Δύο ταινίες σε μία

Την κινηματογραφική μεταφορά (UΙΡ) του βιβλίου της Σίμπολντ υπογράφει ο βραβευμένος με Όσκαρ Πίτερ Τζάκσον («Κινγκ Κονγκ», «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών») και ενδεχομένως για αυτό, και παρά τις διακηρυγμένες καλές προθέσεις, τα «Παραδεισένια οστά» στο πανί είναι δύο ταινίες σε… μία! Η περιπλάνηση της μικρής Σούζι (Σάοϊρς Ρόναν) στον «προσωπικό της παράδεισο» εικονογραφείται σαν ονειρικό παραμύθι, από τις καλαίσθητες εικόνες του οποίου, έχει πετάξει η δραματουργική διάσταση αλλά και η σύνδεση- πέρα από τα συνειρμικά περάσματα που προσφέρει ο λόγος- με την περιπέτεια που εκτυλίσσεται επί της γης! Περιπέτεια, που με τη βοήθεια ενός καλού καστ (Μαρκ Γουόλμπερκ/ πατέρας, Ρέιτσελ Βάις / μητέρα, Σούζαν Σάραντον/ γιαγιά, Στάνλεϊ Τούτσι/ δολοφόνος)

αρθρώνεται με καλούς ρυθμούς, αγωνία, και την υποβλητική μουσική του Μπράιαν Ένο, παραμένοντας ωστόσο σε άτονη εξάρτηση από τα υπόλοιπα δρώμενα. Η δραματοποίηση θεμάτων και γεγονότων του μυθιστορήματος επικουρούμενη από αυτούσια αποσπάσματα λόγου (διάλογοι ή η φωνή της αφηγήτριας), δεν αντανακλά τη συνοχή και το εύρος της μυθιστορηματικής ύφανσης.

Άλλωστε, για μια ακόμη φορά, στο πανί, οι πιο τολμηρές περιγραφές ή τροπές της δράσης, παρακάμπτονται. Αν κάτι εδώ είναι περισσότερο ορατό, είναι πως συχνά αρκεί μια στιγμή, ένα εκατοστό, ένα βήμα στραβό για να γίνει η ζωή «ένα αιώνιο χτες».