Θέλουν και δεν θέλουν

OJean- Luc Godard, ντε. Αυτός ο ογδοντάρης της γαλλικής avant garde. Που τον Μάιο αρνήθηκε να καταφθάσει στο Fesrival du Cannes, ως επίσημος καλεσμένος, με την τελευταία του ταινία «Film Sosialisme». Γιατί, λέει, δεν είναι δυνατόν εμείς να μπεκροπίνουμε και η Ελλάδα του Σοφοκλή και του Ευριπίδη να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού!

Α ΒΟUΤ DΕ SΟUFFLΕ. Οι παλαιότεροι θα θυμούνται αυτόν τον θρυλικό τίτλο που ελληνιστί πάει να πει «Με κομμένη την ανάσα» (1959). Με Ζαν Πολ Μπελμοντό και Τζιν Σίνμπεργκ. Τότε ήταν 29 ετών. Είχε πάρει φόρα ο μικρός. Το ζωντανό, κινηματογραφικό, επιχείρημα των πρωτοποριών. Δεν πέρασε πολύς καιρός. Αμέσως τα φώτα της δημοσιότητας καρφώθηκαν σ΄ αυτόν τον μετριοκοντό που κάπνιζε πούρα όπως ο Μπρεχτ και που οι πρωταγωνιστές του φορούσαν καπέλο. Οπως ο Ντιν Μάρτιν στο «Some came running» – Το στίγμα του κολασμένου- του Βίνσεντ Μινέλι και του 1958. Ετσι και ο Μισέλ Πικολί στο «Le Μepris» του 1963.

ΤΗΕ Α ΤΕΑΜ: Το σενάριο από το μυθιστόρημα «Ιl Disprezzo» του Αλμπέρτο Μοράβια (1907-1990). Κορυφαία φυσιογνωμία της ιταλικής Λογοτεχνίας. Η παραγωγή είναι του Κάρλο Πόντι. Κοντός, χοντρός, καραφλός. Αλλά γίγαντας σωστός. Μέχρι την τελευταία πνοή του με τη Σοφία Λόρεν αγκαλιά. Ανάμεσα στο πενταμελές cast και ο Φριτς Λανγκ (1890-1976). Αυτός κι αν είναι μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες του γερμανικού σινεμά και αργότερα- όταν του έβαλε χέρι ο Γκέμπελς- του Χόλιγουντ. Ο Λανγκ είναι δημιουργός του Μνημείου που λέγεται «Μetropolis» (1927). Από κοντά και ο Αμερικανός, δευτεροκλασάτος αλλά ηρωικός Τζακ Πάλανς. Ομως το ντουέτο των δύο συζύγων και πρώην εραστών είναι ένα από τα πιο άπαικτα εκείνων των ευρωπαϊκών ιστοριών: Η Μπριζίτ Μπαρντό. Μόλις 29. Ολα πάνω της στη διαπασών. Το ρετιρέ. Ακόμα πιο ψηλά. Χείλη, μύτη, στήθος, γάμπες, οπίσθια. Τρέλα σου λέω. Δίπλα της ο Μισέλ Πικολί. Τότε 38. Μεγάλο μούτρο του γαλλικού Σινεμά. Με την καλή έννοια!

Η ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ: Ο Πολ, σεναριογράφος της Cinecitta, είναι και δεν είναι ερωτευμένος με την Καμίλ. Για να γλυκάνει τον αμερικανό παραγωγό του, για λογαριασμό του οποίου «σκοτώνει», σε σενάριο, την «Οδύσσεια», ταινία που θα σκηνοθετήσει ο Φριτς Λανγκ, του ψιλοπασάρει τη γυναίκα του. Ταυτόχρονα ψιλοχουφτώνει μια ιταλίδα διερμηνέας (Τζόρτζια Μολ) που δουλεύει για λογαριασμό του παραγωγού. Επειτα από λίγο, στο ολοκαίνουργιο διαμέρισμά τους, ψιλοτσακώνεται με την Καμίλ. Αλλά και εκείνη στον ίδιο σκοπό. Θέλει και δεν θέλει. Μέσα και έξω διαρκώς. «Με θέλεις;». Σε θέλω. Ομως εκείνος- όπως ο φακός του Ραούλ Κουτάρ- θαυμάζει το γυμνό κορμί της Καμίλ. Σαν κινηματογραφιστής. Ετσι σαν φωτογραφία. Ο έρωτας πόζα. Το σεξ απλώς μπανιστήρι. Πράξη γιοκ. Το Σινεμά είναι η απόλυτη περιφρόνηση προς τη Ζωή; Κάτι περισσότερο. Το τέλος μιας σχέσης!

Να το δω;

Πρώτος και βασικός λόγος η Μπριζίτ Μπαρντό!