα. Οι νόμοι θα καταπιέζουν, πάντα, τη ζωώδη φύση του ανθρώπου, αφού θέλουμε να ζούμε σε οργανωμένες κοινωνίες.

Να το δω;

Μοναδική σουρεαλιστική εμπειρία