[ Πρόσωπα ] Στην πολιτική λόγω… αηδίας

«Οι πολιτικοί είναι όλοι ίδιοι», λέει ένας ψηφοφόρος. «Οχι εγώ», απαντάει η Εσθερ Ράντζεν, γνωστή τηλεπαρουσιάστρια και ανεξάρτητη υποψήφια στις βουλευτικές εκλογές που διεξάγονται σήµερα στη Βρετανία.

Η Ράντζεν έθεσε υποψηφιότητα στο Λούτον, ένα µελαγχολικό προάστιο του Βόρειου Λονδίνου, µε την υπόσχεση πως θα κα θαρίσει τον στάβλο του Αυγεία µετά το σκάνδαλο των βουλευτικών δαπανών που δικαιολογούσαν καταχρηστικά οι βρετανοί βουλευτές. Πέρυσι τον Μάιο, η «Ντέιλυ Τέλεγκραφ» άρχισε να αποκαλύπτει δαπάνες για τις οποίες οι βουλευτές αποζηµιώνονταν µε τα χρήµατα των φορολογουµένων και διαπιστώθηκε πως περισσότεροι από τους µισούς είχαν καταχραστεί το σύστηµα. Τους εί χαν επιστραφεί πάνω από ένα εκατοµµύριο ευ ρώ για έξοδα όπως ένα πλωτό νησί για πάπιες ή για τόκους στεγαστικών δανείων για ιδιοκτησί ες που είχαν ήδη πουλήσει. Ανάµεσά τους ήταν η Μάργκαρετ Μόραν, Εργατική βουλευτής του Λούτον, η οποία είχε ζητήσει και λάβει 23.550

ευρώ για να αντιµετωπίσει τη µούχλα στη δεύ τερη κατοικία της, στο Σαουθάµπτον. Απέφευγε τους δηµοσιογράφους και δήλωνε «ασθενής», όµως κρυφές κάµερες τη «συνέλαβαν» να προ τείνει τις υπηρεσίες της για να ασκήσει πολιτικές πιέσεις υπέρ των συµφερόντων µιας φανταστι κής εταιρείας. Με αυτή την τελευταία γκάφα, η Μάργκαρετ Μόραν έγινε το σύµβολο του «σκανδάλου των βουλευτικών δαπανών». Και παρ’ όλο που το Λούτον ψηφίζει Εργατικούς, ο υποψήφι ος που έχρισε το κόµµα ως αντικαταστάτη της Μόραν, ο 28χρονος Γκάβιν Σούκερ, δεν φαίνεται να έχει πολλές ελπίδες ανάµεσα στους ένδεκα που διεκδικούν την έδρα.

Η Εσθερ, όπως την αποκαλούν οι Βρετανοί, λέει πως αποφάσισε να κατέβει στην πολιτική «εναντίον των διεφθαρµένων πολιτικών» εξαιτίας της «αηδίας» που αισθάνθηκε από τη συµπε ριφορά της Μόραν. Στα 69 της, είναι διάσηµη σε όλη τη χώρα έπειτα από είκοσι χρόνια επικεφα λής µιας εκποµπής του ΒΒC που σταµάτησε το 1994 και την οποία παρακολουθούσαν 22 εκα τοµµύρια τηλεθεατές. Με τα κοµψά της φορέµατα και το χολιγουντιανό χαµόγελό της, µοιάζει κάπως εκτός τόπου όταν περπατάει στους µονότονους δρόµους του Λούτον, ένα προάστιο µε µεγάλη αναλογία µεταναστών. Η ίδια κατοικεί στο αριστοκρατικό Χάµπστεντ, όµως υπόσχεται πως θα αποκτήσει µια «βάση» στο Λούτον. «Αν εκλεγώ, θα υποβάλλω κάθε χρόνο στους ψηφο φόρους µου µια αναφορά και αυτοί θα έχουν το δικαίωµα να µε αποπέµψουν», υπόσχεται.

Οταν περνάει στους δρόµους του Λούτον, αυτοκίνητα σταµατούν, κάποιοι τη φωνάζουν µε το µικρό της όνοµα, πολλοί θέλουν να βγάλουν φωτογραφία µαζί της. Εχει το πλεονέκτηµα ότι την αναγνωρίζουν, αντίθετα από τους άλλους υπο ψηφίους. Η ίδια διαβεβαιώνει πως έχει ελπίδες να κερδίσει, όµως νικητής µπορεί τελικά να αναδειχθεί σήµερα η αποχή. «Οι βουλευτές θα έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή», λέει ένας κάτοι κος κλείνοντας µε θυµό την πόρτα του σπιτιού του. «Γι’ αυτό κανείς δεν θα πάρει την ψήφο µου».