Το τέταρτο κουδούνι

Τώρα, αν είναι να τα σκάσει και να µπει χορηγός της στήλης η CΟSCΟ – βρε κι αυτή η οµοηχία µε τον Κοσκωτά, σου λέει απ’ τον Κοσκωτά στην CΟSCΟ… – εγώ ευχαρίστως να τη µετονοµάσω σε «CΟSCΟ Το Τέταρτο Κουδούνι».

Η Σοφία Φιλιππίδου (φωτογραφία), µετά τη µεγάλη της επιτυχία στο «Απόψε τρώµε στης Ιοκάστης» του Ακη Δήµου σε σκηνοθεσία Σταµάτη Φασουλή – δυο σεζόν στο «Χορν», Θεσσαλονίκη και επίκειται µεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία –, θα συνεχίσει τον επόµενο χειµώνα τη συνεργασία της µε την «Ελληνική Θεαµάτων»: Θα πρωταγωνιστήσει στο καινούργιο έργο του Θοδωρή Αθερίδη «Τυφλοσούρτης» που θα παρουσιαστεί στο «Μικρό Παλλάς». Στο ρόλο µιας τυφλής ζαχαροπλάστισσας που ’χει οδηγό σκύλο ονόµατι Τυφλοσούρτη τον οποίο θα υποδυθεί ο ίδιος ο Θοδωρής Αθερίδης – και σκηνοθέτης της παράστασης. Μαζί τους, µεταξύ άλλων, η Ζέτα Μακρυπούλια κι ο Χρήστος Πλαΐνης.

Πρόκειται για το πέµπτο στη σειρά, απ’ τη σεζόν 2003 – 2004, έργο που γράφει και σκηνοθετεί πρωταγωνιστώντας ο Θοδωρής Αθερίδης – ο οποίος ετοιµάζεται για καλοκαιρινή περιοδεία µε τη σαιξπιρική κωµωδία «Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι» και µε την Σµαράγδα Καρύδη στο ρόλο της Κατερίνας ενώ ο ίδιος, εκτός απ’ τη σκηνοθεσία, έχει αναλάβει και τον Πετρούκιο: «…από έρωτα», «Μια µέλισσα τον Αύγουστο» (που το ’κανε και ταινία), «Συνέβη κι όποιος θέλει το πιστεύει», «Από µακριά», τα τέσσερα προηγούµενα.

Εβλεπα στο «Παλλάς» το «Μαρινέλλα. Το µιούζικαλ» και νοσταλγικά αναπολούσα το «Βίρα τις άγκυρες» του Σταµάτη Φασουλή σε κείµενα Παπαθανασίου – Ρέππα – των ίδιων συντελεστών δηλαδή –, την καλύτερη ντόπια παράσταση µουσικού θεάτρου στον τόπο µας. Στα χνάρια του πάτησαν αλλά – ανάγκα και οι Θεοί πείθονται… – τους βγήκε τελικά «Βίρα τις… Μαρινέλλες».

Το κλασικό πια µυθιστόρηµα – για παιδιά βασικά – «Παραµύθι χωρίς όνοµα» (1911), γραµµένο απ’ την Πηνελόπη Δέλτα µέσα σε δέκα µέρες, όπως η ίδια σηµείωσε το 1940 στις «Αναµνήσεις» της, απόηχος του στρατιωτικού κινήµατος του 1909 στο Γουδή και που ο βασικός του ήρωας, το Βασιλόπουλο, είναι εµπνευσµένος απ’ τον Ιωνα Δραγούµη, θα παρουσιάσει το χειµώνα η Παιδική Σκηνή του Εθνικού στην Σκηνή «Κατίνα Παξινού».

Σε διασκευή για το θέατρο – που θ’ απευθύνεται σε παιδιά βέβαια – και σκηνοθεσία Τάκη Τζαµαργιά (φωτογραφία).

Το µυθιστόρηµα έχει µεταφερθεί στο θέατρο απ’ τον Ιάκωβο Καµπανέλλη αλλά το οµώνυµο έργο – η πρεµιέρα του, τη σεζόν 1959 – ’60 απ’ το «Νέο Θέατρο» του Βασίλη Διαµαντόπουλου και της Μαρίας Αλκαίου – δεν προορίζεται για παιδιά.

Για τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης του Εθνικού το µόνο προς το παρόν σίγουρο είναι πως τα σκηνικά θα υπογράψει ο Γιάννης Θεοδωράκης.

«Ο θάνατος του Τενταζίλ» του Μορίς Μέτερλινκ: ένα έργο παλαιό που ο Δαµιανός Κωνσταντινίδης ανακάλυψε τα κλειδιά του και το ανέβασε µε την οµάδα του «Αngelus Νovus» – παίζεται στην Β’ Σκηνή του «Βαφείου – Λάκης Καραλής» – σας έγραφα σχετικά το περασµένο Σάββατο στο «Πάµε Θέατρο».

Σήµερα θέλω να σταθώ περισσότερο στην Δέσποινα Παπάζογλου που παίζει στην παράσταση – µια ευκαιρία που της δίνεται – την Ιγκρέν: πλή ρης ηθοποιός, µε µεγάλες δυνατότητες. Απόφοιτος 1994 της δραµατικής σχολής του ΚΘΒΕ, όπου την έχω δει – κι έχω ξαναγράψει – µου ’χει κάνει εντύπωση. Απορώ πώς ακόµα δεν έχει χρησιµοποιηθεί όσο και όπως της αξίζει.

Αυτό, πάλι; Με την αργία του Αγίου Πνεύµατος; Που ’ναι αργία για το Δηµόσιο και για τους δηµοσιογράφους και για τις τράπεζες αλλά – παράλογοοο! – δεν είναι αργία για το µεγαλύτερο τµήµα του ιδιωτικού τοµέα; Και που τα µαγαζιά στην Θεσσαλονίκη είναι κλειστά και στην Αθήνα ανοιχτά; Εκτός απ’ τα φαρµακεία που ’ναι κλειστά; Το πήραν είδηση στο ΔουΝουΤου; Το πήραν είδηση οι γερµανικές δυνάµεις κατοχής;

Ολος ο κόσµος, µια σκηνή… Μια «Νόρα» του Ιψεν ανατρεπτική και µε τον τίτλο «Η Νόρα µετά» θα παρουσιάσει τον επόµενο χειµώνα ο Νίκος Καµτσής στο θέατρό του «Τόπος Αλλού» της Κυψέλης. Στην παράστασή του θα προσπαθήσει, όπως τονίζει, «ν’ ανακαλύψει τα βήµατα της Νόρας στη σύγχρονη κοινωνική Βαβέλ – σ’ έναν… θαυµαστό καινούργιο κόσµο» και να ερευνήσει τι κατάληξη είχε η επανάσταση της ιψενικής ηρωίδας που εγκαταλείπει τη συζυγική εστία – σύζυγο και παιδιά – για ένα άδηλο µέλλον, επανάσταση που το 1892, χρονιά συγγραφής του έργου, έκανε πάταγο.

Το επεξεργασµένο κείµενο θα προκύψει απ’ τη συνεργασία του Νίκου Καµτσή (φωτογραφία) µε τον σουηδό ποιητή και κριτικό Ερικ Λάρσον που ’χει κάνει διατριβή πάνω στις γυναίκες του Ιψεν, το σκηνικό θα ’ναι του Βασίλη Ροκοµάνωφ, τα κοστούµια της Μίκας Πανάγου κι η µουσική του Χρήστου Ξενάκη. Στον επώνυµο ρόλο η Μαρλέν Σαΐτη, Χέλµερ ο Νίκος Αλεξίου, Ρανκ ο Πολύκαρπος Πολυκάρπου και Κρόγκσταντ ο Γιώργος Κροντήρης, ενώ δεν έχει ακόµα κλείσει η ηθοποιός που θα παίξει την Κυρία Λίντε. Η πρεµιέρα στις 3 Δεκεµβρίου.

Η σεζόν στο «Τόπος Αλλού» θα ξεκινήσει στις 24 Σεπτεµβρίου µε την επανάληψη για είκοσι παραστάσεις του έργου του Μπέκετ «Τέλος του παιχνιδιού» που ο Νίκος Καµτσής ανέβασε φέτος.


Προ 50ετίας

Ο θεατρικός συνεργάτης των «ΝΕΩΝ» γράφει τα εξής: Μπράβο στον Κουν!

Κατώρθωσε να αποπλύνη το αίσχος της περυσινής παραστάσεως των «Ορνίθων»: Η µετάφρασις, συνεπέστερη τώρα προς το κείµενο, απηλλαγµένη από προκλητικούς αναχρονισµούς. Η µουσική: Χατζιδάκις, αλλά γνωστή, τούτη τη φορά, στους εκτελεστάς!

Χορογραφία ανανεωµένη, µε εκτέλεσι συντονισµένη.

Νέα πρόσωπα και νέα κοστούµια. Επί πλέον, δεκαπενταµελής χορωδία µε επικεφαλής τον Γ. Μούτσιο. Γενικά, η παράστασις απέβαλε το αγοραίο ύφος. Αντίθετα µε τον ευτελή επιθεωρησιακό τόνο του Εθνικού, ο Κουν _ βάζοντας αρκετό νερό στο κρασί του _ έδωσε τον Αριστοφάνη µε γνησιώτερο λαϊκό χρώµα* – 30 Μαΐου 1960.Χθες το µεσηµέρι, σε συγκινητική τελετή, ετέθη ο θεµέλιος λίθος του ιδιοκτήτου θεάτρου των δηµοφιλών πρωταγωνιστριών του ελαφρού µουσικού θεάτρου Αννας και Μαρίας Καλουτά που θα ανεγερθή στην οδόν Πατησίων, δίπλα στον κινηµατογράφο «Ράδιο Σίτυ».

Τον θεµέλιο λίθο έθεσε ο υφυπουργός κ. Κεφαλογιάννης. […] Κάτω από τον θεµέλιο λίθο ετοποθετήθησαν πολλά χρυσά νοµίσµατα και ένα κουτί µέλι – 31 Μαΐου 1960.

Ο εκλεκτός ηθοποιός Στέφανος Ληναίος (φωτογραφία) υπέγραψε συµβόλαιο συνεργασίας µε τον θεατρικό επιχειρηµατία Α. Μαρουλίδη και από της ερχοµένης χειµερινής περιόδου θα συνεργασθή µε το συγκρότηµα του θεάτρου «Διονύσια», ως βασικό στέλεχος – 30 Μαΐου 1960.