Δίκτυο

«Πικάσο» από την Κίνα
Ε.Φ

Ο οίκος Christie’s βάζει πλώρη για την Κίνα. Τη Γη της Επαγγελίας για τις δηµοπρασίες τέχνης. Εκεί όπου κανένας ξένος οίκος δεν επιτρέπεται να διοργανώσει αγοραπωλησίες έργων σύγχρονης ή αρχαίας τέχνης.

Μάλιστα, το ενδιαφέρον είναι συγκεκριµένο προς ένα είδος µε µεγάλη ζήτηση: τα κεραµικά αντικείµενα από την επαρχία Ι-Σινγκ, καθώς και τα ρολά µε καλλιγραφίες. Οι ειδικοί του οίκου ισχυρίζονται ότι πρόκειται για τους «νέους Τζιακοµέτι» και τους «νέους Πικάσο», που θα αναζωογονήσουν την αγορά. Ηδη η αγορά τέχνης στην Κίνα κάνει υψηλό τζίρο. Το 2009 η αξία της εγχώριας τέχνης έφτασε τα 2,2 δισεκατοµµύρια δολάρια, αυξήθηκε δηλαδή κατά 5 %, ενώ σε άλλες αγορές (αναφέρουν οι «Financial Τimes») είχε πτώση 30%. Τι ξεχωριστό έχουν όµως τα κεραµικά Ι-Σινγκ, έτσι ώστε η τσαγιέρα του κεραµίστα Τσου Τζινγκτσού του 1948 να φτάσει τον περασµένο Μάιο σε δηµοπρασία στο Πεκίνο σχεδόν τα 2 εκατοµµύρια δολάρια; Το µυστικό είναι στον πηλό: στο µπλε, πράσινο, κόκκινο, καφέ και σπανιότερα µοβ χρώµα του και στην πορώδη υφή του. Που απορροφά το άρωµα του τσαγιού, δίνοντας παράλληλα στο κεραµικό µια ιδιότυπη οσµή, ανάλογα µε το µείγµα των φύλλων του τσαγιού που προτιµά ο ιδιοκτήτης του. Είπατε ακριβή και µάταιη την τέχνη του τσαγιού;


Προχωρά η «Ακαδηµία»
Π.Θ.Κ

Στην τελική ευθεία προχωράει η «Ακαδηµία Πλάτωνος» του Φίλιππου Τσίτου για τα βραβεία LUΧ, αφού µαζί µε τις ταινίες «Die Fremde» και «Ιlligal» επιλέχθηκαν την Τρίτη (27.07.10) ως οι τελικοί διαγωνιζόµενοι για το Κινηµατογραφικό Βραβείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηµατογράφου της Βενετίας. Οι ταινίες αυτές µιλάνε στις καρδιές των ευρωπαίων πολιτών, τους ενθαρρύνουν να προβληµατιστούν σχετικά µε πολιτιστικά και οικογενειακά ζητήµατα, καθώς και σχετικά µε τους κανόνες που διέπουν την καθηµερινότητά τους.

Οι τρεις διαγωνιζόµενες ταινίες ανακοινώθηκαν στο τµήµα «Ηµέρες Βενετίας» του Φεστιβάλ. Η «Ακαδηµία Πλάτωνος» είναι συµπαραγωγή Ελλάδας-Γερµανίας (σκηνοθεσία Φίλιππος Τσίτος), η ταινία «Die Fremde» του Feo Αladag είναι γερµανικής παραγωγής και η ταινία «Ιlligal» του Οlivier Μasset-Depasse είναι συµπαραγωγή Βελγίου – Γαλλίας – Λουξεµβούργου. Οι ταινίες θα προβληθούν κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ στις 10 και 11 Σεπτεµβρίου και στη συνέχεια στις εγκαταστάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες (26 Οκτωβρίου-19 Νοεµβρίου). Μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα ψηφίσουν για την ανάδειξη της νικήτριας ταινίας και η απονοµή του Βραβείου LUΧ 2010 θα γίνει στις 24 Νοεµβρίου από τον Πρόεδρο του Ε.Κ. στο Στρασβούργο.


Κάνε πως τραγουδάς
Μ.Μ.

Δεν ήταν ο Πλαστίκ Μπετράν που τραγουδούσε το «Ca plane pour moi» (εκείνο το σουξέ των ‘80s ). Βγήκε και το παραδέχθηκε ο ίδιος ο Βέλγος. Δεν ήταν οι Μilli Vanilly που τραγουδούσαν στους δίσκους τους – είχε γίνει ολόκληρη ιστορία. Δεν ήταν – λέγεται – ο Μπόµπι Φάρελ, εκείνη η φοβερή φυσιογνωµία των Βoney Μ (στα χορευτικά/ερµηνευτικά ταλέντα του οποίου στηρίχτηκε όλη η φήµη της µπάντας) αυτός που τραγουδούσε, αλλά ο γερµανός παραγωγός Φράνκι Φάριαν, ο οποίος λάνσαρε και το Μίλι Βανίλι πρότζεκτ (έπιανε το κόλπο, γιατί όχι;). Οι playback «κάνε πως τραγουδάς» ιστορίες δεν έχουν τέλος. Με το cult παρελθόν και τις συχνές–πυκνές «εµφανίσεις» τού… σπορ σε συναυλίες και µεγάλων σταρ της ποπ, το playback κοντεύει να γίνει είδος από µόνο του.

Μέχρι τότε, πάντως, γίνεται µόδα ιντερνετικά. Εντόπισε το playback, και ανέβασέ το!