Συνέντευξη

«Η µουσική µας έχει αδικηθεί»
Της Χάρης Ποντίδα

Οι µουσικές της Ηπείρου συναντώνται µε την τζαζ στη συναυλία της ελληνίδας ερµηνεύτριας µε τον Τσαρλς Λόιντ, που θα ηχογραφηθεί από τη γερµανική ΕCΜ
Αν και είναι ο ηπειρώτικος λαός που δά νεισε την πολύτιµη πεντατονική µουσι κή του σε όλα τα µήκη και πλάτη της γης, οι σύγχρονοι Ελληνες δεν φαίνονται ιδι αίτερα ικανοί να επικοινωνήσουν τις µουσικές τους πέρα από τα σύνορά µας. Η Μαρία Φα ραντούρη το επισηµαίνει – µάλλον µε παράπο νο. «Είναι µία από τις επιθυµίες µου, πριν στα µατήσω να τραγουδάω. Γιατί αισθάνοµαι ότι η µουσική της χώρας µου έχει αδικηθεί. Οι καλ λιτέχνες το παλεύουµε, αλλά µόνοι µας. Ακόµη και η δική µου συνεργασία µε τον Τσαρλς Λόιντ κατά τύχη συνέβη…».

Οσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος και εκείνη η τυχαία συνάντηση της ελληνίδας τραγουδίστριας µε τον καταξιωµένο συνθέτη σαξο φωνίστα και φλαουτίστα της τζαζ, Τσαρλς Λόιντ, το 2002 στη Σάντα Μπάρµπαρα της Καλιφόρνι ας, θα µας δώσει µία από τις πιο ενδιαφέρουσες συναντήσεις του καλοκαιριού. Σε ένα νέο πρότζεκτ, όπου παλιά ηπειρώτικα (αλλά και πο ντιακά, θρακιώτικα κ.λπ.) και πιο σύγχρονα κοµ µάτια (Καραΐνδρου, Θεοδωράκης κ.ά.) θα γίνουν υλικό για µια τζαζ συνοµιλία (Ηρώδειο 4/6), η οποία θα ηχογραφηθεί και θα κυκλοφορήσει από τη γερµανική ΕCΜ. Μαζί τους θα εµφανιστούν και τρεις εκ πληκτικοί µουσικοί που αποτελούν το περίφηµο Κουαρτέτο του Τσαρλς Λόιντ, ο πιανίστας Τζέισον Μόραν, o µπασίστας Ρούµπεν Ρ. Ρότζερς και ο ντράµερ Ερικ Χάρλαντ. Κοντά τους και οι δικές µας αυθεντίες: Σωκράτης Σινόπουλος (πολίτικη λύρα), Αλέξανδρος Αρκα δόπουλος (κλαρίνο). Ο Τάκης Φαραζής είναι ο «γεφυροποιός», που διεθνοποιεί και ενορχηστρώνει τα ελληνικά κοµµάτια.

«Δεν είναι τυχαίο που η “ελληνική σουίτα” (έτσι αποκαλείται το πρότζεκτ) πραγµατοποιείται µε τον Τσαρλς Λόιντ» λέει η Μαρία Φαραντούρη. «Επειτα από τις τρεις – τέσσερις φορές που συναντηθήκαµε επί σκηνής – γιατί εκείνη η πρώτη στην Αµερι κή είχε συνέχεια – και µετά τα παιξίµατά του στην Ελλάδα, είχε τον χρόνο να έρθει σε επαφή µε διάφορες ελληνικές µουσικές. Ο Λόιντ το ψάχνει πολύ αυτό το γεφύρωµα των µουσικών. Πιστεύ ει – και δεν έχει άδικο – ότι ακούγοντας τις µουσι κές ενός λαού καταλαβαίνεις την ψυχή του. Πι στεύει ότι η µουσική µπορεί να διασχίσει τα σύ νορα και ν’ αγγίξει άµεσα την καρδιά, χωρίς να χρειάζεται λόγια. Κι εγώ, από την άλλη, πιστεύω στο πάθος της φυλής µας. Γι’ αυτό είπα αυτή τη φορά να κάνουµε κάτι µαζί αλλά οργανωµένα. Είναι η πρώτη φορά που αισθάνοµαι ότι είµαι η επίσηµη ξεναγός του στην Ελλάδα».

Τo δεύτερο µέρος της συναυλίας αποτελείται από συνθέσεις του Τσαρλς Λόιντ – από το θρυλικό «Forest Flower» µέχρι νεώτερες δηµιουργίες του – αλλά και κοµµάτια από το ρεπερτόριο της Μαρίας Φαραντούρη.

«Είναι τιµή µου που διεθνούς βεληνεκούς µουσικοί της τζαζ θα παίξουν µουσικές της φυλής µας. Οπως είπα, δεν είναι αυτονόητες αυτές οι συναντήσεις. Γι’ αυτό η προετοιµασία µας µε τον Τάκη (Φαραζή) γίνεται εδώ και καιρό. Εψαξα και βρήκα παµπάλαια κοµµάτια, αρχετυπικά που ξυπνάνε τη ρίζα µας».

Χρειάζεται, άραγε, µια άλλη προσέγγιση για να συντονιστείτε µε τους µουσικούς της τζαζ;
«Μην περιµένετε να δείτε και µια τραγουδίστρια του σουίνγκ στο Ηρώδειο. Φυσικά είµαι κινητο ποιηµένη» λέει. «Χρησιµοποιώ τη φωνή µου διαφορετικά. Το δουλεύω αυτό. Γι’ αυτό υπάρχει και µια αγωνία. Αλλά είναι ωραία αυτή η αγωνία, δηµιουργική».

ΙΝFΟ

Συναυλία µε τη Μαρία Φαραντούρη και τον Charles Lloyd.
3 Ιουνίου, Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Κοµµάτι της τζαζ ιστορίας

Ο Τσαρλς Λόιντ θυµάται όλες του τις συ ναυλίες στην Ελλάδα: δύο στον Λυκαβηττό, µία στο Sani Festival, µία στο «Παλλάς» και µία στο πλαίσιο του Εθνο-τζαζ Φεστιβάλ, πέρυσι στη Θεσσαλονίκη. «Κάθε live µε εξι τάριζε και συνετέλεσε στο να πειστώ πως έχω βαθιά σχέση µε το παρελθόν και το πα ρόν της Ελλάδας» λέει. Στη χώρα µας όµως έρχεται και για διακοπές σχεδόν κάθε κα λοκαίρι. Ισως γι’ αυτό νιώθει τόσο οικεία και µε το ρεπερτόριο της Μαρίας Φαραντού ρη. «Μου αρέσουν τα τραγούδια της Μαρί ας. Μου αρέσει στις συναυλίες µου να παί ζω και µερικά ελληνικά κοµµάτια».

Συνθέτης, σαξοφωνίστας, φλαουτίστας, ο Τσαρλς Λόιντ, ξεχωριστός µουσικός της τζαζ, έρχεται από το Μέµφις, όπου γεν νήθηκε το 1938. Το 1955, χρονιά που το ροκ εν ρολ έκανε το µεγάλο µπαµ, ο Λό ιντ ήταν 17 χρονών. «Ηµουν εννέα χρο νών όταν πήρα το πρώτο µου σαξόφω νο. Στα έντεκά µου έπαιζα µε µπλουζίστες του Μέµφις (Ηowlin’ Wolf, Β.Β. Κing κ.ά.).

Ερχονταν όµως και πολλές τζαζ µπάντες.

Δεν υπήρχαν ξενοδοχεία για µαύρους και η µητέρα µου τους νοίκιαζε δωµάτια. Ντι ουκ Ελινγκτον, Λάιονελ Χάµπτον, Λούις Αρ µστρονγκ. Οταν ήµουν δώδεκα άκουσα τον “Μπερντ” και τότε αποφάσισα τι θέλω να κάνω στη ζωή µου».