[ ΡΙΠΕΣ ] Υπονόμευση

ΚΑΝΕΙΣ δεν αμφισβητεί ότι η κυβέρνηση μπήκε με αγαθές προθέσεις στον πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής, όπως και στην προσπάθεια να κατανεμηθούν δίκαια τα πρόσθετα βάρη που καλούνται να επωμιστούν οι πολίτες, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας.

ΑΠΟ όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι τώρα για το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο εκτός νέου απροόπτου κατατίθεται σήμερα στη Βουλή, η προσπάθεια αυτή δεν μένει χωρίς αποτέλεσμα – όλα δείχνουν ότι για πρώτη φορά η φορολογική βάση διευρύνεται ουσιαστικά.

ΕΚΕΙ όμως που φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα- και μάλιστα σοβαρό- είναι οι τρόποι και τα μέσα με τα οποία επιδιώκεται ο συγκεκριμένος στόχος.

Κλασικό παράδειγμα τα τεκμήρια.

Η καθιέρωσή τους για τον εντοπισμό και τη φορολόγηση εισοδημάτων που μέχρι τώρα ξεφεύγουν, χαιρετίστηκε από όλους ως δίκαιο, αντικειμενικό και αποτελεσματικό μέτρο. Κυρίως γιατί έτσι ελπίζεται ότι, επιτέλους, θα φορολογηθούν πολίτες οι οποίοι, ενώ δηλώνουν πολύ χαμηλά ή και καθόλου εισοδήματα, διαθέτουν τεράστια κινητή και ακίνητη περιουσία.

ΑΝ όμως ισχύσουν τα τεκμήρια στο ύψος που έχει ανακοινωθεί, τότε μάλλον οι φοροφυγάδες αυτοί θα πρέπει να τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση. ΚΑΙ αυτό γιατί μάλλον θα γλιτώσουν φόρους, παρά θα πληρώσουν. Τα τεκμήρια που θεσπίζονται για πολυτελείς κατοικίες, πισίνες, ιδιωτικά αεροπλάνα ή ελικόπτερα, σκάφη αναψυχής και πολυτελή αυτοκίνητα είναι τόσο χαμηλά, που οι κάτοχοί τους θα πληρώσουν λιγότερα ακόμη και από όσα πληρώνουν σήμερα.

ΓΙΑ παράδειγμα: είναι δυνατόν να θεωρεί το κράτος ότι κάποιος που έχει στην κατοχή του μεγάλο ιδιωτικό αεροσκάφος μπορεί να δηλώνει εισόδημα μόλις 100.000 ευρώ τον χρόνο; Ή όποιος έχει σκάφος αναψυχής μήκους επτά μέτρων, μόλις 7.500 ευρώ;

ΕΙΝΑΙ φανερό ότι η κυβέρνηση κάτι λάθος μετρά με τα τεκμήρια. Το οποίο οφείλει να διορθώσει άμεσα. Διαφορετικά η αίσθηση της αδικίας θα παραμείνει ισχυρή σε εκείνους που δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν- δηλαδή τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.