[ ΡΙΠΕΣ ] Δίκαιοι φόροι

ΠΡΟΚΥΠΤΕΙαπό όλες τις έρευνες: το πρώτο που ενδιαφέρει τους φορολογούμενους δεν είναι πόσο φορολογούνται, αλλά αν φορολογούνται δίκαια.

Εάν δηλαδή το φορολογικό σύστημα δεν επιτρέπει σε κάποιους πλούσια ζωή και φτωχή φορολογική δήλωση.

Εφόσον η πολιτεία είναι πειστική ότι φορολογεί δίκαια αλλά και αποτελεσματικά τους πάντες, οι φοροδοτικές υποχρεώσεις εκπληρώνονται με σχετική ευσυνειδησία.

ΑΥΤΟτο πνεύμα φαίνεται ότι ενστερνίζεται το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Και σχεδιάζει να εφαρμόσει τη μέθοδο των τεκμηρίων για όλους και για όλα τα αγαθά που συνιστούν πλούτο. Δηλαδή όλοι οι φορολογούμενοι, εφόσον κατέχουν και χρησιμοποιούν κάποια μέσα διαβίωσης, θα πρέπει να δικαιολογούν τη νόμιμη απόκτηση και τη δυνατότητα συντήρησή τους.

Π.Χ., η ιδιοκτησία ακινήτων, η χρήση Ι.Χ. αυτοκινήτων και σκαφών αναψυχής- και πολύ περισσότερο αεροσκαφών-, τα δίδακτρα που καταβάλλονται σε ιδιωτικά σχολεία και βεβαίως το βοηθητικό προσωπικό στο σπίτι θα παραπέμπουν- αθροιζόμενα- και σε αντίστοιχο εισόδημα, το οποίο και πρέπει να δηλώνεται.

ΕΥΛΟΓΩΣη πολιτεία θα θεωρεί ότι αυτές οι δαπάνες παραπέμπουν σε συγκεκριμένο επίπεδο διαβίωσης που προϋποθέτει και αντίστοιχη ευχέρεια χρηματοδότησης.

ΔΕΝ ΝΟΟΥΝΤΑΙοι εμφανιζόμενοι στις φορολογικές δηλώσεις ως διαβιούντες μετρίως- ή βρίσκονται σχεδόν σε ανέχεια- να προκαλούν με τις διευκολύνσεις και τις ανέσεις που προσφέρουν στον εαυτό τους.

ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ, τους χρηματοδοτούν οι συνεπείς φορολογούμενοι που καλύπτουν τις ανάγκες του κράτους με τον φόρο τους. Ή άλλως: η επιβάρυνση αυτών των πολιτών θα ήταν χαμηλότερη, εφόσον οι πολυδάπανοι- πλην φοροδιαφεύγοντες- χρήστες συμβόλων πολυτελείας είχαν συνεισφέρει ό,τι τους αναλογεί.

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗάλλος τρόπος δεν υπάρχει για να συμμορφωθούν, ορθώς θα θεσπιστούν τεκμήρια διαβίωσης. Άλλωστε, η υποχρέωση να δικαιολογεί ανά πάσα στιγμή ο πολίτης τον τρόπο της ζωής του ισχύει σε όλες τις χώρες με δίκαια και αποτελεσματικά φορολογικά συστήματα.