[ Πρόσωπα ] Η υποψήφια του Λούλα

«Αντάρτισσα, κομμουνίστρια και εγκληματίας»: αυτές οι τρεις λέξεις συνοψίζουν την εκστρατεία της Δεξιάς εναντίον της Ντίλμα Ρούσεφ, της υποψήφιας του Κόμματος των Εργαζομένων για τη διαδοχή του προέδρου Λούλα στην προεδρία της Βραζιλίας.
Η κούρσα για τη διαδοχή του δημοφιλέστερου προέδρου στην ιστορία της Βραζιλίας στις εκλογές της 3ης Οκτωβρίου άρχισε την περασμένη εβδομάδα με την παραίτηση της Ρούσεφ από τη θέση της ως προσωπάρχη της προεδρίας και του αντιπάλου της, του Ζοζέ Σέρα, από τη θέση του κυβερνήτη του Σάο Πάολο. Ο Λούλα, η δημοτικότητα του οποίου φτάνει το 76%, δεν μπορεί βάσει του Συντάγματος να διεκδικήσει τρίτη θητεία και υποστήριξε την 63χρονη Ρούσεφ ως υποψήφια του Κόμματος των Εργαζομένων για την προεδρία. Εκτιμά πως τα κύρια ατού της Ντιλμίνια, όπως ήδη την αποκαλούν οι Βραζιλιάνοι, είναι το παρελθόν της ως αγωνίστριας της Αριστεράς κατά της δικτατορίας και ο προοδευτικός λόγος της.

Μητέρα μιας κόρης, οικονομολόγος, λάτρης της ελληνικής μυθολογίας, η Ρούσεφ γεννήθηκε στο Μπέλο Οριζόντε σε μια εύπορη οικογένεια βουλγαρικής καταγωγής. Είναι εργασιομανής και φημίζεται για τις διοικητικές ικανότητες και την αποτελεσματικότητά της, είναι όμως και δύσκολος χαρακτήρας, με αποτέλεσμα να έχει επανειλημμένα συγκρουστεί με συναδέλφους της στο κόμμα, όπως η πρώην υπουργός Περιβάλλοντος Μαρίνα Σίλβα ή ο πρόεδρος της εθνικής πετρελαϊκής εταιρείας Ρetrobras. Διορίστηκε προσωπάρχης της προεδρίας (ένα αξίωμα ανάλογο αυτού του πρωθυπουργού) έπειτα από δύο χρόνια στο υπουργείο Ενέργειας. Ο Λούλα την προήγαγε μετά το σκάνδαλο διαφθοράς με τις δωροδοκίες βουλευτών που έπληξε το 2005 το Κόμμα των Εργαζομένων και από το οποίο η Ρούσεφ βγήκε με την αίγλη της αδιάφθορης.

Η Ρούσεφ είναι μια προσωπική επιλογή του Λούλα, την οποία επέβαλε στο κόμμα του παρά τις αντιρρήσεις πολλών στελεχών, τα οποία υπογράμμιζαν ότι δεν έχει ώς τώρα διεκδικήσει αιρετό αξίωμα. Άλλες αμφιβολίες διατυπώθηκαν πέρυσι, όταν αποκαλύφθηκε πως έπασχε από λέμφωμα. Όμως έχει πλέον ξεπεράσει τη δοκιμασία και η δημοτικότητά της αυξάνεται, παρά το γεγονός ότι ο Σέρα προηγείται σήμερα στις δημοσκοπήσεις.

Η σημερινή εικόνα της Ρούσεφ δεν αφήνει να φανεί το έντονο παρελθόν της. Υπήρξε μέλος των ένοπλων ομάδων που αγωνίστηκαν εναντίον της στρατιωτικής δικτατορίας που ήταν στην εξουσία από το 1964 ώς το 1985. Πλήρωσε τον αγώνα της αυτό με τρία χρόνια στη φυλακή και 22 ημέρες αδιάκοπων βασανιστηρίων. Ο ρόλος της στην αντίσταση καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου. Είχε τα πολεμικά ψευδώνυμα «Βάντα» και «Εστέλα» και είναι γνωστό πως είχε εκπαιδευτεί στον χειρισμό όπλων, όμως διαβεβαιώνει πως ουδέποτε συμμετέσχε στον ένοπλο αγώνα. Οι παλιοί σύντροφοί της στο αντάρτικο υπογραμμίζουν πως οι ηγετικές ικανότητές της, της επέτρεψαν να αποκτήσει μεγάλο κύρος μεταξύ ανδρών που ήταν συνηθισμένοι να διοικούν. Είναι μια εικόνα «σιδηράς κυρίας», την οποία η Ρούσεφ απορρίπτει θεωρώντας τη σεξιστική.