Σκηνές αλλοφροσύνης
Ένας ευυπόληπτος υπάλληλοςσκούρο παντελόνι, λευκό πουκάμισο - πέφτει στο κενό από το παράθυρο του γραφείου του στον (βόρειο) δίδυμο πύργο. Είναι ίσως η διασημότερη φωτογραφία από το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη. Αυτό το γεγονός εμπνέει έναν από τους ήρωες του Ντον ΝτεΛίλλο, έναν καλλιτέχνη που το αναπαράγει, αλλά διατρέχει υπόγεια και ολόκληρο το μυθιστόρημά του
Όταν κατέρρευσαν οι δίδυμοι πύργοι, οι μεγαλοεκδότες των αμερικανικών εφημερίδων αναζητούσαν λυσσωδώς συγγραφείς για να ερμηνεύσουν το φαινόμενο. Πίστευαν πως εκείνοι θα προχωρούσαν βαθύτερα από τους δημοσιογράφους. Θα κατανοούσαν ό,τι φάνταζε ακατανόητο. Το όνομα του ΝτεΛίλλο φιγουράριζε πρώτο πρώτο στις επίμαχες λίστες. Άλλωστε, η απίστευτη σκηνή της τρομοκρατικής επίθεσης έμοιαζε να έχει ξεπηδήσει από κάποιο βιβλίο του. Δύο χρόνια μετά, ο ΝτεΛίλλο δημοσίευσε το πολυαναμενόμενο βιβλίο του, με τον τίτλο Κοσμόπολις (2003). Η αγγλόφωνη κριτική μούδιασε. Δικαίως. Όμως το 2007, ο ΝτεΛίλλο επανέκαμψε δριμύτερος. Ο Άνθρωπος σε πτώση είναι ένα βιβλίο που οργανώνεται γύρω από το θέμα της πτώσης των δίδυμων πύργων και την επίδραση που είχε στη σκέψη, τη ζωή, τα αισθήματα των Μανχατανών. Το μυθιστόρημα ανοίγει και κλείνει με σκηνές αλλοφροσύνης, μετά το τρομοκρατικό χτύπημα. Σ΄ αυτές, ο λόγος του ΝτεΛίλλο βρίσκει τη λάμα και το μέταλλό του. Η πρόζα του γίνεται ποιητική, σχεδόν ανίπταται.











