[ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ] Ακολουθεί τα λάθη του…

Ιστορίες με λυπητερό τέλος. Το πρώτο εξάμηνο του 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου έκανε την τελευταία διαδρομή της ζωής του, ΩνάσειοΕκάλη. Οι επίγονοί του κατέβηκαν στα μαρμαρένια αλώνια σε δύο γύρους. Τον Ιανουάριο ο Κώστας Σημίτης νίκησε τον Ακη Τσοχατζόπουλο, αφού και οι δύο είχαν νικήσει τον Γεράσιμο Αρσένη και τον Ιούνιο ο Σημίτης νίκησε τον Ακη. Από τους άλλους παίκτες με διακριτούς ρόλους, ο Λαλιώτης πρώτα πήγε με τον Σημίτη και μετά με τον Ακη, ο Τσουκάτος έγραψε ιστορία οδηγώντας τον κλειστοφοβικό αστό της οδού Αναγνωστοπούλου από τον έναν θρίαμβο στον άλλον και ο Πάγκαλος με τον γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου Μαντέλη είχαν αναλάβει, ανεπιτυχώς, το ξήλωμα του Παπουτσή από το αξίωμα του επιτρόπου.

Και στις δύο αναμετρήσεις του 1996 η έκβαση κρίθηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου. Οταν ψήφιζε η Κοινοβουλευτική Ομάδα για Πρωθυπουργό, μετακίνησε υπέρ του Σημίτη μια ομάδα πέντε βουλευτών τους οποίους επηρέαζε. Και όταν ψήφιζε το συνέδριο για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, πήρε θέση κατά της γραμμής του Ακη για τη διαρχία.

Δεκατέσσερα χρόνια από τότε, ο Γιώργος είναι πανίσχυρος Πρωθυπουργός. Ο Αρσένης βρίσκεται σε αγρανάπαυση διαρκείας. Ο Πάγκαλος και ο Παπουτσής, από εχθροί του Γιώργου και μεταξύ τους, είναι ο ένας αντιπρόεδρος του Γιώργου και ο άλλος έμπιστος παράγων. Ο Μαντέλης βρίσκεται έξω από την πόρτα του ανακριτή. Ο Λαλιώτης «από μακριά τους χαιρετάει και από κοντά τους λέει». Ο Σημίτης, μετά το σοκ της απομάκρυνσης από τη Βουλή, αγωνιά για την υστεροφημία του, δυο βήματα από την κλήση για να πάει μάρτυρας σε Εξεταστική Επιτροπή.

Τραγικό πρόσωπο σε αυτή την αναστροφή των ρόλων ο Ακης, που θα πρέπει να εξηγήσει τα περιουσιακά του στην Επιτροπή Δεοντολογίας του κόμματος, χωρίς να του έχει απαγγελθεί ποτέ καμία κατηγορία από τη Δικαιοσύνη. Ο κάποτε «αγαπημένος του ΠΑΣΟΚ» ακολουθεί τη μοίρα που παραλίγο να πνίξει ακόμη και τον μύθο του Ανδρέα Παπανδρέου, αν δεν ήταν αυτός- ο Ακης- και δυοτρεις άλλοι που έδωσαν τη μάχη στο «Πεντελικόν». Συμπέρασμα: το ΠΑΣΟΚ του 1996 δεν μένει πια εδώ. Οι πρωταγωνιστές του υπέκυψαν σε αυτό που θα έλεγε ο άγγλος ιστορικός Αλαν Τέιλορ: «Από τα λάθη του παρελθόντος έμαθαν πώς να κάνουν νέα λάθη».