Δίκτυο

Ζήτημα προσόντων;
Π.Α.

Πάρτε τώρα που γυρίζει και από… ΚΘΒΕ. Καθότι το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού αποφάσισε να κάνει «δημόσιο διαγωνισμό» (προσόντων;) και για την πλήρωση της θέσης του προέδρου και των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τις θέσεις αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα http://www. opengov. gr (μαζί με την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την πλήρωση των θέσεων του προέδρου και των μελών του Δ.Σ. του Εθνικού Οπτικοακουστικού Αρχείου), με καταληκτική ημερομηνία την 31η Μαρτίου- προλαβαίνουν, δεν προλαβαίνουν, δηλαδή. Όπως έκαναν και με τους γενικούς γραμματείς των υπουργείων ή με τους περιφερειάρχες (και σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί κάποιος να πει… και να πού καταλήξαμε ή και να ποιους φτάσαμε να έχουμε να μας «διοικούν»). Αλήθεια, οι «νυν» έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν; Και, εν τέλει, είμαστε διασφαλισμένοι ότι όσοι προλάβουν να εκδηλώσουν ενδιαφέρον θα είναι οι κατάλληλοι;


Με ευρωπαϊκές ανταύγειες
Γ.Δ.Κ.Σ.

«Άλλη μια αμερικανική ομάδα σύγχρονου χορού», σκεφτόμουνα πηγαίνοντας στο Μέγαρο Μουσικής για να δω τους Cedar Lake, κάπως βαριεστημένος, ομολογώ. Ομολογώ, όμως, και πως έκανα λάθος. Αποδείχθηκε πως ήταν άλλη μια καλή αμερικανική ομάδα σύγχρονου χορού. Σε έναν χώρο άκρως ανταγωνιστικό, στον οποίο ακμάζει, ανθεί ο σύγχρονος χορός, όπως οι ΗΠΑ, μια ομάδα ηλικίας με το ζόρι επτά ετών να δίνει τόσο ενδιαφέρον στίγμα- ένα στίγμα καθαρά νεοϋορκέζικο, με ευρωπαϊκές και πολυεθνικές ανταύγειες- είναι επίτευγμα. Φαίνεται πως ο νέος στην ηλικία, γαλλικής προέλευσης Μπενουά- Σουάν Πουφέ, που έχει εδώ και μόλις τέσσερα-πέντε χρόνια την καλλιτεχνική της διεύθυνση, είναι, όντως, ικανός να δώσει ένα τέτοιο στίγμα. Μια «καθαρή», «λευκή», φωτεινή, νευρώδης, θαυμαστά ισορροπημένη χορογραφία με θέμα τις ερωτικές σχέσεις- όταν υπάρχει ελεύθερος χρόνος, όπως τις Κυριακές, βγαίνουν στην επιφάνεια τα προβλήματα…-, σε ευθεία γραμμή από τη νεοκλασική σχολή- κάτι σαν απόηχος Μπαλανσίν-, ευφυώς κεντημένη πάνω σε καμβά μουσικής Μπαχ, ήταν το «Πάλι Κυριακή» του Νορβηγού Γιο Στρόμγκρεν που άνοιξε τη βραδιά. Και αμέσως σχηματίστηκε η εικόνα της ομάδας:

νεανική, σφριγηλή, καλογυμνασμένη, καλά δεμένη και καλοκουρδισμένη- άψογη. Εικόνα που επιβεβαιώθηκε και με τα άλλα δύο κομμάτια της παράστασης. Τα «σκοτεινά», έξοχα φωτισμένα «Δέκα ντουέτα πάνω στο θέμα της διάσωσης» της Καναδής Κρίσταλ Πάιτ και το «DecaDance 2007» που έκλεισε το πολύ έξυπνα δομημένο πρόγραμμα. Ο Ισραηλινός χορογράφος Οχάντ Ναχαρίν μετάγγισε την εκρηκτική ενέργειά του στο πολυεθνικό παζλ των έξοχων χορευτών με μια χορογραφία-κολάζ από παλαιότερες δουλειές του, που την είχαμε ξαναδεί στην Ελλάδα, Καλαμάτα και Αθήνα, από το συγκρότημά του «Μπατσέβα» και που ξεσήκωσε την αίθουσα. Μια βραδιά με κενά στην Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη», αλλά με πολύ ζεστό χειροκρότημα και «μπράβο» στο τέλος, που, προσωπικά, με γέμισε. Να τους ξαναδούμε!


Και η Ριάνα εδώ
Μ.Μ.

Και επίσημα ανακοινώθηκε. Η άξιφη της Rihanna στην Αθήνα, στο Στάδιο Καραϊσκάκη συγκεκριμένα, την Τρίτη 1η Ιουνίου. Η ωραία (με το Umbrella) που μοιράζεται τις κορυφές της ποπ επιτυχίας με την Μπγιονσέ και τραγουδάει ντουέτο με τον Τζέι Ζ (και τον Μπόνο για την Αϊτή)

βγαίνει σε παγκόσμια περιοδεία και σταματάει και στα μέρη μας. Σταρ του τώρα δηλαδή και της ποπ για όλους (και με εισιτήριο- το φτηνό 50 ευρώ). Θα εκτιμηθεί στο γήπεδο. Και στους αγρούς, στα στάδια και όπου αλλού αναμετρηθεί το συναυλιακό καλοκαίρι με την κρίση…