Προσκήνιο

Πολύ τολμηρή η απόφαση του Σίμου Κακάλα να ανεβάσει (Μικρή Επίδαυρος) την «Ερωφίλη» (λίγο μετά το 1595) του Γεωργίου Χορτάτση με μέσα βασικά αφηγηματικά. Κείμενο μεγάλης έκτασης- έστω και αν λείπουν από την παράσταση τα ιντερμέδια-, σε κρητική και μάλιστα αναγεννησιακή διάλεκτο, δύσκολα προσβάσιμη σήμερα, δεν είναι ό,τι πιο προσιτό στον σύγχρονο θεατή. Και όμως! Η παράσταση «Ερωφίλη. Ασκηση 2» της Ομάδας «Χώρος» σε κρατάει και σε κερδίζει, ποντάροντας αποκλειστικά στον λόγο και στη μουσική του λόγου.

Ο Σίμος Κακάλας επέλεξε μια απόλυτη σκηνοθετική, αισθητική (σκηνικά και κοστούμια Μάρθα Φωκά) και υποκριτική λιτότητα ελαχιστοποιώντας τα θεατρικά μέσα που διακριτικά και έξυπνα τα χρησιμοποιεί σε καίριες μόνο στιγμές (για παράδειγμα η καμπάνα την ώρα του εξαγγελτικού του Μαντατοφόρου για τον μαρτυρικό θάνατο του Πανάρετου). Βασικό του μέλημα πώς θα κατεβάσει στο κοινό τον λόγο (δραματουργική επεξεργασία Μαργαρίτα Κρανά, ειδική σύμβουλος, η φιλόλογος Ναταλία Δεληγιαννάκη). Η λεπτή κίνηση που δίδαξε ο Δημήτρης Σωτηρίου σωματοποιεί με έξοχο τρόπο το κείμενο και μαζί με τον τρόπο εκφοράς μεταφέρει τη μοναδική μουσικότητά του.

Σε έναν κύκλο, καθισμένοι ανακούρκουδα πάνω σε πολύχρωμα χράμια, οι πέντε ηθοποιοί, ο εξαίρετος χορευτής Δημήτρης Σωτηρίου και οι δύο μουσικοί που δένουν γερά την παράσταση με την κρητική παράδοση υποδέχονται και ακούνε τον ή τους αφηγητές που κάποια στιγμή έντεχνα γλιστρούν στην υπόκριση. Οι ηθοποιοί Γιάννος Περλέγκας, Χρήστος Σαπουντζής και Δήμητρα Κούζα με κορυφαίους τον ίδιο τον Σίμο Κακάλα και την Ελενα Μαυρίδου υπερασπίζονται με θέρμη αλλά και με αίσθηση του μέτρου την άποψη.

(Στις 8 Σεπτεμβρίου, στην ΕλευσίναΠαλαιό Ελαιουργείο)