Δίκτυο

Και άλλες διαµαρτυρίες
Γ.Δ.Κ.Σ.

Οι διαµαρτυρίες για τις επιχορηγήσεις θεάτρου του υπουργείου Πολιτισµού δεν λένε να κοπάσουν. «Το σύνολο του καλλιτεχνικού και επιµορφωτικού έργου της “Λυκόφως” τα τελευταία 4 χρόνια ξεπερνάει σε όγκο και αναγνωρισιµότητα το 80% των θιάσων που έχετε επιχορηγήσει […]. Παρόλο που µέχρι τώρα δεν έχουµε αναφερθεί σε παραδείγµατα άλλα από το δικό µας και ούτε σκοπεύουµε να το κάνουµε […] θα θέλαµε να σας επισηµάνουµε ότι φέτος έχετε προτείνει την επιχορήγηση θιάσων που ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΕΡΓΟ ΤΟ 2009 – 2010» γράφει σε επιστολή του που έστειλε στη γνωµοδοτική επιτροπή του ΕΚΕΘΕΧ ο παραγωγός Γιώργος Λυκιαρδόπουλος που είναι ενεργοποιηµένος µε τη «Λυκόφως» ΑΜΚΕ στο θέατρο «Χώρα» εδώ και τρία χρόνια, παραπονούµενος γιατί δεν έχει µέχρι τώρα επιχορηγηθεί. Και επισηµαίνει: «Θα εναντιωθούµε δικαστικά στην απόφαση». Επιστολή διαµαρτυρίας απέστειλε και η οµάδα «Vasistas». Που, µολονότι είχε επιχορηγηθεί επί δύο συνεχή χρόνια, δεν επιχορηγήθηκε για το 2009 – 2010 «αιφνιδιαστικά και χωρίς ατόπηµα από µέρους της οµάδας». «Είτε πρόκειται για ένα λάθος ή µια παρεξήγηση […]

είτε πρόκειται για µία δικαιολογία (σ.σ.: εννοούν το αιτιολογικό της απόφασης που αναφέρεται σε “ηµιεπαγγελµατικό χαρακτήρα” της δουλειάς τους και το οποίο τους έστειλαν) που εξυπηρετεί άγνωστες σε εµάς προθέσεις».


Πικρός πολιτικός στίχος
Χ.Π.

Τη δεκαετία του ‘90 ο πολιτικός στίχος ήταν είδος εν ανεπαρκεία. Και να γραφόταν τραγούδι που έθιγε τα κακώς κείµενα, ήταν καταδικασµένο να µην παιχτεί στα ραδιόφωνα, να µην παιχτεί σε συναυλίες, να µην το υποστηρίξει ούτε ο ίδιος ο δηµιουργός. Αλλά φαίνεται ότι ανήκει στο παρελθόν εκείνη η περίοδος (της επιβεβληµένης ερωτικής τραγουδοποιίας) και µπαίνουµε µε φόρα στην ακριβώς αντίθετη: o πολιτικό/ κοινωνικός στίχος βγαίνει µπροστά και… τραβάει το κάρο (ενός επερχόµενου δίσκου): ο Λάκης Παπαδόπουλος µας στέλνει διαδικτυακά το σινγκλ του «Σκληρά Παιχνίδια» (το ολοκληρωµένο CD θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο) όπου µας προτρέπει να εξορµήσουµε σε κάθε γωνιά της Ελλάδας όσο προλαβαίνουµε (πριν µας την πάρουν), ενώ ο Κώστας Λειβαδάς µας βάζει στο πνεύµα τραγουδώντας «αν η καταιγίδα δεν µε ξεκάνει/η κυβέρνηση τότε θα το κάνει» στο νέο του CD που µόλις κυκλοφόρησε. Και τα δύο τραγούδια είναι διαποτισµένα από πικρό χιούµορ που δεν αφήνει περιθώριο για πολλές ερµηνείες.


Καλοτάξιδο
Π.Θ.Κ.

Φιλική, ζεστή, ανθρώπινη ήταν η «παρέα που µαζεύτηκε στην αυλή του εκδοτικού οίκου «Αγκυρα» για να πει στη συνάδελφο Βίκυ Δέµου «καλοτάξιδο» το νέο της βιβλίο. Το πρώτο της µυθιστόρηµα, «Ο Οδυσσέας στον Αδη» (το ‘97 είχε κυκλοφορήσει η πρώτη νουβέλα της «Το µενταγιόν της γιαγιάς Ευγενίας»). Χρόνια πολλά στο θεατρικό ρεπορτάζ και στην κριτική, η Βίκυ Δέµου έχει περάσει από διάφορες εφηµερίδες και περιοδικά, αλλά δεν ξεχνά και τα βαθύτερα όνειρά της – τη λογοτεχνία, αλλά και τη µετάφραση κλασικών και σύγχρονων πεζογράφων (Σάµιουελ Μπέκετ, Αλµπέρ Καµί, Φραντς Κάφκα). Η βραδιά ήταν απαλλαγµένη από σοβαροφάνεια, καθώς το κέφι τη µετέτρεψε σε µια µουσική παρέα µε κιθάρα, τραγούδι και χορό…