Φάγαμε …στο «Μαγέρικο της Νάγιας»

Η Νάγια δεν δέχεται παιδιά και κλείνει την κουζίνα στις 22.30, παρά το ικαριώτικο DΝΑ της. «Οταν οι Καριώτες εμφανίζονται- ξέρεις, αργά- τους λέω “ας πάμε κάπου. Τελείωσα με την κουζίνα”». Αυτό είναι ασυνήθιστο χαρακτηριστικό για έναν άνθρωπο που κατάγεται από το νησί που έχει ξεχάσει την ύπαρξη του χρόνου, αλλά και η Νάγια είναι ένα ασυνήθιστο μαγαζί.

Ανακάλυψα αυτή την ταβέρνα σε ένα μικρό δρόμο στην Καλλιθέα χάρη σε κάποιο φίλο (όχι από την Ικαρία). Δεν είναι εντελώς άγνωστη, αλλά δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεται εκτός του κέντρου εστίασης της Αθήνας, παρά το γεγονός ότι το φαγητό είναι πεντανόστιμο. Το ντεκόρ είναι πολύ προσωπικό, η αντανάκλαση ενός ανθρώπου που αγαπάει τον χώρο του και περηφανεύεται γι΄ αυτόν. Είναι γεμάτο με παλιές φωτογραφίες και με εμφανή την πατίνα του χρόνου, παρότι λειτουργεί μόνο τρία χρόνια, αλλά κυριαρχεί ένα πνεύμα που οι λέξεις δεν μπορούν να αποδώσουν.

Υπάρχουν περίπου πέντε τραπέζια στην ταβέρνα των 50 τ.μ. Ο μικρός χώρος και η ακόμα πιο μικρή κουζίνα δεν φαίνεται να επηρεάζουν τη μαγείρισσα, τη βοηθό της, τους μουσικούς που παίζουν εδώ πότε πότε ή το κοινό. Πολύ καλό φαγητό θα έλεγα. Είναι το τέλειο εστιατόριο της «οικονομικής κρίσης», το κατάλληλο γι΄ αυτούς τους καιρούς. Η Νάγια σερβίρει και ελληνικά πιάτα με παραδοσιακή προσέγγιση, τα οποία όμως είναι και το αποτέλεσμα ενός μαθημένου χεριού, που ξέρει ακριβώς τι είναι σωστό. Για παράδειγμα, η γιαγιά μου μαγείρευε σουπιές, αλλά δεν έμοιαζαν καθόλου με της Νάγιας που τις σιγοβράζει υπομονετικά με κάππαρη, πράσινες ελιές και ντομάτες- είναι γήινες και ουράνιες ταυτόχρονα.

Το μενού περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία- φέτα λαδορίγανη, χωριάτικη, μελιτζανοσαλάτα, χαλούμι στη σχάρα, ρεβίθια σιφναίικα (πολύ νόστιμα), χοιρινή τηγανιά με μανιτάρια και μουστάρδα και άλλα. Τα ορεκτικά και τα κυρίως πιάτα είναι οι σπεσιαλιτέ της. Στα καθημερινά πιάτα συμπεριλαμβάνονται σαλάτες και μεζεδάκια.

Μας άρεσαν πολύ τα πιτάκια με κατσικίσιο τυρί, μέλι και σουσάμι. Η σαλάτα με σταμναγκάθι που το βράζει σαν τα χόρτα, ήταν πολύ φρέσκια. Ενα από τα αγαπημένα μου πιάτα είναι οι χυλοπίτες με καραμελωμένα κρεμμύδια και ξινομυζήθρα- μακαρούνες της Κάσου και της Καρπάθου, αλλά με την πινελιά της Νάγιας. Πιστεύω ότι το πιο νόστιμο πιάτο αυτού του μενού, παραδοσιακό με προσωπικό χαρακτήρα, είναι το κριθαράκι με καπνιστό χέλι και μάραθο. Ο συνδυασμός των γεύσεων είναι συμπαθητικός αλλά και πολύ ασυνήθιστος .

Δεν μπορέσαμε να δοκιμάσουμε άλλα πιάτα, παρά μόνο το επιδόρπιο- τσιζκέικ (της Νάγιας) με μαρμελάδα από αποξηραμένα φρούτα. Το μαγαζί της Νάγιας είναι ένα τέλειο κουτούκι

ΙΝFΟ

Τιμές:

Περίπου 20 ευρώ το άτομο

Σέρβις:

Φιλικό

Ατμόσφαιρα:

Ενα κουτούκι να μας καλμάρει την εποχή της κρίσης

Κουζίνα:

Πεντανόστιμο σπιτικό μαγέρικο με προσωπικό γούστο

Κάβα:

Τσίπουρο, ούζο, κρασί χύμα και 2 βιολογικά κρασιά

του 21ουαιώνα. Για όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμα, ο λογαριασμός μας ήρθε στα 20 ευρώ το άτομο.

«Το Μαγέρικο της Νάγιας» (Ευαγγελιστρίας και Γαλατείας 1, Καλλιθέα, τηλ. 210-9517.230)