«Χρόνος και θάνατος, το απόλυτο όραµα»

Λογίζεται ως εκ των γιγάντων της σύγχρονης αµερικανικής λογοτεχνίας.

Παρατηρητής της ζωής µε µάτια σαν αστρίτη, «εγκλωβίζει» την παραµικρή κίνηση στο ευρύτερο περιβάλλον και τη µετουσιώνει σε υλικό για τη συγγραφή των βιβλίων του. Ο Ντον Ντελίλο δείχνει αφοσίωση στην αθέατη πλευρά της αµερικανικής ζωής. Πιάνει τον σφυγµό της χώρας του όσο κανένας άλλος.

Παράλληλα, αυτός ο διάσηµος συγγραφέας θεωρείται ερηµίτης της λογοτεχνίας και φείδεται συνεντεύξεων. Παραδόξως, µε αφορµή το νέο του µυθιστόρηµα «Ρoint Οmega», ανοίχτηκε στον Ρόµπερτ Μακράµ του «Οbserver» και µίλησε για τη σχέση µε τους αναγνώστες του, τη µέθοδο συγγραφής και πώς εµπνεύστηκε το νέο βιβλίο του. Ο Ντελίλο περιγράφει τη σχέση µε τους αναγνώστες του «σαν σιωπή, εξορία χαριτωµένη και πάει λέγοντας» και συνηθίζει να δείχνει µια κάρτα που γράφει «δεν θέλω να το συζητήσω».

Αυτός, λοιπόν, ο ερηµίτης της λογοτεχνίας πώς συλλέγει το υλικό του; «Πάντα κρατώ σκόρπιες σηµειώσεις σε ένα κοµµάτι χαρτί», λέει. «Κυκλοφορώ διαρκώς µ’ ένα µολύβι κι ένα σηµειωµατάριο. Ερχόµενος µε το τρένο µού ήρθε µια ιδέα και αµέσως την έγραψα πρόχειρα, σε ένα µικρό κοµµάτι χαρτιού. Ολα αυτά τα χαρτάκια τα πιάνω µαζί. Επειτα από, ας πούµε, τρεις εβδοµάδες, κοιτώ τι έχω µαζέψει. Ουδέποτε σχηµάτισα το περίγραµµα της ιστορίας που ήθελα να γράψω. Ποτέ». Αυτό µοιάζει να είναι το λογοτεχνικό πιστεύω του. Ο Ντελίλο επισηµαίνει πως δεν πιέζεται να γράψει. Το υλικό του τον καθοδηγεί.

Σήµερα, στα 70 του, στο τελευταίο συγγραφικό του πόνηµα, το «Ρoint Οmega», έχει αναφορές στον «χρόνο» σχεδόν σε κάθε σελίδα. Ισως γιατί η τέχνη και η ζωή εν τέλει φθάνουν σε αρµονική συνύπαρξη.

Το «Ρoint Οmega» είναι η, µε εύσχηµο τρόπο, αντίδραση του Ντελίλο στην εισβολή στο Ιράκ. «Εξαιτίας της 11ης Σεπτεµβρίου οι Αµερικανοί, εξοργισµένοι, έδειξαν εµπιστοσύνη στην κυβέρνηση. Ηταν όµως τεράστιο λάθος η εισβολή». Ηταν έγκληµα; Δεν θέλει να το θίξει. «Μια ερµηνεία θα µπορούσε να τη θεωρήσει έγκληµα», λέει προσεκτικά. Και προσθέτει πως το νέο βιβλίο του «µιλάει για τον χρόνο και την απώλεια». Η ιστορία στο νέο βιβλίο «Ρoint Οmega» του Ντον Ντελίλο εκτυλίσσεται σε συγκεκριµένο τόπο και χρόνο: τέλος καλοκαιριού, αρχή φθινοπώρου, του 2006. Τότε δηλαδή που ο Ντον Ντελίλο επισκέφθηκε το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης και είδε τη βιντεοεγκατάσταση «24 Ηour Ρsycho» του Ντάγκλας Γκόρντον που δείχνει σε αργή κίνηση καρέ καρέ το εµβληµατικό θρίλερ «Ψυχώ» του Χίτσκοκ στη διάρκεια 24ώρου. Αµέσως διέγειρε τη φαντασία του. «Χρόνος και θάνατος» σηµειώνει µε κάποια ικανοποίηση. «Είναι το απόλυτο όραµα για κάθε καλλιτέχνη εν τέλει».