Οταν ο καλλιτέχνης γίνεται «νήσος»

«Φόρος τιµής στο αέναο ταξίδι της τέχνης και την ουτοπία που µας προσφέρει» είναι η έκθεση «Ανεύρετοι Νήσοι» στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Τι κοινό µπορεί να έχει το «Καµακωµένο ψάρι» (αποκρυπτογραφήθηκε ως «κριτική αυτοπροσωπογραφία») του έλληνα εικαστικού Κώστα Τσόκλη, συµµετοχή στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1985, µε τα σκαλιά – µαχαίρια της εικαστικά «αυτοβιογραφούµενης» ιδιότυπης Σέρβας Μαρίνα Αµπράµοβιτς, µε τα τιτλοφορούµενα ως «Δρόµοι εξορίας» πλοία – σχεδίες από µπουκάλια βότκας και «πανιά» µπόγους µεταναστών του Βαρθολοµαίου Τόγκουο από το Καµερούν της Αφρικής; Τις «Ανεύρετες νήσους» των καλλιτεχνών – δηµιουργών τους.

«Ανεύρετοι νήσοι» τιτλοφορείται η µεγάλη έκθεση που συνδιοργάνωσε και θα φιλοξενεί από τις 28 Ιουνίου ώς και τις 28 Νοεµβρίου στη Θεσσαλονίκη το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της πόλης.

Η έκθεση αποτελεί συνδιοργάνωση του ΚΜΣΤ µε το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Σεντ-Ετιέν της Γαλλίας (όπου και θα φιλοξενηθεί από τις 17 του ερχόµενου Δεκεµβρίου ώς και τις 17 Απριλίου του 2011) και της Comune di Genova / Ρarlazzo Ducale της Γένοβας, όπου πρωτοπαρουσιάστηκε από τον περασµένο Μάρτιο µέχρι την περασµένη Κυριακή 13 Ιουνίου.

«Νήσους» αποκαλούν οι διοργανωτές (η επιµέλεια της έκθεσης είναι του διευθυντή του Μουσείου του Σεντ-Ετιέν Lorand Ηegyi και της προέδρου του Δ.Σ. του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης κ. Κατερίνας Κοσκινά) τις ιδιαίτερες δηµιουργικές περιοχές, προσωπικές και µοναδικές, εντός των οποίων οι καλλιτέχνες αντικειµενοποιούν και επικοινωνούν µέσω της προσωπικής τους γλώσσας και του συστήµατος συµβόλων, το υποκειµενικό, ιδεολογικό, φιλοσοφικό, αισθητικό και ιστορικό τους όραµα για τον κόσµο.

Μπορούµε να κατανοήσουµε καλύτερα τη ζωή και το έργο ενός καλλιτέχνη µέσω αυτής της µεταφορικής αναζήτησης των «νησιών» του, των «τόπων» του, της σφαίρας δηλαδή όπου κατοικεί η δεξιότητά του και συνδέεται µε κάποια αντίστοιχη τεχνική.

«Η έκθεση εστιάζει στο ταξίδι του καλλιτέχνη – πραγµατικό, αλλά κυρίως εσωτερικό –, στη διαδροµή, στους σταθµούς, στους στόχους, στις συνθήκες ζωής, στα επιτεύγµατα και στις αποτυχίες του. Αναδεικνύει έτσι την ιδιαιτερότητα των λειτουργών της τέχνης, οι οποίοι ενώ πραγµατεύονται µεγέθη έξω από τα ανθρώπινα, όπως τη διαχρονικότητα και την αιωνιότητα, βιώνουν παράλληλα καταστάσεις πολύ ανθρώπινες, όπως η µοναχικότητα, η µελαγχολία, η αποµόνωση, ο ενθουσιασµός, η απογοήτευση και η µαταιότητα», λέει η εκ των επιµελητών της έκθεσης Κατερίνα Κοσκινά, υπογραµµίζοντας πως ως «νήσους» µπορούµε να θεωρήσουµε τα έργα τέχνης, αλλά και τους ίδιους τους καλλιτέχνες, µέσα στη «θάλασσα» της καθηµερινότητας. Με αυτόν τον όρο, του οποίου το νόηµα διαφέρει ριζικά από την ελληνική στη λατινική ή σαξονική γραµµατεία, µπορούµε να κατανοήσουµε καλύτερα τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζει και εργάζεται ένας καλλιτέχνης.

«Στόχος της έκθεσης», σύµφωνα µε τους διοργανωτές, «είναι να επικαλεστεί και να παρακολουθήσει τη συνεχή και προαιώνια µετανάστευση του καλλιτέχνη σε αναζήτηση των “νήσων” του και να αποκαλύψει τις συγκινητικές και δραµατικές πτυχές των ατέρµονων ανακαλύψεων, της αναρχικής ελευθερίας και των αντισυµβατικών επινοήσεων, που συνυπάρχουν συχνά µε ένα αίσθηµα ακαθόριστης δυσαρέσκειας, µια αυτοκαταστροφική µιζέρια, µε βάναυσα µαρτύρια και µε τη µόνιµα δύσκολα αίσθηση της θλιβερής ατέλειας».

Στην έκθεση µετέχουν µε έργα τους συνολικά 35 καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσµο.

ΙΝFΟ

«Ανεύρετοι Νήσοι» από 28 Ιουνίου έως 28 Νοεµβρίου στη Θεσσαλονίκη, στη Μονή Λαζαριστών – Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και στην Αποθήκη Β1 Λιµάνι