Το Πνεύμα του Τόνου

Ζητείται κράτος!
Της Εύας Κοταµανίδου

Επειγόντως! Η ανασύσταση και ανασυγκρότησή του, που είχε αναγγελθεί ποµπωδώς εκεί γύρω στα 2004, ανεβλήθη – κακώς – επ’ αόριστον και εν συνεχεία εγκατελείφθη οριστικώς. Η προσπάθεια οφείλει να επαναληφθεί, διότι οι καιροί ου µενετοί! Πριν βεβαίως από το κράτος απαιτείται, εκ των ων ουκ άνευ, η ανασύσταση και ανασυγκρότηση της κυβέρνησης. Δεν γίνεται, «χαµένοι στη µετάφραση» του µνηµονίου, άλλα να λέει και να υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός (προσπερνάµε τα λεχθέντα προεκλογικώς), άλλα οι διαφωνούντες υπουργοί και βουλευτές του.

Καίριοι οργανισµοί και διευθύνσεις να παραµένουν ακέφαλοι ύστερα από εννεάµηνο και µέσα στο γενικό χάος και την παραζάλη ο πασαένας µη ελεγχόµενος διευθυντής, τµηµατάρχης, υπάλληλος να πράττει κατά το δοκούν προς ίδιον όφελος. Κατά τα λεγόµενα του Γενικού Επιθεωρητή Δηµόσιας Διοίκησης, η διαφθορά, οι αυθαιρεσίες, οι παρανοµίες ζουν, βασιλεύουν, κατακυριεύουν και αποµυζούν όλο τον δηµόσιο τοµέα, παρά τους νόµους, τους οποίους βρίσκει µεν άριστους αλλά µη τηρουµένους. Τµηµατάρχες αµείβονται µε 5.000 και 8.000 ευρώ µηνιαίως, διευθύντρια υπουργείου µετέχουσα σε ανύπαρκτες, φανταστικές επιτροπές (31 τον αριθµό) απολάµβανε ανέτως τον ανάλογο «κόπο» τής µη «συµµετοχής» της. Αλλος συνδικαλιστής, υπάλληλος υπουργείου ευρέθη µε καταθέσεις 9.000.000 ευρώ κ.λπ., κ.λπ. Και όλοι αυτοί οι καπάτσοι, παρανοµούντες άρπαγες να µη διώκονται και να ευηµερούν εις βάρος ηµών των κορόιδων. Ως εδώ και µη παρέκει. Δύσκολοι καιροί, δύσκολες συγκυρίες, εντάξει, αλλά ένα δηµοκρατικό κράτος δικαίου οφείλει να λειτουργεί µε σοβαρότητα, υπευθυνότητα, ισονοµία. Αλλιώς οι οµόρριζες λέξεις πολιτεία, πολίτης, πολιτική, πολιτισµός, χάνουν κάθε αρχέγονη έννοιά τους.