100 ταινίες που αγάπησα

Οταν με ρωτούν «ποια η καλύτερη ταινία όλων των εποχών» μου έρχεται να τραγουδήσω τον εξής σκοπό: Αγωνία μου/ Αμηχανία μου/ Λάθος μου μεγάλο. Γι΄ αυτό, επειδή ούτε είμαι ούτε θα ΄θελα να αναγορευτώ σε Πάπα όλων των εποχών, ένα πιστεύω και το δηλώνω από εδώ και μπρος: Αυτές είναι οι 100 που αγαπώ!

Αποφάσισα ν΄ αρχίσω από τα κάτω προς τα πάνω. Από το υπόγειο προς το ρετιρέ.

Δηλαδή 100, 99, 98 κ.ο.κ. Το όνομα του «δολοφόνου», της πιο αγαπημένης από τις ερωμένες μου, θα αποκαλυφθεί στο τέλος της επικοινωνίας αυτής. Η οποία θα διαρκέσει κοντά τρεις και πλέον μήνες.

Το κριτήριο ένα και μοναδικό: Συγκίνηση. Γιατί η Τέχνη λαμβάνεται πρώτα με το Σώμα και ύστερα με το μυαλό. Ο έρωτας ούτε χρόνια ούτε πλούτη ούτε looks κοιτάει. Σε ερεθίζει;

Ορμα!

Ολες οι λίστες περιλαμβάνουν τον «Πολίτη Κέιν» του Ορσον Γουέλς.

Ολες οι λίστες περιλαμβάνουν το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» του Σεργκέι Αϊζενστάιν. Τεράστια μνημεία. Ομως ψυχρά. Οπως συμβαίνει με τα εντυπωσιακά μανεκέν. Πέφτεις στο κρεβάτι και η κούκλα αντί με σένα, κάνει έρωτα με τον εαυτό της. Αφού το λένε όλοι, ε τότε ο Τζον Φορντ είναι ο αρχιερέας των αμερικανών σκηνοθετών. Πριτς! Πειράζει που δεν συμφωνώ. Μπορεί να κάνω λάθος. Ε και;

Νobody is perfect! Οποιος αγαπάει τα λάθη του είναι συμφιλιωμένος με τον εαυτό του και μαθαίνει απ΄ αυτά.

Ετσι κι αλλιώς, τώρα και εδώ αυτές τις 100 εγώ αγαπώ.