Πίτσα Παπαδοπούλου, «Να χε καρδιά η μοναξιά»

Ακούω το «Δεν είναι αργά» του Πορτοκάλογλου σε διασκευή Αγγελου Σφακιανάκη. Η Πίτσα στα καλύτερα. Και με ένα σαρδόνιο χαμόγελο στο εξώφυλλο του δίσκου (Μικρός Ηρως) να επιβεβαιώνει πως ένα τραγούδι- από έντεχνο γίνεται λαϊκό ή και το αντίθετο- με μια διαφορετική ενορχήστρωση. Πρέπει όμως και ο ερμηνευτής να το υποστηρίζει. Κάτι που η κυρία πράττει, σ΄ έναν δίσκο που δεν φοβάται το καινούργιο, όπως απέδειξε και με την προηγούμενη δουλειά της «Οσα αγαπώ», όταν τραγούδησε Μάλαμα, Κραουνάκη κ.ά. Στη νέα δουλειά της- το ομώνυμο τραγούδι του τίτλου είναι ήδη σουξέ- συνθέσεις υπογράφουν σολίστες του μπουζουκιού (Στεργίου, Κορδατζής, Κωστόπουλος), ο Μάκης Σεβίλογλου, η Βάσω Αλλαγιάννη, ο Ορφέας Περίδης και ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος.