Φαινόμενα

Τι σύμπτωση κι αυτή!
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Αφήσαμε βιαστικά το πεδίο της οικονομίας, όπου μέχρι το περασμένο Σάββατο χόρευαν τα μίντια καρσιλαμάδες και περάσαμε σε ένα εξίσου προσφιλές, αυτό της τρομοκρατίας
Η ενδιαφέρουσα σύμπτωση είναι ότι ακριβώς την ημέρα που ελήφθη η τελική απόφαση για το πώς θα επιλυθεί το πρόβλημα δανεισμού της χώρας και σχεδόν ταυτοχρόνως με την ανακοίνωση ότι συμφωνήθηκε το ύψος του δανείου, το επιτόκιο και ο συνδυασμός ευρωπαϊκής βοήθειας και ΔΝΤ, έγιναν και οι ανακοινώσεις που αφορούσαν τις υψίστης σημασίας συλλήψεις υπόπτων για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα και μάλιστα υψηλόβαθμων στελεχών.

Σπουδαία σύμπτωση. Και αξιοποιήθηκε καταλλήλως. Με κινητοποίηση ολόκληρου του μηχανισμού της φαντεζί ενημέρωσης από πλευράς καναλικής και αστυνομικής. Απευθείας συνδέσεις, βαν, ρεπόρτερ, μπουκέτα μικροφώνων για να πει δυο φράσεις ο αρμόδιος αστυνομικός αξιωματούχος και κυρίως, ότι θα ενημερώσει προσεχώς για τις εξελίξεις. Ακολούθως ξεδιπλώθηκε πλήρες το καθιερωμένο σε τέτοιες περιπτώσεις τελετουργικό: πλάνα από τα κρησφύγετα, τράβελινγκ στους εσωτερικούς χώρους, κοντινά πλάνα πρώτα στον βρώμικο νεροχύτη (γι΄ αυτό φώναζαν οι παλιές νοικοκυρές στις κόρες να μην αφήνουν άπλυτο πιάτο) και μετά στη χέστρα (ποιος ξέρει για ποιον λόγο!). Γίναμε θεατές των προσωπικών χώρων των συλληφθέντων, των απόψεων διαφόρων γειτόνων, οι οποίοι έβλεπαν απίθανα πράγματα, όπως να «μπαίνουν όλο τα ίδια άτομα» σε ένα από τα σπίτια (το ίδιο ακριβώς θα ΄λεγαν και οι γείτονες όλων μας), ενώ ο αδελφός του Νίκου Μαζιώτη, του γνωστότερου στις αρχές συλληφθέντος (έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση, έχει εκτίσει ποινή κι έχει ξαναβγεί στην «αγορά») ο οποίος είναι και ιερέας- τι σύμπτωση, όπως ο πατέρας των αδελφών Ξηρών- κάνει περιοδεία ανά τα κανάλια. Προφανώς τον έχουν ανακαλύψει τα «γεράκια» του ρεπορτάζ, δεν θέλει ο άνθρωπος να δυσαρεστήσει κανέναν και λέει κοινοτοπίες όπως ότι «πίστευα πως ο Νίκος μετά τη φυλακή είχε αλλάξει» και «έτσι όπως τον γνωρίζω, είναι αδύνατον να σκοτώσει άνθρωπο». Το σενάριο γνωστό. Επαναλαμβάνεται σαν παλιό ελληνικό σινεμά.

Οπως κι αν έχει, η υπόθεση έσκασε την ίδια στιγμή που «λυνόταν» το πρόβλημα του δανεισμού της χώρας. Και έκλεψε την παράσταση. Μέσα στον πανικό του ενθουσιασμού βέβαια, ακούσαμε πάλι τις βιαστικές πληροφορίες που «διαρρέουν» από την Αντιτρομοκρατική, όπως για τηλεφωνικούς διαλόγους οι οποίοι τάχα επιβεβαίωναν συμμετοχή τής εν λόγω οργάνωσης στην έκρηξη της βόμβας στα Κάτω Πατήσια που σκότωσε τον 15χρονο Αφγανό. Για μια ακόμη φορά οι τηλεοπτικοί χρόνοι επιβλήθηκαν- ή αξιοποιήθηκαν- στην ενημέρωση, ενώ η λαϊκή οργή και ο αποτροπιασμός για την έκρηξη μιας βόμβας που σκότωσε ένα παιδί και άφησε με προβλήματα όρασης ένα άλλο, γινόταν το επιπλέον σκηνοθετικό εφέ της νέας τηλετρομολαγνείας.


Ξαφνιασμένοι και απορημένοι

Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται μια «ψυχαγωγική» διάσταση, όπως είναι η εκτόνωση και εντέλει η καθοδήγηση του λαϊκού αισθήματος, σε υποθέσεις εξάρθρωσης τρομοκρατικών οργανώσεων, οι οποίες γίνονται on camera. Μόνο που δεν χρειάζεται ενίσχυση η αποστροφή των πολιτών για τις τρομοκρατικές ενέργειες. Εχει παρέλθει η εποχή της ηρωοποίησής τους.

Και κάθε προσπάθεια βιαστικής, επικοινωνιακής εκμετάλλευσης της λαϊκής οργής, το μόνο που ενισχύει είναι τους ισχυρισμούς ακριβώς εκείνων που επιβουλεύονται τη δημοκρατία, ότι δεν λειτουργεί δίκαια με βάση τους ίδιους της τους κανόνες.

Κρατάμε μόνο ότι αυτή τη φορά δεν έπεσαν από τα σύννεφα πολίτες, αλλά έμπειροι αστυνομικοί συντάκτες – όπως ο Πάνος Σόμπολος- καθώς οι συλληφθέντες ήταν πασίγνωστοι και σεσημασμένοι και επί σειράν ετών παρακολουθούμενοι. Γι΄ αυτό και δεν έκρυψε την έκπληξή του για το ρεπορτάζ του ίδιου του του καναλιού ο Γιάννης Πρετεντέρης, ο οποίος τόνιζε την απορία του «πώς παρακολουθούσαν κάποιον που έκανε σκοποβολή με Καλάσνικοφ και δεν τον συνέλαβαν τότε, ούτε τα όπλα βρήκαν», απορία που επαναλάμβαναν και οι Καμπουράκης- Οικονομέας το επόμενο πρωί.

Η εμπειρία λέει ότι οι βιαστικές διαρροές στοιχείων που δεν έχουν διασταυρωθεί, το μόνο που πλήττουν είναι τη δημοσιογραφική αξιοπιστία και δημιουργούν στους πολίτες καχυποψία, που είναι χειρότερη και πιο διαβρωτική για τη δημοκρατική συνείδηση από οποιαδήποτε τρομοκρατία. Κατόπιν αυτών η συνέχεια αναμένεται συναρπαστική.