Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα

«Να πώς κέρδισα 14.903 ευρώ!»
Φοίβη

Κυκλοφορεί µε την υπογραφή του Μιλτιάδη Π. Χαραλάµπους και παρουσιάζει τους 10 λόγους που άλλαξαν τη ζωή του τον τελευταίο χρόνο:

«1. Εκοψα το τσιγάρο (έκανα δύο πακέτα την ηµέρα).

2. Εκοψα το φαγητό απ’ έξω 3. Εκοψα το αυτοκίνητο (χρησιµοποίησα Μετρό, ΗΣΑΠ)

4. Πούλησα το αυτοκίνητο (εξοικονόµησα 4.000 ευρώ)

5. Εκοψα τις εξόδους (ήθελα 50 ευρώ κάθε Παρασκευή για clubing)

6. Εκοψα τη σύνδεση του κινητού (έχω κάρτα και κάνω αναπάντητες)

7. Εκοψα τις επαφές µε φίλους (και το chat καλό είναι)

8. Σταµάτησα να αγοράζω ρούχα 9. Σταµάτησα να κάνω και δώρα (εννοείται)

10. Με χώρισε η γκόµενά µου (λογικό)

Η σούµα: Τσιγάρο: 6 ευρώ Χ 365 µέρες = 2.190 ευρώ.

Goody’s: 5 ευρώ Χ 365 µέρες= 1.825 ευρώ. Βενζίνη: 50 ευρώ Χ 52 εβδοµάδες= 2.600 ευρώ. Πώληση αυτοκινήτου:

4.000 ευρώ. Clubbing: 50 ευρώ Χ 52 εβδοµάδες= 2.600 ευρώ. Σύνδεση κινητού: 40 ευρώ Χ 12 µήνες= 480 ευρώ. Φίλοι: 52 καφέδες Χ 4 ευρώ= 208 ευρώ. Ρούχα: 500 ευρώ.

Δώρα: 500 ευρώ. Γκόµενα – Χωρισµός: Αξία ανεκτίµητη.

Αποτέλεσµα: 14.903 ευρώ!!! Είµαι πολύ πλούσιος;».


Της κρίσης τα θούρια

Αγαπητή Φοίβη, Γιατί δεν γράφεις κάτι για τη µεγάλη έκρηξη του πολιτιστικού καλοκαιριού µας που ήταν η συναυλία του Ντέµη Ρούσσου στο Ηρώδειο; Γιατί να γινόµαστε τσιγκούνηδες µε έναν καλλιτέχνη που ξεσήκωσε το θέατρο κι ας µην έχει πια τη φωνή που είχε, όπως διαπίστωσα µε τα ίδια µου τα αυτιά; Γιατί να µην το λέµε το καλό, έστω αυτό, πως ξεσήκωσε τους Ελληνες;

Με εκτίµηση, Αριάδνη Σαντά Πολύ σωστά το επισηµαίνετε, αγαπητή Αριάδνη. Να χυθούν τόνοι από µελάνι για το «Ντρίγκι ντρίγκι µάνα µου» του διεθνούς µας Demis, που άκουσα πως ειδικά αυτό αλλά και οι ιαχές του «Ζήτω η Ελλάδα!», «Ζήτω οι Ελληνες!» ξεσήκωσαν το κοινό του Ηρωδείου. Ωστε να έχει ο ταλαίπωρος ιστορικός του µέλλοντος να βρει στοιχεία για τον ελληνικό πολιτισµό την ώρα που επερχόταν η µεγάλη οικονοµική κρίση και οι περιορισµοί στο βαλάντιό του. Να µάθουν έτσι οι επόµενες γενιές πως την ώρα τη δύσκολη ο ταλαίπωρος Ελληνας είχε να επιδείξει ως πολιτισµό – φεστιβαλικό και µη – το παλαιό και αγαπηµένο «Ντρίγκι ντρίγκι µάνα µου» και το εξαίρετο «φορ δι άις οφ αγκάπι µου» (For the eyes of agapi mou!) και το «manoulaaaaa mou ohohohoh». Μαζί µε τις µοντέλες και τα σφηνάκια πάνω στο «Αβέρωφ», για τα οποία έχει ήδη χυθεί επαρκές – για τον ιστορικό του µέλλοντος – µελάνι, θα ξέρουν πια τι ήταν πολιτισµός την ώρα τη δύσκολη. Οπότε ας πρωτοστατήσουµε, όλοι µαζί, σε µια καµπάνια για να φανερωθεί η εκ–πολιτιστική επιρροή και σηµασία του Demis, εγχωρίως και διεθνώς και να ανακηρυχθεί το «ντρίγκι ντρίγκι µάνα µου» ως θούριος της κρίσης. Εµπρός, λοιπόν…
Η λύπη της δωδεκάποντης (γόβας)

Κυρία Φοίβη µου καλησπέρα, Αισθάνοµαι ότι το έχετε αδικήσει το κακόµοιρο το κορίτσι που πήγε να κάνει τον γάµο του πάνω στο «Αβέρωφ» και που έφτασε να είναι κλεισµένο στο σπίτι του και να µη µιλάει ούτε στους φίλους του, όπως διάβασα. Κι αντί να ετοιµάζει το ταξίδι του µέλιτος στη Χαβάη, να κλαίει γοερά το κακόµοιρο. Μήπως πολύ το έχουµε αδικήσει κι ας προσπάθησε να αµυνθεί λέγοντάς µας να πάµε όλοι µαζί, ως Ελληνες, στον ψυχίατρο;

Σε χαιρετώ, Αναστασία Λαµπροπούλου Ας παρακάµψουµε, αγαπητή Αναστασία, όλοι µαζί ότι µας πέταξε κατάµουτρα ότι συλλήβδην χρήζοµεν ψυχιατρικής παρακολούθησης επειδή εκείνη και η οικογένειά της (πεθερικά και µη) ήθελαν λίγο µιλιτέρ ναυτικό ντεκόρ για τους χορούς που έριξαν οι µοντέλες φίλες της και ήθελε και κάτι ιστορικό σε πλοίο για να έρθουν να δείξουν τα καναπεδάκια τους. Ας δώσουµε τόπο στην οργή και στα τακούνια απ’ τις µοντέλες. Ας συγχωρήσουµε – 14 χρόνια πέρασαν – και την κακοµοίρα την Ελενίτσα την πρωινατζού που ήθελε το ίδιο φόντο για τις χαρτορίχτρες της και τις σεινάµενες κουνάµενες µοντέλες της. Ας θυµηθούµε όµως – Αλήθεια, σας θυµίζω, είναι η µη λήθη… – πως τότε, µε τα καµώµατα της Ελενίτσας της πρωινατζούς, ο µπαρµπα-Αντώνης Κωνσταντακέλλης στα 97 του (πέθανε το 2001), αρµενιστής στο ιστορικό θωρηκτό «Αβέρωφ», όταν έµαθε τα κατορθώµατα των… δωδεκάποντων που ξεσάλωσαν πάνω στο πλοίο του, που το φώναζε όπως έλεγε «µπαρµπα-Γιώργο», είχε πει το εξής απλό: «Σε ποιον ρε δεν φέρθηκαν σωστά; Στον άνθρωπό µας, τον «Αβέρωφ»; Μωρέ άνθρωπος είναι ο «Αβέρωφ». Ελληνας, µεγάλος και δυνατός. Ποιος τόλµησε να ξεχάσει τι έκανε ετούτο το καράβι;». Καλή η συγχώρεση, καλή όµως και η µνήµη.