[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Μακάρι να το κάνει!

Μακάρι να κάνει τα δηµόσια σχολεία σαν τα ιδιωτικά το υπουργείο, αν και µέχρι τώρα ήταν τα ιδιωτικά που έπρεπε να είναι σαν τα δηµόσια. Ακολουθούσαν υποχρεωτικά το αναλυτικό πρόγραµµα, αλλά οι απαιτήσεις των γονιών και ο ανταγωνισµός τα υποχρέωνε να ενσωµατώνουν νεωτερισµούς, έξτρα µαθήµατα, απογευµατινά, όλα εκτός επίσηµου προγράµµατος, που µπορεί να πρόσφεραν µάθηση και χαρά στα παιδιά, και κοινωνικοποίηση, ακόµα και φύλαξη απογευµατινή πολύ απλά, αλλά στο περιθώριο του συστήµατος. Και για δες, αυτά τα περιθωριακά ζήλεψε τώρα το δηµόσιο και τα θέλει! Αραγε θα τα βάλει στα πανελληνίως βαθµολογούµενα µαθήµατα;

Για να δούµε. Να δούµε κυρίως πώς θα καταφέρουν τα δηµόσια να αποκτήσουν κάτι ακόµα που έχουν τα ιδιωτικά και δύσκολα το βρίσκεις πλέον:

χώρο, γήπεδα, πράσινο, αυλές, δέντρα. Ασε τις πισίνες, µην υπερβάλλουµε.

Ασε τις βιβλιοθήκες, δεν θέλουν πολύ χώρο. Οµως τα υπόλοιπα; Το πιο ακριβό πράγµα που διαθέτουν τα ιδιωτικά είναι υπαίθριοι χώροι, δέντρα, κούνιες, τραµπάλες, γυµναστήρια.

Κι ακόµα το προσωπικό που τα φροντίζει, επιστάτες, καθαρίστριες. Κάποτε είχαν και τα δηµόσια εγκαταστάσεις. Τι έγιναν εκείνα τα ωραία κτίρια µε τις µεγάλες αυλές, τους φοίνικες, τις ωραίες γωνίες;

Αραγε πούλησε κάποια το υπουργείο; Σίγουρα πολλά ξενοίκιασε κι άφησε να γκρεµιστούν, λες και δεν θα είχε πια παιδιά αυτή η πόλη. Σήµερα, µε το κτιριακό υλικό που υπάρχει, πώς να πιστέψεις τις καλύτερες προθέσεις; Λένε πολλοί ότι τα δηµόσια σχολεία χάλασαν από τους µετανάστες. Η αλήθεια είναι ότι χάλασαν από την παραµέληση, δήµου, διευθυντών και υπουργείου. Εβλεπαν την τάση της µεσαίας τάξης να τα εγκαταλείπει. Τα παιδιά των µεταναστών τα κράτησαν ζωντανά και γεµάτα ενδιαφέρουσες παρουσίες. Στραφείτε και δείτε τα, αξίζουν καλύτερη µοίρα!