Στο ντιβάνι, παρέα με τον Νίτσε

Ο Ίρβιν Γιάλομ, γκουρού ψυχοθεραπευτής και ευπώλητος συγγραφέας, αφηγητής που πατά γερά λόγω επαγγέλματος στο μπετόν της ψυχαναλυτικής θεωρίας, έκανε το συγγραφικό μπαμ το 2001 με το Όταν έκλαψε ο Νίτσε, ένα μυθιστόρημα που είχε ως ήρωες έναν φιλόσοφο και έναν ψυχαναλυτή.

Ο Γιάλομ αντικρύζει τη φροϊδική θεωρία με τη νιτσεϊκή φιλοσοφία. Ο συγγραφέας αναγνωρίζει στις ιδέες του Νίτσε προδρομικές σκέψεις, οι οποίες αργότερα αποτέλεσαν θεμέλια της ψυχαναλυτικής θεωρίας. Στο βιβλίο του κυκλοφορούν ο νεαρός φιλόσοφος Νίτσε, η μαγευτική Λου Σαλομέ, μούσα στοχαστών και καλλιτεχνών, η οποία επισκέπτεται τον Γιόσεφ Μπρόιερ, φίλο και μέντορα του Φρόιντ στη Βιέννη, με στόχο να πείσει τον γιατρό να θεραπεύσει τον νεαρό φιλόσοφο από την απόγνωσή του.

Στη Βιέννη του 1882 το ψυχαναλυτικό παιχνίδι που επινοεί ο Μπρόιερ για να προσελκύσει τον Νίτσε αντιστρέφεται. Στο μεταξύ Φρόιντ και Μπρόιερ ασχολούνται με τον υπνωτισμό, μελετούν τη γυναικεία υστερία και χτίζουν τα θεμέλια της επιστήμης, που λίγο αργότερα θα ονομαστεί ψυχανάλυση.

Ο Γιάλομ γράφει ένα μυθιστόρημα ιδεών πάνω στη σχέση φιλοσοφίας και ψυχανάλυσης. Χρησιμοποιεί ιστορικά γεγονότα και ιστορικά πρόσωπα όπου του χρειάζεται, για να υφάνει τη μυθοπλασία του, χωρίς να δεσμεύεται από την ιστορική φορά των γεγονότων και τις πραγματολογικές λεπτομέρειες. Αυτή η συγγραφική επιλογή δίνει ανθρωπογνωστικό έρμα στους ήρωες και μυθοπλαστικό βάθος στην αφήγηση.