«Ζούμε ακόμη σε κοινωνίες ανδροκρατούμενες»

Στους επικριτές σας τι απαντάτε;Σας διαβάζουν εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο,αλλά ο Γκαμπριέλ Μαρκές απαξιώνει τα έργα σας, ο συμπατριώτης σας Ρομπέρτο Μπολάνιο σας χαρακτηρίζει «μηχανή που γράφει» και όχι συγγραφέα,ενώ ο σπουδαίος Χάρολντ Μπλουμπροβλέπει ότι σε λίγα χρόνια κανείς δεν θα σας θυμάται…

Δεν απαντώ! Είμαι ευγνώμων για τους πολυάριθμους αναγνώστες μου σε όλο τον κόσμο. Τα βιβλία μου έχουν μεταφραστεί σε 30 γλώσσες και έχουν πουλήσει περίπου 57 εκατομμύρια.

Δεν αποκλείεται και να με ξεχάσουν έπειτα από κάποιο διάστημα, αλλά το ίδιο θα συμβεί και με πολλούς άλλους. Είναι πολύ λίγα τα έργα της λογοτεχνίας που επιβιώνουν της εποχής τους.

Οι συγγραφείς;Πρέπει να έχουν λόγο και ρόλο στα κοινά;

Αυτό εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία καθενός, αλλά και από τις συγκυρίες. Αν ένας συγγραφέας ζει σε μια ταραγμένη περίοδο, σε εποχή πολέμου ή καταστολής και καταπίεσης, είναι φυσικό να αναμειχθεί στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Στα βιβλία μου το θέμα της κοινωνικής δικαιοσύνης είναι συνεχώς παρόν, γιατί προσωπικά έζησα ένα στρατιωτικό πραξικόπημα (την ανατροπή του Αλιέντε) και μια χούντα (του Πινοσέτ) και υπήρξα πολιτικός πρόσφυγας και μετανάστρια. Βέβαια δεν συμβαίνει το ίδιο με όλους τους συγγραφείς. Πάντως, δεν μου αρέσουν τα βιβλία με «μηνύματα» ή με διδακτικό ύφος.

Ιζαμπέλ Αλιέντε,εξακολουθούμε να ζούμε σε έναν «κόσμο ανδρών»;

Δυστυχώς ναι. Ζούμε ακόμη σε κοινωνίες ανδροκρατούμενες αν και οι γυναίκες αγωνίζονται. Είναι όμως θέμα χρόνου. Ισως οι εγγονές μου να ζήσουν το τέλος της κυριαρχίας των ανδρών…