Η φοβία µας γίνεται θέατρο

Μόνος στην εικονική πραγµατικότητα της διαφήµισης.
Φοβισµένος από τα δεινά της κρίσης.
Είναι ο πρωταγωνιστής της παράστασης «Ρhobia: Ενα θέαµα» στο Εθνικό Θέατρο
Ανθρωποι σε κατάσταση κρίσης κινούνται µέσα σε µια κοινωνία που καθηµερινά τους χορηγεί ενέσεις φοβίας. Πώς θα αντιδράσουν; Κατά πόσον είναι ελεύθεροι να κρίνουν τι είναι αυτό που χρειάζονται; Οι φοβίες, η κρίση στην ελληνική κοινωνία και η χειραγώγηση των πολιτών, ιδιαίτερα από τις διαφηµίσεις, µπήκε στο µικροσκόπιο της οµάδας Vasistas. Υστερα από συναντήσεις µε ψυχαναλυτές, ψυχιάτρους και ειδικούς στο µάρκετινγκ, θέλησαν να παρουσιάσουν όσα αποκόµισαν στην παράσταση «Ρhobia: Ενα θέαµα» στο Εθνικό Θέατρο, στο πλαίσιο του Group Ηostel – έναν θεατρικό ξενώνα για «ανήσυχες» οµάδες.

«Είδαµε τη φοβία ως σύµπτωµα µιας ανεξέλεγκτης κατάστασης στην κοινωνία. Θεωρείται επικίνδυνη µόνον όταν εµποδίζει τη λειτουργία του ατόµου», λέει στα «ΝΕΑ» η σκηνοθέτις Αργυρώ Χιώτη.

Πηγή έµπνευσης για την παράσταση αποτέλεσαν έργα των Ηenri Laborit, Guy Debord, Jean Βaudrillard, Μichel Foucault, Κωστή Παπαγιώργη, καθώς και πειράµατα του Ιβάν Παβλόφ.

«Η πιο επικίνδυνη κρίση είναι η κοινωνική. Και αυτό επειδή έχει να κάνει µε τον τρόπο που αντιδράµε και επηρεάζει όλα όσα συµβαίνουν, ακόµη και την οικονοµία της χώρας. Οσο για την έκρηξη της εγκληµατικότητας, τις βίαιες αντιδράσεις των τελευταίων ηµερών και τις ανθρώπινες σχέσεις, η αρµονική συνύπαρξη είναι η λύση», σχολιάζει η Αργυρώ Χιώτη.

«Θα πρέπει να τα βρει ο καθένας µε τον εαυτό του. Ας αποδεχθούµε ότι έτσι έχουν τα πράγµατα στην κοινωνία και ας προσπαθήσουµε µετά να βρούµε λύση όλοι µαζί» συνεχίζει. Ακόµη και στο θέατρο, σε περιόδους οικονοµικής κρίσης οι οµάδες δύσκολα επιβιώνουν και βρίσκουν λύση. «Η απάντηση και εδώ είναι ο διάλογος. Να καταφέρουµε να συνυπάρξουµε αποδεχόµενοι τις διαφορές µας» λέει.

Η ανεργία και η δεινή κατάσταση της ελληνικής οικονοµίας θα πρέπει να µας φοβίζουν, όπως εξηγεί, αλλά κάθε ανατροπή είναι αναγκαία – αν όχι θετική. «Φυσικά και θα πρέπει να αντισταθούµε και να βγούµε στους δρόµους, όµως θα πρέπει να ηρεµήσουµε και να καταλάβουµε ότι δεν έχουµε εµείς πάντα την επιλογή» λέει η Αργυρώ Χιώτη.

Οι τέσσερις ηθοποιοί της παράστασης (Ναϊµά Καρµπαχάλ, Αριάν Λαµπέντ, Ευθύµης Θέου, Πέτρος Σταθακόπουλος) αναλύουν τη φοβία µε ξύλινη γλώσσα και ρωγµές ποιητικού λόγου. Η παράσταση έχει στηθεί ως µια διάλεξη, η δοµή της οποίας είναι ανάλογη µε εκείνη ενός διδακτορικού: θέµα, αιτιολογία, θεραπεία-λύση.

«Αναπτύσσουµε τεχνικές αφήγησης και ανιχνεύουµε τα όρια των εκφραστικών µέσων που διαθέτουν οι ηθοποιοί, ενώ χρησιµοποιούµε τα απολύτως απαραίτητα σκηνικά αντικείµενα», λέει η Αργυρώ Χιώτη εξηγώντας µε λίγα λόγια κάποιους από τους στόχους της οµάδας Vasistas, που άρχισε τη δράση της στη Μασσαλία πριν από πέντε χρόνια από ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και ήδη έχουν ανεβάσει σε Ελλάδα και Γαλλία τις παραστάσεις «Φαίδρες», «Κόκκινη Σκουφίτσα – εγώ και ο λύκος µου» και «Silence».

ΙΝFΟ

«Ρhobia: Ενα θέαµα» παρουσιάζεται στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας, Εθνικό Θέατρο (Ευµολπιδών 41, Γκάζι, τηλ.
210-3455.020, 210-
7234.567) από την οµάδα Vasistas.
Εισιτήρια: 20 και 13 ευρώ

Διαφήµιση και χειραγώγηση

Από τα διαφηµιστικά σποτ στην τηλεόραση και τις αφίσες στο µετρό έως τα σήµατα του κώδικα οδικής κυκλοφορίας, όλα συντελούν στην τάξη και στη µαζικοποίηση της κοινωνικής ζωής. «Η εικόνα κυριαρχεί στην καθηµερινότητά µας, αποσκοπώντας στον κοινωνικό έλεγχο. Ζούµε σε µια εικονική πραγµατικότητα», λέει η Αργυρώ Χιώτη. Η αποξένωση και η µαζικοποίηση λειτουργούν ως κλοιός που σφίγγει. «Είναι ισχυρή η επιρροή της διαφήµισης. Η χειραγώγηση, βέβαια, λειτουργεί µακροπρόθεσµα και έπειτα από επανάληψη. Από ένα σηµείο κι έπειτα δεν καταλαβαίνουν τι είναι αυτό που επιλέγουµε και τι ακριβώς χρειαζόµαστε», προσθέτει. Η εικόνα έχει τη δυνατότητα να εγείρει συναισθήµατα φόβου. «Αυτό συµβαίνει πολλές φορές µε τη διαστρέβλωση της πραγµατικότητας, ακόµη και από τα µέσα µαζικής ενηµέρωσης».