ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κλομπ, δακρυγόνα, σειρήνες, καμιόνια

Ο Βύρων Λεοντάρης (1932) αδελφός του κριτικού και μεταφραστή Μανόλη Λαμπρίδη και του παραδοσιακού ποιητή Ανδρέα Λεοντάρη- που δεν ζουν πια- είναι σύζυγος της ποιήτριας Ζέφης Δαράκη. Δεν ξέρουμε άλλη «τετραμελή» λογοτεχνική οικογένεια εκτός εκείνης του Γιώργου Σεφέρη (τα τρία αδέλφια συν τον πατέρα τους). Το 1968 ο Β. Λ., αποφεύγοντας την προληπτική λογοκρισία που ίσχυε μέχρι το 1970, κυκλοφορεί μεταξύ φίλων την «Κρύπτη», η οποία αυτούσια θα περιληφθεί στην «Ψυχοστασία» (1972). Την αντιδικτατορική της αιχμή εκφράζει με τον απροκάλυπτο τρόπο στο ποίημα «Τα φονικά ακόντια». Εκτός από το «κλομπ, δακρυγόνα, σειρήνες, καμιόνια, σπασμένες ραχοκοκαλιές, σαγόνια γκρεμισμένα», υπάρχει σαφής αναφορά στο βασανιστήριο της φάλαγγας: «τα πέλματα ρόδα ανοιγμένα».

Η πορεία της ποίησής του περνώντας από τη γενική αίσθηση «της ματαίωσης του κοινωνικού οράματος» γίνεται πιο προσωπική και βαθύτερα υπαρξιακή. Αμφισβητεί και τις δυνατότητες που του παρέχει η τέχνη του να εκφραστεί «μη ελπίσεις παρ΄ εμού ούτε στίχους ούτε άλλο τι· μόνο δια της λύπης είμαι εισέτι ποιητής». (29/9/1983)