Φαινόμενα

Κάτια εναντίον Σεχραζάτ
Της Πόπης Διαµαντάκου , diaman@dolnet.gr

Στερεότυπα των ισχυρότερων κοινωνικών µύθων σε γκλάµουρ σαπουνοπερικές συσκευασίες θα κονταροχτυπηθούν στο prime time
Το «αµάρτησα για το παιδί µου» α λα τούρκα σε γκλάµουρ συσκευασία και µε τίτλο «Χίλιες και µια νύχτες» έγινε το απρόσµενο σουξέ της χρονιάς. Η µελό σαπουνόπερα που συζητήθηκε ανά τα τραπέζια της µπιρίµπας και όχι µόνον, ολόκληρο τον χειµώνα, θα προβάλλεται τα βράδια του καλοκαιριού από τον ΑΝΤ1 – τη «δανείστηκε» από το αδελφό κανάλι Μακεδονία.

Απέναντί της το Μega προγραµµάτισε τη «Ζωή της άλλης», την επίσης εισαγόµενη πλην προσαρµοσµένη στα ελληνικά σαπουνόπερα, όπου ακόµη ένα µελό µε στοιχεία θρίλερ σενάριο αποδείχθηκε και αυτό από τα hit της σεζόν.

Στο πρώτο, µια πανέµορφη νεαρή γυναίκα, η Σεχραζάτ, δουλεύει σκληρά για να αντεπεξέλθει στα υπέρογκα έξοδα της θεραπείας του άρρωστου από λευχαιµία αγοριού της. Αποδιωγµένη από τον πεθερό της που δεν την αναγνώρισε ποτέ, µε τον άντρα της να ‘χει πεθάνει, υποχρεώνεται να κρύψει από τη µεγάλη κατασκευαστική εταιρεία που την προσλαµβάνει ότι είναι µάνα για να πάρει τη δουλειά, ξεχωρίζει αµέσως για τα εξαιρετικά προσόντα αρχιτέκτονα που διαθέτει, αλλά έρχεται η τραγική στιγµή. Το µωρό της πρέπει να κάνει µια πανάκριβη θεραπεία και τα χρήµατα δεν τα έχει. Τα ζητάει από το αφεντικό της.

Και εδώ µπαίνει στο πλάνο ο γοητευτικός Ονούρ, για τα πράσινα µάτια του οποίου στέναξαν το µεσοχείµωνο από ξεσκονόπανα µέχρι οι τρεις-σειρές-µαργαριτάριαµε-ταγιέρ-τουίντ. Με τον αέρα του παραδοσιακού αρσενικού, επιτυχηµένος, σκληρός αναζητά την τέλεια γυναίκα. Γλυκοκοιτάζει τη Σεχραζάτ. Εκείνη τολµά να του ζητήσει χρήµατα, χωρίς φυσικά να του πει ότι είναι για τον γιο της και εκείνος κάνει την ανήθικη πρόταση (θυµίζοντας τον Ρόµπερτ Ρέντφορντ σε εκείνη την ταινία µε την Ντέµι Μουρ), της δίνει όσα χρήµατα χρειάζεται για µια βραδιά µαζί της. Και έτσι η Σεχραζάτ αµαρτάνει για το παιδί της.

Εδώ υπάρχουν όλα τα στερεότυπα των κοινωνικών µύθων, η κακιά, ζηλιάρα νύφη, η πεθερά που είναι γυναίκα γλυκιά, παραδοσιακή, υποταγµένη µε τρυφερότητα στον σύζυγο αφέντη, ο αυτοδηµιούργητος ζάπλουτος τούρκος επιχειρηµατίας που µοιάζει σκληρός, αλλά είναι µόνο ισχυρογνώµων κ.λπ.

Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα πολιτισµικά στοιχεία ωστόσο είναι ο τρόπος µε τον οποίο το φαγητό αποτελεί στο τουρκικό σίριαλ το επίκεντρο κάθε οικογενειακής δραστηριότητας, υπάρχει σχεδόν σε κάθε σκηνή και πάντα υποδηλώνει µια σχέση τρυφερότητας. Το φαγητό µε έναν άλλο τρόπο είναι ένα από τα βασικά στοιχεία του σεναρίου στη «Ζωή της άλλης», του Μega, αλλά ως επάγγελµα, ως επιχειρηµατική δραστηριότητα. Η επιχείρηση των πλουσίων της σειράς είναι µια εταιρεία κέτερινγκ, ενώ στη συνέχεια ένα µέρος της ιστορίας διαδραµατίζεται µε σεφ σε υποτιθέµενο ακριβό ρεστοράν.

Κεντρικές ηρωίδες εδώ είναι η Ελπίδα και η Ξένια, οι δυο τους το Ασπρο και το Μαύρο σαν χαρακτήρες. Και οι δυο ορφανές. Στη µέση είναι η σκληρή, κυνική γιαγιά της Ελπίδας, την οποία όµως καταφέρνει η Ξένια να πείσει ότι αυτή είναι η εγγονή της. Από εκείνη την ώρα αρχίζουν οι απίθανες ίντριγκες, µε την Ξένια να κλέβει ακόµη και τον αγαπηµένο της Ελπίδας.

Η τελευταία πάει σε σχολή σεφ – να το φαγητό –, ερωτεύεται τον καθηγητή και δουλεύουν µαζί στην κουζίνα ακριβού ρεστοράν. Ιντριγκες, ψέµατα, απιστίες, απόπειρες δολοφονίας… Στη «Ζωή της άλλης» κυριαρχεί µία άλλη κατηγορία κοινωνικών µύθων, εκείνοι που θέλουν τον πλούτο να συνυπάρχει µόνο µε τον κυνισµό και τη σκληρότητα, την καλοσύνη µε την αφέλεια, ενώ η απιστία στον έρωτα αποτελεί χαρακτηριστικό όλων των ανερχόµενων κοινωνικά, είτε είναι γυναίκες είτε άνδρες.


Σαν τα παιδικά παραµύθια

Οι δύο σειρές προσφέρονται για πλήθος πολιτισµικών συγκρίσεων, αλλά ανήκουν στο ίδιο είδος τηλεόρασης και υπηρετούν παρόµοια κοινωνικά στερεότυπα, σαν τα παιδικά παραµύθια, σαν τα µελό σενάρια του ασπρόµαυρου σινεµά, σαν την παλιά, ξεχασµένη απόλαυση της «απαγορευµένης» σάχλας. Γι’ αυτό και προσφέρονται για το καλοκαίρι.