Το τέταρτο κουδούνι

«Μουσεία γίναµε :

µπαίνουν, κοιτάνε, χαιρετούν και φεύγουν». Ακουσα να το λέει κυρία, ιδιοκτήτρια καταστήµατος, σε τηλεοπτικό ρεπορτάζ για την κίνηση στις εκπτώσεις.

Η κρίση, κρίση αλλά και το χιούµορ, χιούµορ. Ο Ελληνας το διατηρεί. Ακόµα.

Ολος ο κόσµος,  µια σκηνή… Η Ράνια Οικονοµίδου (φωτογραφία) θα ‘ναι η καινούργια Γουίνι της ελληνικής σκηνής – ένας ρόλος που µοιάζει να της πάει γάντι – στις «Ευτυχισµένες µέρες» του εµβληµατικού συγγραφέα του 20ού αιώνα Σάµουελ Μπέκετ, που θ’ ανεβάσει τον Ιανουάριο µε το «Φάσµα» του στην Κεντρική Σκηνή του «Απλού Θεάτρου», στην εξαίρετη µετάφραση του Διονύση Καψάλη, ο Αντώνης Αντύπας συνεχίζοντας την εδώ και χρόνια αγαστή συνεργασία του µε την ηθοποιό.

Οι «Ευτυχισµένες µέρες» (1961) πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Ελλάδα το 1966 – ’67 απ’ την Χριστίνα Τσίγκου σε σκηνοθετική επιµέλεια Ροζέ Μπλεν. Εκτοτε ανέβηκαν αρκετές φορές. Η πιο πρόσφατη, την περσινή σεζόν απ’ τον Εκτορα Λυγίζο µε την Μίνα Αδαµάκη στο ρόλο της Γουίνι.

Στο «Απλό» ανεβαίνουν µε σκηνικά και κοστούµια Γιώργου Πάτσα, µουσική Ελένης Καραΐνδρου, φωτισµούς Ανδρέα Σινάνου και συνεργάτιδα σκηνοθέτη την Σύλβια Λιούλιου. Γουίλι, ο επίσης εξαίρετος ηθοποιός Κώστας Γαλανάκης.

Στον «Επιστάτη», που ο Αντώνης Αντύπας θ’ ανεβάσει, όπως έχει ήδη γραφτεί, µε τον Δηµήτρη Καταλειφό στο ρόλο του Ντέιβις, τον Δεκέµβριο στην Νέα Σκηνή του «Απλού», δένοντας αρµονικά στο χειµωνιάτικο ρεπερτόριό του τον Μπέκετ µε τον Χάρολντ Πίντερ – αµφότεροι νοµπελίστες – και δυο έργα – σταθµούς, θα συνεργαστούν και οι Δηµοσθένης Παπαδόπουλος και Χάρης Φραγκούλης στους ρόλους, αντίστοιχα, του Αστον και του Μικ ενώ το έργο θα παρουσιαστεί στη µετάφραση του Κώστα Σταµατίου, µε σκηνικά και κοστούµια Μαγιούς Τρικεριώτη, µουσική Ελένης Καραΐνδρου και φωτισµούς Ανδρέα Σινάνου.

Το έργο, που ‘χει να παιχτεί αρκετά χρόνια στην Ελλάδα – πρώτος το ανέβασε ο Κάρολος Κουν στο Υπόγειο του «Θεάτρου Τέχνης» το 1965 – ’66 κι η τελευταία φορά ήταν το 2001 – 2002 στο θέατρο «Βασιλάκου» σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαλακόπουλου –, είναι ο έκτος Πίντερ που σκηνοθετεί απ’ το 1987 ο Αντώνης Αντύπας – ο µόνος έλληνας σκηνοθέτης που θα ’χει ανεβάσει τόσα έργα του – σε αντίθεση µε τις «Ευτυχισµένες µέρες» που ’ναι ο πρώτος του Μπέκετ. Εχουν προηγηθεί: «Αλλοι τόποι» – ήτοι τα µονόπρακτα «Οικογενειακές φωνές», «Μια κάποια Αλάσκα» και «Σταθµός Βικτόρια» –, «Φεγγαρόφωτο», «Νεκρή ζώνη» – την παράσταση, µάλιστα, ήρθε και είδε στις 22 Οκτωβρίου του 2000 ο συγγραφέας – «Η επέτειός µας» και «Πάρτι γενεθλίων» ενώ στο «Απλό» ανέβηκε, παραγωγή του «Φάσµατος, και η «Προδοσία» του αλλά σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη.

Δεκάξι παραγωγές – οι εν νιά επαναλήψεις και η µια µεταφορά, κατά κάποιον τρόπο, απ’ την Θεσσαλονίκη – στα δέκα θέατρα που διαχειρίζεται, αναγγέλλει – προς το παρόν; – για την επόµενη χειµερινή θεατρική περίοδο η «Ελληνική Θεαµάτων». Αυτό θα πει… ιµπεριαλισµός! Τρέµετε οι υπόλοιποι!

Μπρρρρρ… Ο Δηµήτρης Λιγνάδης (φωτογραφία) θα πρωταγωνιστήσει στα «Πάθη του νεαρού Βέρθερου» του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε που θα σκηνοθετήσει ο Γιάννης Σκουρλέτης, µε µουσική Κώστα Δαλακούρα – οι βασικοί συντελεστές στο πολύ ενδιαφέρον µουσικοθεατρικό «Graveyard Café Βand / Ιn Εxtremis» που παρουσιάστηκε απ’ την οµάδα «Πασπαρτού» τον περασµένο χειµώνα στο ΤΑF. Η παράσταση έχει ενταχθεί στο πρόγραµµα της επερχόµενης εναρκτήριας χειµερινής περιόδου της «Στέγης Γραµµάτων και Τεχνών» του Ιδρύµατος Ωνάση.

Η µόνη φορά που το έργο έχει παρουσιαστεί στην Ελλάδα – σύµφωνα, τουλάχιστον, µε τη µνήµη µου και τα αρχεία του πολύτιµου Θεατρικού Μουσείου – είναι το καλοκαίρι του 2000 σε σκηνοθεσία Βίκτωρα Αρδίττη απ’ το σχήµα του «Θέατρο του Λόγου» στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Τρίπολης που οργάνωνε ο Νίκος Λαγκαδινός – η παράσταση παίχτηκε την επόµενη χειµερινή σεζόν στο «Θέατρο της Ανοιξης».

Σηµειώστε πως ο Δηµήτρης Λιγνάδης το χειµώνα θα ’ναι επίσης ο Σαλιέρι – µε Μότσαρτ τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη – στο «Αµαντέους» του Πίτερ Σάφερ που θα διαδεχθεί στο «Βρετάνια» το «Ψηλά από τη γέφυρα» του Αρθουρ Μίλερ το οποίο θα επαναλάβει ο Γρηγόρης Βαλτινός.

Μετά τον Ευγένιο Τριβιζά, το συγγραφέα έργων για παιδιά, που τον κάλεσε να γράψει έργο για ενηλίκους – «Ο έβδοµος σταθµός. Αποπλάνηση µιας κούκλας» – αλλά και σε εκδοχή του για παιδιά µε την οποία εγκαινίασε πρόπερσι την Παιδική Σκηνή της στο «Τρένο στο Ρουφ», η πάντα ανήσυχη Τατιάνα Λύγαρη έπεισε και τον βραβευµένο τολµηρό πεζογράφο Αύγουστο Κορτώ (φωτογραφία) να χρησιµοποιήσει τη δεύτερη προσωπικότητά του – του επίσης βραβευµένου συγγραφέα βιβλίων για παιδιά Πέτρου Χατζόπουλου – για να γράψει το πρώτο του θεατρικό για παιδιά.

«Μυστήριο στο Τούνδρα Εξπρές» είναι ο τίτλος του και ακολουθεί την παράδοση Αγκαθα Κρίστι, κοµµένο και ραµµένο για το χώρο που θα το ανεβάσει στις 25 Οκτωβρίου η Τατιάνα Λύγαρη: το «Θεατρικό Βαγόνι» του «Τρένου» της. Με ήρωες του τον, γνωστό στα παιδιά απ’ τα βιβλία του Πέτρου Χατζόπουλου, Κορνήλιο Κρικ, τον «διασηµότερο σκιουροντετέκτιβ του κόσµου», την αλλοπαρµένη πυγολαµπίδα βοηθό του Μάρθα κι άλλους χαρακτήρες, το έργο υπόσχεται σασπένς και γέλιο µιλώντας για την απληστία και την αγάπη καθώς κυνηγάει την αλήθεια.

Θ’ ανεβεί µε σκηνικά και κοστούµια Ντόρας Λελούδα, χορογραφίες Ζωής Χατζηαντωνίου, σχεδιασµό ήχου Μηνά Εµµανουήλ, βοηθό σκηνοθέτη την Αλκυώνη Βαλσάρη και µε Τίνα Γιωτοπούλου, Τζωρτζίνα Δαλιάνη, Γιάννη Διαµαντή, Παναγιώτη Κλίνη, Κωστή Κορωναίο και Μαρία Μπενάκη στη διανοµή.


Προ 50ετίας

Το ένα ύστερα από το άλλο τα θέατρα πρόζας αλλάζουν έργο. Οι αλλαγές άρχισαν πριν ακόµα φτάσουµε στα µέσα της «σαιζόν»… Και συνεχίζονται… Πρόκειται για προσωρινή κάµψη, που οφείλεται σε επεισοδιακούς λόγους ή για σύµπτωµα βαθύτερης κρίσης, που απειλεί την Αθηναϊκή Σκηνή; Θα ευχόµασταν να είναι το πρώτο, αλλά φοβόµαστε ότι µάλλον το δεύτερο συµβαίνει. Ο χειµώνας, άλλωστε, στάθηκε µια αρκετά εύγλωττη προειδοποίηση. Οι λόγοι είναι πολλοί: Ο αριθµός των θεάτρων ο δυσανάλογος µε τον πληθυσµό της Αθήνας, η διασπορά των καλλιτεχνικών δυνάµεων, η εκλογή των έργων, η αδυναµία των θιάσων να διαφοροποιηθούν ως προς το ρεπερτόριό τους κ.λπ. κ.λπ.

Οπωσδήποτε, αµφιβάλλω αν και οι νέες αλλαγές έργων προοιωνίζουν µεγαλύτερη επιτυχία για τους θιάσους, που τις αποτολµήσανε (από κριτική του Βάσου Βαρίκα).

12 Αυγούστου 1960 Για τις 30 Αυγούστου προσδιωρίσθη η ανάγνωσις του έργου του Σαίξπηρ «Εµπορος της Βενετίας» που θα ανεβασθή ως εναρκτήριο στο «Βασιλικό».

Οι δοκιµές θα αρχίσουν την 31 Αυγούστου. Το έργο θα ανεβασθή µε σκηνοθεσία Αλ.

Μινωτή, ο οποίος θα υποδυθή και τον Σάυλωκ, σκηνογραφίες Κλ. Κλώνη, κοστούµια Αντ. Φωκά και µε την Βάσω Μανωλίδου στον ρόλο της Πόρτσια (φωτό).

18 Αυγούστου 1960