Μαζί στη σκοτεινή πλευρά

Εζησαν μια παθιασμένη, παράνομη και θυελλώδη σχέση. Εκείνη, μια δυναμική και ανεξάρτητη γυναίκα, ήταν το αποκούμπι του, αυτή που τον πρόσεχε και η ερωμένη του χωρίς να την ενοχλεί η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά ενός ανθρώπου βαθιά αυτοκαταστροφικού. Με τους Σπένσερ Τρέισι και Κάθριν Χέπμπορν συνεχίζεται η σειρά «Μεγάλοι έρωτες» του «Νσυν» και της «ΕL ΡΑΙS SΕΜΑΝΑL».

Το Χόλιγουντ ευνοεί τα ρομάντζα, ιδιαίτερα εκείνων που τρέφονται με τη δημοσιότητα, αλλά οι έρωτες μεταξύ των σταρ του κινηματογράφου που ανήκουν στην κατηγορία του θρύλου μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ωστόσο, καμιά ερωτική περιπέτεια δεν σχολιάστηκε τόσο πολύ όσο η αινιγματική, θυελλώδης και παράνομη σχέση της Κάθριν Χέπμπορν με τον Σπένσερ Τρέισι. Γύρισαν μαζί εννέα ταινίες. Το 1942, όταν γυρίστηκε η πρώτη ταινία τους, «Η γυναίκα της χρονιάς», και γεννήθηκε το ειδύλλιό τους, η Κάθριν ήταν 35 χρονών και ο Τρέισι επτά χρόνια μεγαλύτερός της. Τελευταία φορά εμφανίστηκαν μαζί στην οθόνη το 1967, στην ταινία «Μάντεψε ποιος θα ΄ρθει το βράδυ». Λίγο αργότερα, ο Τρέισι πέθανε από καρδιακή προσβολή.

Η αγωνία του ηθοποιού που ο οργανισμός του είχε υπονομευθεί από την κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών, κράτησε περίπου μια δεκαετία. Ή μια ολόκληρη ζωή, ανάλογα πώς το βλέπουμε:. Ο Σπένσερ Τρέισι ήταν άνθρωπος προβληματικός, ανασφαλής, ευέξαπτος και εγωιστής. Και ένας μεγάλος ερμηνευτής με την ικανότητα να εκπέμπει, με την απλή παρουσία του και χωρίς να κινεί σχεδόν κανέναν μυ του προσώπου του, μια δύναμη χαρακτήρα που στην πραγματικότητα δεν διέθετε.

Καθολικός, ιρλανδικής καταγωγής ο Τρέισι ήταν αυτοκαταστροφική ιδιοσυγκρασία που τον ανάγκαζε να βλέπει πάντα τη σκοτεινή πλευρά της ζωής. Επινε πέρα από κάθε όριο και είχε τη φήμη αδιόρθωτου γυναικά, ενώ το πεδίο δράσης του εκτεινόταν από τις συμπρωταγωνίστριές του μέχρι τους πιο άθλιους οίκους ανοχής. Ηταν συντηρητικός στις πολιτικές πεποιθήσεις του και ελάχιστα γοητευτικός. «Εμοιαζε με ψητή πατάτα, αλλά άξιζε πολλά», έλεγε η Χέπμπορν. Και ο ίδιος ο Τρέισι είχε πρόβλημα με την εμφάνισή του. Βασανιζόταν συνεχώς και χρησιμοποιούσε τις ενοχές του για να ταλαιπωρεί τους άλλους.

Και, επιπλέον, ήταν παντρεμένος. Η Λουίζ, η γυναίκα του, ήταν φανατική καθολική που ζούσε αφιερωμένη ψυχή τε και σώματι στη φροντίδα των κωφάλαλων παιδιών- ο Τζόνι, το δεύτερο παιδί του ζεύγους, γεννήθηκε κωφός. Το φταίξιμο έπεσε στον Τρέισι, λόγω των σεξουαλικών υπερβολών και των αφροδίσιων νοσημάτων που είχε κολλήσει σε μια εποχή που δεν είχε εφευρεθεί ακόμα η πενικιλίνη. Η ενοχή όμως, όλες οι ενοχές, πραγματικές ή φανταστικές, αυθόρμητες ή αποτέλεσμα εμμονής, δεν έκαναν τον Σπένσερ Τρέισι να διορθώσει τις συνήθειές του. Αντίθετα, τον έκαναν να πίνει και να υποφέρει ολοένα και περισσότερο. Επασχε από χρόνια αϋπνία παρότι έπαιρνε χάπια και περνούσε τις νύχτες συλλογιζόμενος τις κακοτυχίες του. Μόνο όταν δούλευε φαινόταν να ξεχνάει τα προβλήματά του, αλλά και στη δουλειά του αντιδρούσε με καχυποψία και παρανοήσεις στο παραμικρό πρόβλημα. Στην πραγματικότητα, ήταν παρανοϊκός.