Καλημέρα και καλή τύχη

Η λογική πρυτάνευσε, οι νικητές ανέλαβαν την εξουσία και αυτή τη στιγμή στη Βρετανία υπάρχει αισιοδοξία ότι τα προβλήματα της Ελλάδας δεν πρόκειται να επηρεάσουν τη χώρα. Ας το παραδεχθούμε: η νεότητα είναι σημαντική. Στα 43 τους χρόνια ο Ντέιβιντ Κάμερον και ο Νικ Κλεγκ τη διαθέτουν. Είναι νέοι με κάθε έννοια, επικεφαλής της πρώτης κυβέρνησης συνεργασίας εδώ και 70 χρόνια. Σήμερα, το blitz (οι ξαφνικές επιθέσεις) είναι οικονομικό. Το μόνο ξεκάθαρο μήνυμα αυτών των εκλογών ήταν ότι η Βρετανία απαιτεί αλλαγή. Τράπεζες που καταρρέουν, σκάνδαλα με υπερβολικά έξοδα βουλευτών, σφοδρή ύφεση και έκρηξη των προσωπικών χρεών έχουν εξαγριώσει τους πολίτες. Το ζήτημα δεν είναι ότι ο Γκόρντον Μπράουν ήταν κακός- ήταν απλώς ένας κουρασμένος πολιτικός στην ηγεσία του εξαντλημένου Εργατικού Κόμματος. «Ευχαριστώ και αντίο», είπε στον αποχαιρετιστήριο λόγο του θυμίζοντάς μας το «Καληνύχτα και καλή τύχη» του Εντουαρντ Μάροου.

Και τώρα, τι; Ο Κάμερον είχε δίκιο που ακολούθησε το παράδειγμα του Ομπάμα και συμπεριέλαβε τη λέξη ευθύνη σε κάθε μετεκλογική του δήλωση. Οι Βρετανοί έπειτα από μια δεκαετία κατά την οποία ήρθαν τα πάνω- κάτω είναι έτοιμοι για διαφάνεια και υπευθυνότητα. Ο σύντομος χρόνος στον οποίο επετεύχθη συμφωνία μεταξύ Συντηρητικών και Φιλελεύθερων Δημοκρατών δείχνει ότι είναι διατεθειμένοι να προσπαθήσουν. Και για τον Κάμερον και για τον Κλεγκ, η μοναδική απάντηση στις κατηγορίες για οπορτουνισμό και ξεπούλημα που ακούστηκαν από τα άκρα των κομμάτων τους είναι η αποτελεσματικότητα.

Τα οικονομικά στοιχεία της Βρετανίας δεν είναι πολύ καλύτερα από της Ελλάδας, με το έλλειμμα του προϋπολογισμού να φθάνει το 11,5% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με 13,5% της Αθήνας. Ομως η Βρετανία διαθέτει μεγαλύτερη ευκαμψία, καθώς δεν ανήκει στην ευρωζώνη και έχει ήδη επιτρέψει την υποτίμηση της στερλίνας, προκειμένου να ανακτήσει ανταγωνιστικότητα. Και βέβαια το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι Ελλάδα.